artikel

Column Dick

Horeca

Column over Brabantse Olympische gouden medaille-winnares die op bijzondere wijze wordt gehuldigd.

Anky en Bonfire
Het is een van de laatste avonden in de zomertijdperiode. De herfst laat weten dat ie eraan komt, maar op dit uur doet de avondzon haar opperste best en kleurt de langzaam kalende bomen in een bont palet. Het zouden woorden voor een bokbierartikel kunnen zijn, maar het is een impressie tijdens een Brabantse autorit van Valkenswaard naar Den Bosch. Ik ben op weg naar het Zwanenbroedershuis, waar een Brabantse Olympische gouden medaille-winnares op bijzondere wijze zal worden gehuldigd. Het verkeer zit zoals gewoonlijk ook deze avond muurvast. Daarom zoek ik mijn weg over secundaire wegen richting provinciehoofdstad. Op tijd arriveer ik bij het Zwanenbroedershuis. Voor de vijfde keer wordt hier de Beste Brabander uitgeroepen en geëerd. Vijf jaar geleden bedacht het toen nog in Vught gevestigde partycateringhuis Rosell en Van de Heijden deze Brabantse verkiezing. Thans zijn zij gevestigd in Naarden.

Getapt glas bier
De Beste Brabander is dit jaar voor het eerst een vrouw. Een Brabantse dus. Bisschop Ernst van Breda, Ad Latijnhouwers, een solide boerenvoorman, old general Frits Philips en oud-premier Dries van Agt gingen haar voor. Dit keer is de keuze van de jury (waarvan ik deel uit mag maken) gevallen op de gouden Olympische amazone Anky van Grunsven. Het wordt een zeer genoeglijke avond. Directeur Stefan van der Meer, die voor de eerste keer in deze hoedanigheid optreedt, heeft niets nagelaten om het zijn prominente gasten naar de zin te maken. Het aperitief is heel gezellig en de champagne vloeit rijkelijk. Overigens mis ik bij dit soort entrada’s steeds een mooi getapt glas bier. Jammer, maar dit is ook het enige mancootje dat ik op deze glorieuze avond kan aanmerken. Commissaris van de Koningin Frank Houben reikte tijdens het diner een van haar rijlaarzen in brons uit, alsmede een bedrag van ruim ƒ5.000,-, bestemd voor het paardrijden voor gehandicapten.

Brabantse tongval
Dan is na het heerlijke diner Anky zelf aan de beurt. Een leuke en vooral sportieve vrouw, deze avond gekleed in een roze outfit. Met haar mooie Brabantse tongval vertelt ze over de vele hoogtepunten die ze tijdens en na de Olympische Spelen heeft meegemaakt. Olympische Spelen, fantastisch. Gouden medaille, het einde. Ridderzaal en Koningin. Om nooit te vergeten. En dan komt het … Het mooiste feest vond plaats in Erp, waar 600 kinderen naar haar en haar paard Gestion Bonfire stonden te zwaaien. De naam Bonfire is gevallen. Bonfire is na het goud in Sydney aan zijn oude dag begonnen. Het is goed geweest, en Anky van Grunsven gunt haar paard de rust van het paardenpensioen. Zelf gaat ze verder met een ander paard. Weer trainen en nog eens trainen. Samen moet je de top bereiken. Deze avond geniet ze nog even na van haar Olympisch succes en vooral van haar verkiezing tot Beste Brabantse. Want ze is het in hart en nieren. Een kind van het Brabantse land. Een gewoon mens, gemoedelijk en gastvrij in de omgang, doch een ijzeren discipline voor zichzelf. Anky van Grunsven zou maar zo in de horeca kunnen werken. Als ik dat aan haar vertel, lacht ze smakelijk. ‘Een bekske koffie kan ik goed zetten, maar ik blijf toch maar bij mijn paarden.’ Ik denk dat ze gelijk heeft.