artikel

De balans blikt terug op twee jaar Boemel

Horeca

Op 24 juli 2000 opende café De Boemel aan de Oude Markt in Enschede. Bijna vanaf het begin volgde het team van De Balans het wel en wee van eigenaresse Hilde van der Stoel. We blikken terug op anderhalf jaar intens ondernemen, dat begon met een exploderende vuurwerkfabriek.

De balans blikt terug op twee jaar Boemel

24 juli 2000
Een kroeg voor je verjaardag‘
Wat een lief klein cafeetje’, denkt Hilde van der Stoel als ze haar neus voor het eerst tegen het venster duwt van het pand aan de Oude Markt in Enschede. Van der Stoel is de hoofdrolspeelster in de derde serie van De Balans, het zakenfeuilleton waarin Misset Horeca een jaar lang het wel een wee van een ondernemer volgt. Vóór haar dertigste een eigen kroeg, is haar droom. Het wordt óp haar dertigste. Op 24 juli 2000, Hilde’s verjaardag, opent Café De Boemel in Enschede de deuren. Van der Stoel heeft dan al een schat aan horeca-ervaring. Op haar 18e staat ze achter de jassen van discotheek Lord Nelson in Meppel. Daarna werkt ze bij een aantal horecabedrijven in Deventer. Anderhalf jaar lang verdient ze haar geld in een Ierse pub in Melbourne, Australië. Tot ze een telefoontje krijgt uit Deventer. Café De Boemel zoekt een nieuwe bedrijfsleider. Ze werkt er van april 1998 tot april 2000. Ondertussen doet ze de Grolsch Horeca Academie. In juli 2000 start ze haar eigen Boemel. ‘Ik weet dat het hard werken is en dat je er niet rijk van wordt. Maar het mooiste is als mensen na een avond stappen tevreden je café uit lopen.’

Najaar 2000
Een ramp en 1001 kinderziektes
En dag na de officiële opening op 24 juli kan Hilde van der Stoel de zaak al weer sluiten. De bar is geschilderd met twee soorten lak die elkaar niet blijken te verdragen. Bij het oppakken van de bierviltjes komt de verf mee. De kinderziektes volgen elkaar in hoog tempo op: een lekke verwarming, kapotte ijsmachine, defecte koeling, een koolzuurlekkage. Voor een deel ligt de oorzaak bij de ramp die Enschede heeft getroffen. Op zaterdag 13 mei 2000 explodeert de vuurwerkfabriek van SE Fireworks. De timmerwerkplaats van Grolsch – waar op dat moment de laatste hand wordt gelegd aan Hilde’s bar – gaat in vlammen op. Aan de andere kant van de vuurwerkfabriek is Van der Stoel’s aannemer gevestigd. Ook die gaat in vlammen op. Geen bar, geen timmerlui. In heel Enschede is geen bouwvakker te krijgen. Iedereen werkt met voorrang aan de wederopbouw van het rampgebied. Plotseling staat de eigenaar van café-in-wording De Boemel met lege handen. Noodgedwongen timmert Hilde snel zelf een interieur. Dan volgt de tweede klap. Van der Stoel krijgt te maken met de rustigste augustusmaand uit de geschiedenis van de Enschedese horeca. Door de vuurwerkramp is nog niemand op vakantie geweest. Iedereen pakt in augustus de laatste kans. De omzet in de hele stad ligt 30 procent lager dan normaal. Het blijkt de meest ongelukkige tijd om een kroeg te openen. Tot overmaat van ramp wordt haar gebruiksvergunning ingetrokken. Omdat de twee nooduitgangen te dicht bij elkaar zitten mag Hilde maar 90 gasten binnenlaten in plaats van 150. Van der Stoel is er letterlijk ziek van. ‘Ik moest overgeven. Ik dacht: nu ga ik failliet.’

Voorjaar 2001
Goede winst, te lage omzet‘
Je leeft van de lucht, een onderneemster met een man en drie kinderen redt het hier niet van.’ De omzet van De Boemel is aan de lage kant. Tussen 1 augustus en 31 december 2000 heeft Hilde van der Stoel 82,5 duizend euro omgezet. Dat komt omgerekend op €198.000 per jaar. De begrote omzet is €271.000, een gat van 73 mille. De achterblijvende omzet heeft alles te maken met de onwaarschijnlijke startproblemen. Volgens horeca-adviseur Ton Lenting is de brutowinst van 69 procent goed. Veel te hoog is volgens hem de huur van €36.000. Hij adviseert Van der Stoel om met Grolsch over de huurprijs te praten. Het resultaat van De Boemel wordt opgekrikt door Van der Stoel’s sobere leefstijl. Ze heeft geen auto en woont boven de zaak. De privé-opnamen beperken zich tot 2.400 per maand. De sobere leefstijl combineert Van der Stoel met forse werkweken van soms meer dan 80 uur. Lenting waarschuwt voor overbelasting. ‘Dit hou je geen jaren vol.’ Ondertussen staat alweer een verbouwing op stapel. Er komt een extra nooduitgang en gescheiden opgang naar het zaaltje boven. Bouwvakkers zijn gelukkig weer verkrijgbaar.

Zomer 2001
Feuten vallen voor Mama Hilde
In de zomer van 2001 word een kentering zichtbaar. De Boemel wordt een echt studentencafé. Van der Stoel groeit steeds meer in haar rol als kroegbaas. Sinds kort heeft ze bovendien een relatie. Daardoor kan ze meer afstand nemen van haar bedrijf. Niet langer is de kroeg aan de Oude Markt het enige in haar leven. De werkweek heeft ze teruggebracht van 100 naar 60 uur. Toch gaat het goed met De Boemel. Door actief te lobbyen bij studentenverenigingen heeft Hilde een plek veroverd in de Enschedese introductieweken. Dat is lucratieve handel. Enschede telt zo’n 20.000 studenten. Van der Stoel geniet er bovendien van om een veilig thuishonk te zijn voor ‘die jonge gasten’. Voor de studenten is de vlotgebekte Van der Stoel de perfecte kroegbaas. Altijd goedgemutst, grappig én goed in namen. Het levert haar veel goodwill op. Duidelijk is dat Van der Stoel groeit in de rol van zelfstandig ondernemer. Voor het eerst laat ze merken dat De Boemel niet haar eindstation is.

Najaar 2001
Twijfel ondanks goede halfjaarcijfers
De cijfers van De Boemel laten een stijgende lijn zien. Over het eerste halfjaar van 2001 stijgt het resultaat van min vijf procent naar plus 20. Toch slaat de twijfel toe bij Hilde van der Stoel. ‘Denk ik dat 86 man het beter kunnen dan ik.’ De omzet van De Boemel verdubbelt in het eerste halfjaar. Voor het eerst maakt Hilde winst. Horeca-adviseur Ton Lenting waarschuwt voor te veel enthousiasme. ‘Dat geld heb je straks hard nodig voor de belasting.’ De begroting voor 2002 vindt Lenting veel te behoudend. Van der Stoel verwacht in haar tweede volledige jaar een omzet te halen van €288.000. Lenting vindt 3,5 ton mogelijk. Duidelijk wordt dat Hilde van der Stoel regelmatig twijfelt: ‘Ik zit vast.’ Ze zegt geïnteresseerd te zijn in een tweede zaak. Volgens Lenting is dat vluchtgedrag. ‘Los de problemen daar op waar ze liggen. Achter die koperen deuren van je.’ Van der Stoel zegt regelmatig het plezier in haar werk te verliezen. Lenting: ‘Die twijfel heeft elke ondernemer. Geloof me nu maar, er zit een mooie stijgende lijn in jouw bedrijf.’

Winter 2001
De Boemel is Back!
Een maand na de woordenwisseling tussen Van der Stoel en Lenting is de stemming heel anders. De onderneemster heeft zich de kritiek van de ervaren adviseur aangetrokken en zich met nieuw elan vastgebeten in haar zaak. Opnieuw zal er worden verbouwd. Ze investeert in een nieuwe keuken, de opgang naar het zaaltje wordt verbeterd en er komt een beter terras. Haar plannen heeft ze uitgewerkt in een lijvige begroting. Zo heeft ze het plan ontwikkeld om het marktplein nieuw leven in te blazen. Het idee van Hilde is om een aantal oude en nieuwe activiteiten samen te voegen onder de noemer Zomerse Zondagen. De horecavereniging reageert enthousiast. In het voorwoord van het ondernemersplan voor 2002 blikt Hilde openhartig terug op haar moeilijke eerste jaar: ‘Bijna is het te veel voor me geweest. Ik heb de situatie te rooskleurig ingezien en belangrijke factoren onderschat. Maar de volhouder wint. Het resultaat is positief en zoals de Boemel nu draait, heeft het zeker bestaansrecht.’

19 december 2001
Hilde op bezoek bij de concurrentie
Het team van De Balans gaat op bezoek bij collega’s van Hilde. Officieel heet het concurrentieanalyse. Maar van harde concurrentie is aan de Enschedese Oude Markt weinig te merken. De sfeer tussen de ondernemers is in ieder geval heel wat gemoedelijker dan die tussen de kaalgeschoren supporters van FC Twente en Feyenoord, die deze avond het marktplein onveilig maken. Wel wordt Hilde door Arjen Suers van café Jansen & Janssen aan de tand gevoeld over haar keukenplannen. ‘Weet waar je aan begint met daghappen in Enschede. Zoiets kost alleen maar geld. Koffieschenken is lucratiever.’

Februari 2002
Te veel groei?
De voorlopige cijfers over het eerste volledige jaar van café De Boemel laten een sterke omzetstijging van 30 procent zien. Als dat zo doorgaat overschrijdt Hilde van der Stoel de begroting van 2002 met ruim een ton. Zelf houdt ze een slag om de arm: ‘De zomer in Enschede is altijd slecht.’ Ze vreest dat de hoge omzet haar bedrijf onverkoopbaar maakt. Want zoveel is duidelijk: Hilde ziet een andere toekomst. Horeca-adviseur Ton Lenting haalt zijn zakrekenmachine tevoorschijn en is dik tevreden. De weekomzet van De Boemel is gestegen van €4.480 in het vierde kwartaal van 2000 naar €5.830 in het vierde kwartaal van 2001, een stijging van 30 procent. Het lijkt erop dat Hilde van der Stoel de begroting van 2002, die gesteld is op €267.000, flink gaat overschrijden. Zelfs de afgelopen januarimaand is relatief goed. Van der Stoel: ‘Iedereen klaagt dat het minder is. Nou, hier niet.’ Wel constateert ze dat een verdere forse omzetstijging alleen mogelijk is met een compagnon. Voor zichzelf ziet ze op den duur een andere toekomst. ‘Ik wil hier geen tien jaar meer aan geven.’

Na die achtste aflevering van De Balans heeft Van der Stoel over aandacht niet te klagen. Haar opmerking dat ze deze maand haar terras gaat verfraaien met plantenbakken en een nieuw terras gaat aanschaffen, levert haar een vloed aan telefoontjes op van terrasleveranciers. ‘Soms wel vier per dag.’ Ook haar opmerkingen dat ze op den duur een andere toekomst voor zich ziet weggelegd, blijft niet onopgemerkt. Meerdere aspirant-kopers dienen zich aan. Hilde doet de belangstelling op de haar kenmerkende wijze af, met een glimlach en een grap. ‘Kom maar terug als de kruiwagen vol is.’