artikel

Geen plannen, momenteel

Horeca

Tien jaar geleden, toen Misset Horeca zijn 40-jarig jubileum vierde, ging de redactie op zoek naar de Nieuwe Generatie: jonge ambitieuze vakmensen. Ter gelegenheid van het 45-jarig bestaan – vijf jaar geleden – zochten we een aantal van hen weer op. Nu, opnieuw vijf jaar later, gaan we ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van Misset Horeca andermaal kijken bij vier van hen. In dit artikel zijn dat Joost en Ushi Verhoeff van restaurant Knus in Delft. De Nieuwe Generatie van toen is tegenwoordig Gevestigde Orde.

Geen plannen, momenteel

Joost en Ushi hebben in 1998 Kobus Kuch verkocht en zijn verhuisd naar een kleiner bedrijfje aan de Delftse Hout. In dat bedrijf – toepasselijk ‘Knus’ genaamd – hervonden ze hun oude idealen. Ze hebben veel meer vrije tijd en minder zorgen. Bij Knus voelen ze zich vrij en tevreden. maar het ondernemersbloed kruipt waar het niet gaan kan: ze willen graag een nieuw Knus-gebouw neerzetten. ‘Nieuwbouw is gewoon hard nodig.’

Knus nog steeds knus?
Ushi: ‘Heel erg knus zelfs. Mensen vinden het hier net een sprookjeshuis.’ De nieuwbouw waar ze in 1998 over spraken is er ook gekomen, en in juni 2000 namen Joost en Ushi hun intrek in een compleet nieuw en groter Knus. Het opmerkelijke pand valt op door het prachtige leien dak, waar ze zelfs de prijs ‘Mooiste dak van Nederland’ mee wonnen. Ushi: ‘Het vorige Knus was knus omdat het zo’n klein hutje was. Die sfeer wilden we behouden. De architect kwam toen met die leien op de proppen. Sommige mensen vinden het hier net de Efteling.’

Toch weer groter gegroeid?
Ushi: ‘Nee. Alles is precies zo gebleven als het was. We zijn nog net zo groot als in het vorige pand en we doen nog steeds simpele grillbuffetten. Alleen hadden we toen voor grotere partijen een tent. Die is er niet meer. Het verschil is dat de mensen nu droog zitten.’

Worden jullie nog wel eens herinnerd aan Kobus Kuch?
‘Je moest eens weten. Er zijn nog steeds mensen die zeggen: die zaak is toch ook van jullie? Je wordt er niet goed van. Maar ook Kobus draait nog steeds prima.’

Hoe is het met de kinderen?
‘Heel goed. Ze willen allemaal de horeca in. Dus dan mag je zeggen dat je het goed gedaan hebt als ondernemer/ouder. In de zomer zijn ze extra populair omdat ze hun vriendinnen dan op gratis ijs kunnen trakteren. Niet meteen het grootste ijsje hoor, ze zijn heel bescheiden.’

Ze willen Knus overnemen?
‘Ja, want je kunt goed verdienen, zeggen ze.’

Hoe is het met Joost?
‘Hij heeft z’n voorzitterschap van de KHN-afdeling neergelegd. Na zes jaar voorzitterschap vond hij het welletjes. Maar je weet hoe Joost is, die wil behalve z’n eigen zaak ook iets voor de algemene zaak doen. Sinds kort heeft hij een zetel in de Kamer van Koophandel. Hij krijgt eerst allerlei cursussen en zo. Dan weet hij wat het werk inhoudt.’

En met jou?
‘Heel goed. Ik voel me 25 en ik zie eruit als 35.’

Genoeg tijd voor vakantie?
‘Meestal drie weken in de zomer, en nog veel belangrijker: wintersport. Ik ben Zwitserse en in de bergen opgegroeid. Skiën doen we in Oostenrijk, vanwege de grotere skigebieden. Maar we gaan wel altijd even bij mijn ouders langs. Die wonen dicht bij de Oostenrijkse grens.’

En in de zomer met de kids en de Kip-caravan naar Zuid-Frankrijk?
‘Dit jaar zal het wel de laatste keer zijn dat we ze alle drie meekrijgen. We blijven in Nederland of boeken een last minute.’

Nog plannen voor de toekomst?
‘Op het moment niet. We hebben even genoeg van het bouwen. Maar ik weet niet hoe lang dat duurt. Meestal gaat het na een jaar of vijf toch weer kriebelen.’