artikel

Het moet niet te gezellig zijn, dan blijven de mensen maar hangen.

Horeca

Een café ombouwen tot een cafetaria. Dat is wat Toon Tibben uit Oldenzaal onlangs deed met een van zijn cafés aan De Markt, het horecahart van deze Oost-Nederlandse plaats. Het is voor de ervaren horecaondernemer de eerste keer dat hij een cafetaria in zijn bezit heeft.

Het moet niet te gezellig zijn, dan blijven de mensen maar hangen.

‘Het sportcafé liep niet’, begint de 52-jarigeTibben. ‘Waar het precies aan ligt weet ik niet. Misschien was ik met zo’n concept te vroeg voor Oldenzaal. Wellicht was de inrichting niet goed en hadden er ook pooltafels en biljarts in moeten staan. Het was in ieder geval een misser, en dan moet je iets anders gaan doen met zo’n pand.’

De verbouw van café naar cafetaria is opzienbarend voor iemand die al sinds zijn achttiende met twee benen in de natte horeca staat, geeft Tibben toe. ‘Ik heb meer dan 20 bedrijven gehad, van cafés tot discotheken. Hij kwam op het idee een cafetaria te beginnen door een elders in de binnenstad gelegen automatiek. ‘Die zit in een achterafstraatje. Toch staan de mensen daar tijdens de piekuren in rijen voor de deur. Bovendien is hier op de markt bijna geen snelle hap te krijgen terwijl er veel winkel- en uitgaanspubliek is te vinden.’

De keuze voor een automatiek ligt voor de hand, vindt Tibben. ‘We hebben op uitgaansavonden met enorme omzetpieken te maken. Die zijn met een automatiek op te vangen. Zo kunnen we in korte tijd meer snacks verkopen dan in een traditionele cafetaria met bediening. De mensen trekken een snelle hap en zijn weg. Alleen voor een frietje of frikandel speciaal moeten ze naar de balie komen.’ De loketautomaten zijn verder uit elkaar gezet dan gebruikelijk. ‘Dan staan de mensen elkaar niet in de weg voor de loketjes. Dat voorkomt irritatie als het druk is.’

Om de doorstroming in de zaak te bevorderen is gekozen voor een tamelijk karige inrichting. Het bedrijf heeft geen zitplaatsen. Het enige comfort komt van een aantal tafels waaraan staand kan worden gegeten. ‘Het moet niet te gezellig zijn. Dan blijven de mensen maar hangen’, zegt Tibben.

Het assortiment beperkt zich tot de gangbare, hardlopende, snacks. Bij de prijsstelling is niet naar de concurrentie gekeken. ‘Ik wil meer dan 70 procent brutorendement halen.’ Een normale portiefrites kost daardoor €1,40. Voor mayonaise betaalt de klant 30 eurocent extra. ‘We nemen de prijs die we menen nodig te hebben.’ Zo kosten kroketten, frikandellen, nasi en bamiballen €1,20. Een picanto doet €1,40 en een kipcorn anderhalve euro. Door onze prijsstelling is er zelfs een prijsverandering gekomen in Oldenzaal, weet bedrijfsleider Yuri Ankoné. ‘Andere bedrijven durfden daardoor hun prijzen te verhogen.’

Tibben mikt voor een belangrijk deel op het uitgaanspubliek dat de Markt met zijn vele cafés bezoekt. Daar zijn de sluitingstijden in het weekend op afgestemd. Op vrijdag en zaterdag sluit het bedrijf om 5.00 in de nacht zodat het uit de kroegen vertrekkend publiek nog een snack kan nuttigen. In de wintermaanden opent het bedrijf pas om 16.00 uur de deuren. ‘Behalve op de marktdag en op zaterdag gaan we 12.00 uur open.’ Tijdens de zomer is Tibben van plan de cafetaria wel eerder op de dag te openen. ‘Dan is De Markt één groot terras waar wij van kunnen profiteren.’

Het bedrijf draait inmiddels enkele maanden en voldoet ruimschoots aan de verwachtingen. ‘We draaien al boven de begroting’, vertelt bedrijfsleider Yuri Ankoné. Daarbij wijzend op een monteur die een extra snackautomaat bijplaatst. ‘De hamburgers lopen zo hard dat we extra verkoopcapaciteit nodig hebben.’

‘Het is de bedoeling dat klanten snel iets eten en dan weg zijn’, aldus Toon Tibben. Achter hem staat bedrijfsleider Yuri Ankoné, die aangeeft al boven de begroting te draaien.