artikel

Frites een gulden duurder maken gaat te ver

Horeca

Fritesprijzen zijn niet meer van deze tijd’. Zo luidde eind vorig jaar de kop boven een artikel in Snackkoerier 24, waarin Albert van Beek, eigenaar van de Vlaamse fritesketen Manneken Pis een lans brak voor een hogere portieprijs.

Frites een gulden duurder maken gaat te ver

‘De prijs van een frietje moet met gemiddeld een gulden omhoog’, zo zei hij. ‘Ik word de laatste jaren almaar geconfronteerd met uit de hand lopende kosten’, Als voorbeelden noemde Van Beek onder meer de gestegen netto uurlonen in cafetaria’s, hogere huurkosten en lokale belastingen die de laatste jaren fors duurder werden. De ondernemer vermoedt dat bijna iedere cafetariahouder de prijs van een portie frites aan de relatief lage kant houdt uit concurrentieoverwegingen. Hij riep de branche op wat prijzen betreft niet langer naar collega’s te kijken en gezamenlijk een prijsinhaalslag te maken. Albert van Beek werd in Snackkoerier 1 van dit jaar gesteund door Eric Siebenheller van onderzoeksbureau Siebenheller & Partners. Hij gaf nog eens een aantal redenen aan waarom een hogere prijsstelling voor een portie frites noodzakelijk is. Een voorschot op de oproep van Van Beek en Siebenheller werd vorige maand gemeld uit Oldenzaal. Daar nam cafetariahouder Frank van Hout het initiatief om met zijn plaatselijke collega’s tot gezamenlijke prijsafspraken te komen. Van Hout noemde geen concrete prijsverhoging, maar dat de prijs van een portie frites niet meer van deze tijd is, lijkt ook hem duidelijk. Maar hoe zit het elders in het land? Snackkoerier nam een steekproef onder 31 cafetaria’s, verspreid over heel Nederland. We vroegen of de prijs per portie die snackbarhouders momenteel hanteren met minimaal één gulden omhoog moet en of men daartoe ook werkelijk overgaat. Verder ging Snackkoerier na of het besluit afhankelijk is van wat de collega’s in de buurt doen en of de cafetariahouders vinden dat er landelijk een minimum adviesprijs voor een portie frites moet komen.

Hai Zhen Ling van cafetaria Den Belg in Tilburg wil vooralsnog de prijs niet verhogen. ‘Hoewel dat in feite wel zou moeten, maar we zijn er nog niet aan toe. Dat heeft alles te maken met onze klantenkring, die zonder meer zou tegensputteren. En met de andere cafetariahouders, waarvan ik weet dat ze hun huidige prijsniveau eveneens zullen handhaven.’ Toch acht ze het niet uitgesloten dat ze met ingang van januari 2002 twee kwartjes meer moet vragen. ‘De kosten stijgen continu. Iedere werknemer wil toch ook gecompenseerd worden via een loonsverhoging. Dus waarom wij niet?’ Overigens zou ze een fervent voorstander zijn van een geadviseerde minimumprijs voor patat.

Gerard Hulskers van cafetaria De Grieden in Heerenveen vindt een prijsverhoging met één gulden te kras.Een prijsverhoging met één gulden vindt Gerard Hulskers van cafetaria De Grieden in Heerenveen te kras. ‘Twee kwartjes vind ik voldoende.’ In de zomer gaat hij de daad bij het woord voegen, na 15 jaar lang dezelfde prijs te hebben gehanteerd. Hij neemt deze beslissing mede op grond van het feit dat de meeste van zijn collega’s in Heerenveen al geruime tijd ver boven de door hem gehanteerde prijs zitten. Overigens is Hulskers geen voorstander van een minimum adviesprijs voor frites. ‘Ik wil baas in eigen huis blijven en prijzen zelf kunnen bepalen.’

De eigenaar van restaria De Dam in Appingedam, Arnold Bakker, is van plan zijn portieprijs in juni met twee kwartjes te verhogen. Dat doet hij op grond van hogere personeels- en energielasten. Naar collega’s in de branche kijkt hij niet. Een gulden extra lijkt hem hoe dan ook teveel. ‘Althans, voor het noorden’, aldus Bakker. ‘Maar als er een landelijke richtprijs voor een portie frites komt, die een gulden hoger ligt dan de prijzen nu, dan ga ik wel mee.’

Josef Jergl van snackshop De Remise in Woerden zegt dat de marges enorm onder druk staan en dat er van hem beste een guldentje bij zou mogen.Hoewel hij die stap niet snel zou nemen, omdat hij, zoals hij zegt, al niet tot de allergoedkoopsten behoort.’ Maar straks als de gulden helemaal van de markt is verdwenen en definitief plaats heeft gemaakt voor de euro, zal ook ik de prijzen naar boven toe afronden.’ Bij de vaststelling van zijn prijzen kijkt Jergl weliswaar wat grotere collega’s als Febo doen, maar hij aapt ze niet na. ‘Het gaat alleen om de beeldvorming.’ En verder: ‘Voor een gezonde bedrijfsvoering móét je nu eenmaal bepaalde bedragen hebben, anders ben je genoodzaakt om zwart te werken. En daar voel ik helemaal niets voor. Ik ben 60 uur in de week in touw. Daar mag best een goede beloning tegenover staan. Ik zou onmiddellijk mijn zaak sluiten als dat niet meer zo zou zijn.’ Jergl is geen voorstander van allerlei regeltjes, maar een minimum adviesprijs voor frites zou hij van harte toejuichen.

Eigenaar Johan Bos van cafetaria Bos in Hengelo (O) vindt een prijsstijging met een gulden te gortig. Een stapsgewijze verhoging ziet hij nog wel zitten, hoewel hij dat zelf vooralsnog niet van plan is. ‘De inkoopprijs van frites ligt momenteel lager. De stijgende vaste lasten heb ik onlangs gecompenseerd met een hogere verkoopprijs voor snacks’. Bos is van mening dat een landelijke richtprijs voor frites niet haalbaar is. ‘Daarvoor verschillen landelijk gezien de onkosten teveel.’

Karel Busch van Karel’s Snackcorner in Almere-Haven zegt dat een gemiddeld portie frites minimaal een rijksdaalder moet kosten. Die prijs hanteert hij momenteel ook, maar na de vakantie volgt een verhoging met twee kwartjes. ‘Dat kondigen we aan via een puntzakkenactie. Aan de verpakking wordt een brochure bevestigd met uitleg over het hoe en waarom van de prijsstijging. Ik vind wel dat je daarin naar je klanten toe duidelijk moet zijn.’ Niet bang dat de klanten moeite hebben met die drie piek? ‘De meeste mensen interesseert de prijs geen barst als ze goede kwaliteit krijgen. Misschien dat ik tien klanten kwijtraak. Daar lig ik niet zo wakker van. Het is net als met die twee fietsenmakers. De een plakt een band voor vijf gulden en krijgt op z’n dertigste een hartaanval, de ander rekent daarvoor vijftien gulden en wordt 100.’ Busch laat zich niets gelegen liggen aan wat zijn collega’s doen. ‘Integendeel. Die volgen mij waarschijnlijk wel. Als ze tenminste durven. Maar ik zeg altijd, als je niet durft te rekenen wat je toekomt, heb je geen goed bedrijf.’

Eigenaar Erik Engeman van Snackbar Erik in Weesp antwoordt ‘logisch’ op de vraag of volgens hem de prijs van een frietje met een gulden omhoog moet. ‘Landelijk moet een minimumprijs worden vastgesteld, die best op drie gulden per portie mag liggen. Op eigen houtje maak ik mijn patatjes niet duurder. Ik heb te maken met veel concurrentie.’