artikel

In het pak

Horeca

Vorige week kwamen twee studenten bij mij langs. Keurig in het pak. Van de hotelschool in Maastricht. Ze waren bezig met een onderzoek naar innovatie binnen de horeca. Een klus van Koninklijke Horeca Nederland. Een uurtje heb ik met ze zitten praten. Kop koffie erbij. Wat valt te vertellen over innovatie?

In het pak

Iedereen weet dat het belangrijk is, het is zelfs cruciaal. Tegelijkertijd is innovatie een rotwoord, een dooddoener, een woord dat alles doodslaat. Het betekent immers alles en dus niets. Tijdens het gesprek werd ik gedwongen er weer eens scherp over na te denken. Uiteindelijk gaat het erom wat je doet en hoe je ertoe komt, dacht ik naarmate het gesprek vorderde. Concreet dacht ik terug aan zaken die de afgelopen weken op mijn pad kwamen.

We zijn bezig met de sector Chinese restaurants voor een grote productie. Eén Chinese restaurateur zei in een krantenartikel: we gaan van ‘voeden’ naar ‘belevenis’. Een scherpe observatie. Aan iedere innovatie ligt immers een trend ten grondslag.

Hetzelfde kun je zeggen van slapen en drinken, dacht ik. Ook daar speelt belevenis een steeds grotere rol. Bij drinken moest ik denken aan De Beyerd in Breda. Nummer één in onze Café Top 100. Op het eerste gezicht gewoon een erg goede kroeg. Maar waar zit de innovatie? Ik vond hem achter in het bedrijf. Daar zit een complete brouwerij weggestopt. Wat is nu innovatief aan een brouwerij? Niet veel. Maar deze zat in een café, zo merkte ik op, en al sinds midden jaren ’90. Verrek, dat is innovatie én belevenis én een heel goede timing, dacht ik. Toen ik bekendmaakte dat ze de nummer 1 zijn, maakte ze zich zorgen. ,,Nog meer drukte’’, hoorde ik. Wat een geweldig luxeprobleem! Wat een onvoorstelbaar mooi café.

Bij hotels moet ik nog steeds denken aan zoiets ongelooflijk simpels als een stopcontact in het kluisje op de kamer. Je laptop of digitale camera ligt volkomen veilig op te laden. Zo simpel, zo slim. Briljant. Ik zie het nog niet veel terug in de hotelkamers waar ik slaap.

Terug naar de Chinezen kwamen mijn gedachten uit bij een restaurant dat vanuit wijn was gaan denken. Het was dus een wijnbar met Chinees eten. Even de boel kantelen en daar kun je wat mee, schoot het door mijn hoofd. Een ander Chinees restaurant noemt het afhaalgedeelte de ‘eetwinkel’ en verkoopt er ook curry pasta en mooie Chinese schalen. De zaak maakte van iets banaals iets met chic en standing. Als je het hebt over het toevoegen van belevenis, dan is dit een mooi voorbeeld. Gewoon anders durven denken.

Mooie gedachten levert zo’n gesprek met twee gedreven studenten op. Het was gewoon op een standaard dinsdagmorgen. Ik bedoel maar.

Peter Garstenveld

Eerder verschenen: