artikel

Hogewey in Weesp doet alles anders

Horeca

Verpleeghuis Hogewey in Weesp herbergt 167 demente bewoners. Maar niet op de manier waarop dat in de meeste andere verpleeghuizen gebeurt. Bij Hogewey zijn de bewoners ingedeeld in zeven verschillende soorten woongroepen, al naar gelang hun persoonlijke voorkeuren en/of achtergronden.

Hogewey in Weesp doet alles anders

Zo is er een woongroep ‘Christelijk’, een groep ‘Cultureel’, ‘Huiselijk’ en ‘Ambachtelijk’. Maar er is ook een woongroep ‘Amsterdams’, voor ouderen die hun leven lang in de hoofdstad hebben gewoond, een woongroep ‘Goois’, voor mensen die van vroeger een hoge levensstandaard gewend zijn. En er is zelfs een woongroep ‘Indisch’, met louter mensen die een band met het vroegere Indië gehad hebben.

Wensen
Aangezien iedere woongroep uit maximaal twaalf bewoners bestaat, zijn er van sommige types meer groepen te vinden. Zo zijn er wel vier ‘Gooise’ en drie ‘Huiselijke’ groepen, verspreid over het gebouw. Iedere woongroep beschikt over een eigen keuken, waarin volgens de wensen van de woongroep wordt gekookt. De Indische groep eet vanzelfsprekend veel rijst, terwijl de Amsterdamse groep meer voor stamppotten en draadjesvlees kiest.
Iedere ochtend gaan bewoners, met begeleiding, boodschappen doen in de supermarkt, die daarmee feitelijk ook de opslagruimte voor food- en non-food producten is. In de eigen keuken wordt vervolgens door de medewerkers gekookt. Iedere woongroep eet gezamenlijk in de eigen woonkamer. De meeste bewoners van de Gooise groep eten in een (iets chiquere) eetkamer.

Training
Bovenstaande werkwijze impliceert dat de centrale keuken, van waaruit jarenlang alle bewoners van eten werden voorzien, leeg is komen te staan. ‘Absoluut niet’, reageert Toos Kuijl namens Hogewey. ‘Vergeet niet dat we ook nog een eigen restaurant hebben waar iedere dag een ruime keuze aan à la carte- én keuzemenu’s geserveerd wordt. In het restaurant eten de medewerkers, maar ook bezoekers en, als ze reserveren, de bewoners. De koks hebben bovendien een aanvullende training gehad, waardoor ze nu ook patissier zijn. Doordat er in de centrale keuken meer ruimte is gekomen, kunnen we nu dus ook al het gebak, chocolade en desserts zelf maken. We zijn daarmee direct een van de weinige verpleeghuizen waar vrijwel niets kant-en-klaar in huis gehaald wordt. Alles is dagvers en als het even kan zelf gemaakt.’
Het systeem met zelfstandige woongroepen is voortgekomen uit de onvrede die binnen de samenleving bestond over de manier waarop in ons land veelal met demente bejaarden wordt omgesprongen. Toos Kuijl: ‘Jarenlang was het zo, ook bij ons, dat de hele logistiek van een verpleeghuis was afgestemd op het gemak voor de medewerkers. De bewoners zelf moesten zich aanpassen aan het leven in de instelling. Iedereen meende te weten wat goed was voor de bewoners.’‘

Gelukkiger
Wij hebben zo’n tien jaar geleden al gezegd dat dat eigenlijk niet kon en zijn in 1993 gestart met een proef met woongroepen. Daar is dit dus uiteindelijk uit voortgekomen. En de resultaten waren direct merkbaar. We zien dat er rust is onder de bewoners. De mensen zijn veel gelukkiger. En voor het personeel is het uiteindelijk ook leuker werken zo. Veel minder routineus.’De wachtlijst voor een plaatsje in Hogewey is sinds de nieuwe manier van werken wel aanzienlijk langer geworden. ‘De mensen hebben het er voor over om wat langer te moeten wachten. Dat geeft denk ik meteen ook het succes van deze manier van werken aan.
Het verpleeghuis is niet meer puur de plek waar demente mensen worden ‘opgeborgen’. Een respectvolle bejegening is niet alleen voor de bewoners zelf, maar ook voor de familieleden van groot belang. Want het is niet niets hoor, als je je vader of moeder naar een verpleeghuis moet brengen’, aldus Toos Kuijl.