artikel

Kemphanengevecht om kipsnack

Horeca

Eén dag voor de in maart gehouden horecabeurs in Zwolle hebben Henk en Jenny de Lange van Kipproducten Holland (KPH) uit Ommen hun nieuwe kipsnack klaar. Een aangepaste drumstick waarbij het bot als een stokje vrijkomt. Aan dat stukje bot is de snack vast te pakken zonder vieze handen te krijgen. De nieuwe snack krijgt de naam ‘kipknots’, omdat deze iets weg heeft van een knotslolly. Het ondernemerspaar heeft hoge verwachtingen van de snack.

Kemphanengevecht om kipsnack

Tijdens de tweede beursdag komt er een beursbezoeker naar Henk de Lange. ‘Die klant zegt tegen mij dat hij net een kipknots bij IgloMora heeft geproefd. Ik dacht in eerste instantie dat hij een grap maakte.’
Niets bleek minder waar. Later die dag komt accountmanager Ton Pille van IgloMora bij KPH in de stand. ‘Die zegt tegen mij dat zij een snack onder de naam ‘kipknots’ introduceren en dat zij de naam geregistreerd hebben’, aldus Henk. Een dag later komt Pille weer bij het paar in de stand en vertelt dat KPH de naam ‘kipknots’ niet mag gebruiken.
Henk en Jenny moeten een nieuwe naam voor hun snack bedenken. Op de terugreis van de beurs naar huis heeft Jenny een idee. ‘Ik zei tegen Henk, we gaan hem ‘kipknuppel’ noemen.’ Het paar stuurt een brief naar alle groothandels die op de beurs belangstelling voor het product toonden. ‘Daarin vertelden we dat de naam was veranderd in ‘kipknuppel.’ Ook werden alle prijslijsten en reclame-uitingen waarop het woord kipknots voorkwam veranderd.
De belangstelling uit de markt bleef volgens Henk groot, de ‘kipknuppel’ leek een mooie toekomst tegemoet te gaan. Tot er een brief van IgloMora op de deurmat plofte, die insloeg als een bom. ‘Daarin staat dat IgloMora zowel de naam ‘kipknots’ als ook de ‘kipknuppel’ als merk hebben gedeponeerd. En dat wij dus ook de naam ‘kipknuppel’ niet mogen gebruiken’, vertelt Jenny. ‘Ik dacht wat moeten we nu, wat voor naam kunnen we nu in vredesnaam bedenken.’ Ook nu werd weer een ‘goedbekkende‘ naam gevonden voor de snack. Deze gaat nu als ‘kipkanjer’ door het leven. Wederom ging er een schrijven naar de groothandels..‘Die vragen zich waarschijnlijk af wat voor bedrijf wij zijn, want erg professioneel komt het op deze manier niet over’, vermoedt Henk.
Jenny vertelt laconiek dat zij ook deze keer geen onderzoek heeft gedaan of de naam ‘kipkanjer’ wellicht als merknaam gedeponeerd is. ‘We hebben deze naam nog nooit gehoord. Driemaal is scheepsrecht, het moet deze keer wel goed gaan, anders is het wel een beetje een afgang.’ Henk is ook niet van plan de naam zelf als merk te deponeren. ‘Dat is me veel te duur. Ik heb in het verleden wel eens een ‘patent’ aangevraagd op de bereidingswijze van een kipschnitzel. Dat kostte me een paar duizend gulden per jaar, dat soort bedragen kun je als kleine ondernemer niet opbrengen.’

‘Kipkanjer’

De ‘kipkanjer’ is ontstaan doordat Jenny niet meer met de ‘ouderwetse’ drumsticks bij de afnemers langs wilde gaan. ‘Ik wilde een ambachtelijk product dat zich onderscheidt van de rest. En je mag bij het eten geen vieze handen krijgen.’ Met die eisen in gedachten ontwikkelde Henk de nieuwe snack. ‘Het is een in de oven gebraden stuk puur kippenvlees zonder vel met het botje er nog in. Het bot steekt bij het uiteinde uit het vlees. Dat gebruik je dan om de snack beet te pakken.’