artikel

Column: De winkel van Meindert

Horeca

Eén dezer dagen kwam ik aanwaaien op Urk. Urk is bijzonder, want het heeft de beste snackbar van Nederland: Snack-Plaza Willem de Boer. Ik nam er een frietje speciaal. Het smaakte opperbest. Voor Willem de Boer kwam ik niet.

Column: De winkel van Meindert

Voor Willem de Boer kwam ik niet. Ik kwam voor Meindert Kramer, plaats 69 in de Cafetaria Top 100. Ik had Meindert gebeld met de vraag of ik zijn snackbar mocht bezoeken. Meindert was verontwaardigd. Zijn kwalitaria De Bolder is geen snackbar, zo bezweert hij me als ik hem de hand druk. Meindert heeft het steevast over ‘zijn winkel’. Hij is nog bozer op De Telegraaf. Die kopte ‘De beste vette bek haal je op Urk’ toen Willem de Boer de beste cafetaria van Nederland bleek. ‘Een frietje bij mij is gezonder dan een karbonaadje thuis gebakken in de Croma’, aldus Meindert. Snackbars zitten in het verdomhoekje. Dat is de winkel van Meindert onwaardig.

Over de boosheid van Meindert wil ik het niet hebben. Wel over zijn ondernemerschap. 18 jaar was Meindert toen hij de winkel overnam. Uren stond hij friet te bakken. Zijn vriendin ging uit pure frustratie meebakken na haar reguliere werk. Dan zag ze hem nog eens… Een Urker vrouw geeft niet gauw op. Meindert is nu 30, zijn vriendin is de moeder van zijn 3 kinderen. Hoe hard die twee ook stonden te bakken, de zaak draaide er niet beter door.

Bij Meindert ging een knop om. Hij besloot, zo jong als hij was, zich los te maken van zijn zaak. Zijn personeel draaide de uren en Meindert verbeterde zijn winkel. Hij wilde het snacken snappen. Eén dag in de week werkte Meindert belangeloos bij collega’s. ‘Als je een dag meedraait, pik je altijd wel iets op wat je kunt gebruiken.’ Zijn winkel ging ineens goed lopen. Over de omzetten van Meindert wil ik niet praten, want daarover heb ik met hem een afspraak. Wel weet ik dat het Meindert goed gaat. Hij heeft duizenden transacties per jaar en werkt maar aan één ding: het opvoeren van de gemiddelde besteding.

In Meinderts winkel staan geen prijzen. Je ziet geen frikandel, kroket of nasischijf in de vitrine, alleen top-assortiment. Ernaast ligt een aantal fruitsappen op ijs. Links van je staat een open koelvitrine met frisdrank. Je krijgt er dorst van. De frites worden op een bordje geserveerd. ‘Daardoor kan ik meer vragen’, aldus Meindert. Pizza’s, broodjes, het is er allemaal.

Bij de laatste verbouwing, een behoorlijke som geld, weigerde de bank Meindert een financiering te geven. Angsthazen in kredietcrisistijd. Meindert ging toch bouwen. Nadat het stof van de verbouwing was opgetrokken, kwam de financiering met hangen en wurgen rond. Zo gaat dat met echte ondernemers.

Ik kan het de collega’s vanuit de horeca aanraden. Ga een dag werken bij Meindert en leer. Je moet ervoor naar Urk, maar dan heb je ook wat.

Peter Garstenveld, hoofdredacteur Misset Horeca

peter.garstenveld@reedbusiness.nl

Andere columns van Peter Garstenveld: