artikel

De Boemel beleeft onwaarschijnlijke start

Horeca

Een eigen zaak, wie droomt er niet van? Hilde van der Stoel was bijna zover. Totdat Enschede explodeerde. En even later Volendam. De onwaarschijnlijke start van café De Boemel.

De Boemel beleeft onwaarschijnlijke start

In de middag van vrijdag 12 mei 2000 bracht Hilde van der Stoel een bezoek aan de bouwdienst van Grolsch in Enschede. De bierbrouwer zou de bar voor café de Boemel gaan bouwen en die vrijdag sprak Hilde haar wensen door met de timmerlieden.

Afgesproken werd dat de timmerlui de volgende maandag zouden beginnen met de bouw van de bar. Zo ver kwam het niet. Op zaterdag 13 mei ontplofte de vuurwerkfabriek van SE Fireworks. De timmerwerkplaats van Grolsch ging in rook op. Aan de andere kant van de vuurwerkfabriek was van der Stoel’s aannemer gevestigd. Ook diens bedrijf ging in vlammen op.

Plotseling stond de eigenaar van café-in-wording De Boemel met lege handen. Geen bar, geen timmerlui. Drie weken na de ramp lag de bouw nog steeds stil. Van der Stoel: ‘In heel Enschede was geen bouwvakker te krijgen. Iedereen werkte met voorrang aan de buitenste ring.’ Bovendien was de bouwvakvakantie inmiddels begonnen.

Haastklus
Bedrijven die wel bereikbaar waren, roken geld. ‘Ze dachten: een meisje op een A1-locatie, dat is kassa.’ Een timmerbedrijf maakte het wel heel erg bont. Voor het timmeren van een eenvoudige bar vroeg het ƒ61.000. ‘Ik vroeg of ik er een auto bij kreeg. Binnen een half uur belden ze terug, dat het ook wel voor de helft kon. Toen heb ik zelf maar een bar gebouwd.’

Met hulp van vrienden en bekenden timmerde ze in drie weken een compleet interieur. Alles is zelf gebouwd en lowbudget. De lambrisering, de houten tafelbladen, ook de bar is zelf gemaakt. Een beetje oplettende bezoeker ziet het onmiddellijk. Van der Stoel stoort er zich niet aan. ‘Voor een bruine kroeg maakt het niet uit. Sfeer is belangrijker dan inrichting.’

Oké. Het werkblad van de bar is niet in verstek gezaagd. Gewoon een korte en een lange plank recht tegen elkaar. Wel heeft de bar veel knieruimte. De voetsteun en het bovenblad zijn op perfecte hoogte. En dat alles voor 8.000 piek. Alleen in de vloer en de geluidsinstallatie investeerde Van der Stoel veel geld, samen 40.000 gulden: ‘Goed geluid vind ik nu eenmaal belangrijk en die vloer gaat minstens tien jaar mee.’

Afbladderende verf
De Boemel ging vorig jaar op 24 juli open, zeven weken later dan gepland en precies op Van der Stoel’s verjaardag. ‘M’n droom was om voor m’n dertigste een eigen kroeg te hebben. Als die ramp er niet was geweest, was het me gelukt.’ Een dag na de officiële opening kon ze de zaak weer sluiten. In haar onervarenheid had Van der Stoel de bar geschilderd met twee verschillende soorten lak. Die bleken elkaar niet te verdragen. Bij het verwijderen van de bierviltjes van de bar, aan het eind van de openingsavond, trok ze de lak eraf. Drie dagen en wat zaag- en schilderwerk later ging de Boemel eindelijk voor het publiek open.

En toen kwamen de kinderziektes. Een lekke verwarming, een kapotte ijsmachine, een defecte koeling, een koolzuurlekkage. Het advies van horeca-adviseur Ton Lenting is nuchter. ‘Je moet een week proefdraaien. Dit soort dingen gebeurt namelijk altijd.’ ‘Geen tijd’, luidt het voor de hand liggende antwoord van Van der Stoel. ‘Een uur voor de opening zat ik nog lampen aan de muur te schroeven.’

Veel erger dan de kinderziektes was het gebrek aan gasten. Van der Stoel, die er inmiddels aardig doorheen zat en de oppepper van een bliksemstart goed kon gebruiken, had extra personeel ingeschakeld om de verwachte stormloop op op te vangen. ‘Van mijn tijd in Deventer wist ik nog dat een nieuwe kroeg vaak veel aanloop krijgt.’ Ze had zelfs een portier aangetrokken. ‘Omdat ik de ervaring heb dat je allerlei mafkezen aan de deur krijgt die elders niet meer binnenkomen.’

Uitgestorven
Er kwamen er veel minder dan verwacht. Van der Stoel kreeg te maken met de rustigste augustusmaand uit de geschiedenis van de Enschedese horeca. De stad was uitgestorven. Wat was er gebeurd? ‘Door de vuurwerkramp was nog niemand op zomervakantie geweest.
Iedereen pakte in augustus de laatste kans.’ Het bleek de meest ongelukkige tijd om een kroeg te openen. De omzetten in de hele stad lagen 30 procent lager dan normaal. Van der Stoel: ‘Ik was er letterlijk ziek van. Moest overgeven. Ik dacht ik ga failliet.’

Nu beseft ze dat ze de startperiode veel te rooskleurig heeft ingeschat. ‘Ik heb te weinig rekening gehouden met de aanloop. Dacht te positief. Terwijl er helemaal geen loop zat in het pand.’ Ook schatte ze de mentaliteit van het Enschedese publiek fout in. ‘In Deventer trekt een nieuwe zaak veel publiek. Hier kijken de mensen eerst de kat uit de boom.’

Vergunning ingetrokken
Driekwart jaar later draait Van der Stoel dagomzetten die ze toen in een week draaide. ‘De loop zit er lekker in. Eigenlijk moet ik het eerste half jaar vergeten.’ Wel ondervindt ze veel hinder van de gevolgen van de Volendambrand. De gemeente Enschede wilde na de ramp met SE Fireworks niet nog een ramp en onderwierp haar horeca aan een strenge controle. Voor een drietal gelegenheden, waaronder De Boemel, had dat verstrekkende gevolgen. Het café van Van der Stoel voldoet niet aan de eis dat tussen twee nooduitgangen een minimale afstand van vijf meter zit.

De gebruiksvergunning van Van der Stoel werd ingetrokken. Daarvoor in de plaats kwam een beperkte vergunning. Maximaal negentig man mag ze nu binnenlaten, terwijl De Boemel makkelijk 150 gasten kan hebben. Inmiddels is Van der Stoel met een ingrijpende verbouwing begonnen, waarbij een extra nooduitgang op de bovenverdieping komt. Bouwvakkers zijn weer verkrijgbaar.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels