artikel

Druipend vet

Horeca

Ik zit in een cafetaria. Deze heeft het woord ‘vis’ op de gevel staan. Niet omdat er veel van verkocht wordt, maar ‘vanwege het gezonde imago’, hoor ik.

Druipend vet

Er staat ook een kloeke pers. Sinaasappelen gooi je erin en vers sap stroomt eruit. ‘Niet dat je de kosten er uit krijgt, maar het geeft je zaak wel een gezonde uitstraling’, vertelt de baas. Het is een cafetaria waar ouders gerust hun kind naartoe sturen, omdat de zaak geen ‘frites’ uitstraalt. Achter de schermen komt de bulk van de omzet echter uit het traditionele cafetaria-assortiment: frites, frikandel, bamihap en kroket. De cafetariahouder vertelt me dat dit vaker voorkmt. ‘McDonalds straalt salades uit, maar draait nog steeds op de ouderwetse hamburgers’.

Dan buigt hij samenzweerderig naar mij over. Tussen ons gezegd en gezwegen, kent hij een zaak waar het vet van de muur druipt. ‘Maar die mensen verdienen een godsvermogen.’ Hoezo gezondheid? Vol vragen stap ik naar buiten. Even later weet ik het echter zeker: ‘gezond’ is de toekomst. Zoals zo vaak is timing het moeilijkst. Wanneer om te schakelen? Een cafetaria met ‘vis’ op de gevel loopt voor de troepen uit. Maar dat zaakje waar het vet van de muur druipt, heeft zijn langste tijd gehad. Dat durf ik toch te stellen. Wat dat betreft zijn cafetaria’s als kikkers in een pan koud water op een hoge gasvlam. Velen zullen er niet voor het kookpunt uitspringen.

Peter Garstenveld, Hoofdredacteur Snackkoerier

peter.garstenveld@reedbusiness.nl

Meer columns van Peter Garstenveld: