artikel

John Mullins presenteert betere jaarcijfers

Horeca

In 1999 moesten we nog wachten tot het verre najaar voordat de jaarcijfers over 1998 eindelijk bekend waren. In 2000 is John Mullins Irish Pub aanzienlijk sneller met de cijfers. Mede dankzij de voortvarende samenwerking met ZR Belastingadviseurs in Beek stonden begin maart de resultaten over 1999 op papier.

De administratieve veranderingen bij John Mullins hadden niet treffender in beeld kunnen worden gebracht dan door de cijferpresentaties van ‘98 en ‘99. Exact één dag voordat de voorlopige jaarcijfers over 1999 bekend werden, vielen de definitieve cijfers over 1998 bij ondernemer Max Massen in de bus.

John Mullins presenteert betere jaarcijfers

‘Het jaar 1998 moeten we maar gauw vergeten’, vindt Max. ‘Nu is de administratie tenminste zoals die hoort te zijn.’ Op 1 maart 2000 de cijfers over 1999 presenteren is inderdaad netjes; veel multinationals krijgen het niet voor elkaar. Minstens zo netjes is de constatering dat John Mullins Irish Pub het verlies van ƒ30.000,- in 1998 heeft weten om te zetten in een winst van ƒ60.000,- in 1999.

Omzetstijging
Max Massen zit te glunderen achter zijn papieren. ‘Mijn omzet is met 9 procent gestegen.’ Horecaconsultant Ton Lenting weet de vrolijkheid echter direct weer in de kiem te smoren met de opmerking dat een omzetstijging van 9 procent een vrij gebruikelijke landelijke norm is en dus helemaal geen reden voor extreme blijdschap. ‘Het is wel netjes dat je die omzetstijging hebt gerealiseerd, maar zeker niet bijzonder.’

Max verdedigt zich door op te merken dat hij eigenlijk pas vanaf november 1999 heel bewust aan zijn rendement is gaan werken en dat die omzetstijging dus feitelijk in een paar maanden tijd is gerealiseerd. Daar moet Ton Lenting hem gelijk in geven.

In november heeft Max Massen onder meer een prijsverhoging doorgevoerd. Bijna het gehele assortiment kreeg er een kwartje bij. ‘Als je de prijs van een biertje verhoogt van ƒ3,25 naar ƒ3,50 dan merkt bijna niemand dat. Behalve de accountant. Het levert meer op dan je in eerste instantie denkt en het is veel minder schadelijk dan je vreest.’

Een omzetstijging van ƒ150.000,- en een verbetering van het bedrijfsresultaat met ƒ90.000,-. Het gaat steeds beter met John Mullins. Toch is er in het jaarverslag nog van alles te zien waar consultant Ton Lenting zijn vraagtekens bij zet. ‘Als je kijkt naar de verdeling van de kosten, dan valt direct het grote aandeel op dat de keuken daarin heeft. Een kwart van de totale inkoopkosten is voor rekening van de keuken en dat is erg veel. Vooral als je bedenkt dat de keukenomzet slechts 20 procent van de totale omzet uitmaakt. Dat betekent dus gewoon dat je inkoop te duur is.’

Ierse producten
Max is het er niet mee eens. ‘Het is een onderdeel van mijn formule. Wat ik hier op mijn kaart zet, moet gewoon goed zijn. Ik koop de beste producten, liefst uit Ierland, en ja, die zijn vaak wat duurder dan de doorsnee producten. Daar kies ik dus heel bewust voor.’

Maar je zou toch in ieder geval eens kunnen overwegen de porties wat kleiner te maken’, oppert Ton Lenting. ‘Je ziet toch zelf ook wel dat bijna niemand erin slaagt zijn bord leeg te eten? Dat is zonde. Je geeft je gasten veel te veel, en een deel daarvan verdwijnt regelrecht de vuilnisbak in.’

Reken maar eens uit wat je kunt besparen als je alle porties 10 procent kleiner maakt. Jouw brutowinst kan nog zo 3,5 procent omhoog, en die winst is grotendeels in de keuken te halen.’ Max knikt enigszins verongelijkt, bromt wat en verdiept zich dan weer in zijn jaarcijfers. ‘Zie je dat ik mijn personeelskosten heb weten terug te brengen van ƒ642.000,- tot ƒ566.000,-? Dat komt natuurlijk voornamelijk doordat ik de manager eruit heb gegooid en het management een groot deel van het jaar zelf heb gedaan. Scheelt enorm in de kosten, maar is natuurlijk niet ideaal.

De personeelskosten zullen in 2000 dan ook een stuk hoger liggen omdat ik sinds 1 januari jongstleden weer een manager in dienst heb in de persoon van Gaby Keijmes. Hij verdient zich overigens vanzelf terug hoor, hij is een enorme steun en geeft mij de gelegenheid wat meer met de financiën bezig te zijn en niet meer puur met de dagelijkse beslommeringen.’

Artiesten
In die ƒ566.000,- personeelskosten zitten overigens ook de kosten van bands en artiesten die opgetreden hebben in John Mullins.’Die mensen zijn op papier dus gewoon bij je in dienst als ze een avond optreden. Tenzij je een uitkoopcontract hebt afgesloten, maar dat doe je meestal niet. Het is dan ook belangrijk dat je goede afspraken maakt met mensen die bij je komen optreden. Zorg in ieder geval dat je SOFI-nummers van ze krijgt, de belastingdienst vraagt daar om.’

De verkoopkosten zijn in 1999 teruggebracht van ƒ67.100,- tot ƒ64.000,-. Een daling van 3,5 procent, tegen 4 procent een jaar eerder. Voor ‘verteer’ staat nog altijd een fors bedrag: ƒ17.000,-. ‘Dat houd ik opzettelijk hoog. Ik vind dat personeelsetentjes en zo af en toe een zakentripje naar Ierland gewoon bij het werk horen. Dat is allemaal verteer.’

Botten
Ton Lenting schudt het hoofd: ‘Dat soort dingen moet je je helemaal niet permitteren. Je hebt nog veel te weinig vlees op de botten om je personeel voor 3500 gulden mee uit te nemen of om regelmatig naar Dublin te vliegen. Wees gewoon wat vaker in je zaak, dat komt je kostenplaatje én je bedrijfsvoering ten goede.’

Een groot aantal kostenposten is overigens in 1999 al tot een zeer acceptabel niveau teruggebracht. Zo liepen de telefoonkosten terug van ƒ1200,- tot ƒ800,- per kwartaal, nadat de telefoon achter de bar werd afgesloten en het personeel niet meer ongelimiteerd naar het buitenland kon bellen.

Klein onderhoud en onderhoud inventaris: ƒ15.000,-. ‘Da’s veel’, zegt de adviseur streng. ‘Ik zie er niet veel van terug in de zaak, waar gaat dat geld eigenlijk aan op?’ Max: ‘Kleine reparaties. Net nog een toiletdeur vervangen, dat soort dingen.’ ‘Maar je stoelen vallen uit elkaar van ellende, en je deurkruk hangt op half zeven. Die dingen moet je als eerste aanpakken.’ Max vindt het allemaal maar overdreven. ‘Dat is de charme van deze kroeg. Mensen vinden het leuk als het hier en daar een beetje rammelt.’