artikel

Mauve herrijst uit de as

Horeca

Ateliercafé Eetgelegenheid Mauve in Laren herrijst uit de as. Een uitslaande brand veranderde op 8 mei 2002 de oude Saksische boerderij binnen een paar uur in een smeulende puinhoop. Al tijdens het bluswerk viel het besluit tot herbouw. Op 17 april is de officiële heropening. Wat overkomt je als ondernemer als een vuurzee je droom platbrandt?

Mauve herrijst uit de as

De woordenstroom van Sander Noppert stokt. Hij slikt zijn emoties weg, onderdrukt de opkomende tranen. We zitten bij café Het Bonte Paerd in Laren. Aan de overkant werken timmerlieden, schilders en elektriciens aan de afbouw van zijn Mauve, het sfeervolle café-eethuis in het hart van het kunstenaarsdorp in het Gooi.

Noppert praat voluit over de wedergeboorte van de zaak waarvan hij mede-aandeelhouder is en de dagelijkse exploitatie verzorgt. Maar als de film van de fatale dag zich weer voor zijn ogen afspeelt, past hij even.

De brand
Woensdag 8 mei 2002, 10.45 uur, een kwartier voor openingstijd. In de keuken van Mauve merken twee koks dat het frituurvet te heet wordt, Maar omdat de thermische beveiliging niet werkt en de draaiknop hapert, slaat de vlam toch in de pan. Via de afzuigkap bereikt het vuur razendsnel de rieten kap. Alle blusmiddelen (deksels, branddeken, brandblusser) liggen binnen handbereik, maar de hitte maakt ingrijpen onmogelijk. De koks vluchten naar buiten.

De manager is binnen tien minuten ter plaatse. Hij schrikt zich een ongeluk. De vlammen slaan uit het dak, medewerkers staan huilend bij elkaar, de brandweer probeert de brandhaard te bereiken. Noppert: ‘Je bent even verstijfd van machteloosheid. Naar binnen rennen is gekkenwerk. Gelukkig blijkt er niemand meer in het bedrijf.’

Binnen hangen wel 63 schilderijen van Gooise en Larense kunstenaars, waaronder enkele zeer waardevolle. De schilderijen bepalen de sfeer in Mauve. Als die verloren gaan, verliest het bedrijf z’n ziel. Huistimmerman Jan Vos, als een van de eersten aanwezig, weet de brandweer echter te overtuigen de kunstwerken te redden. Uiteindelijk gaan slechts vier schilderijen verloren.

Bizarre feiten: twee dagen voor de brand, op 6 mei, plaatste een leverancier voor 50.000 euro keukenapparatuur (vaatwasser en koelingen) in een nieuwe uitbouw. En voor 9 mei stond een afspraak in de agenda met de brandweer om de uitbouw te controleren.

De rest van de dag beleeft Noppert in een roes. Hij ziet hoe de rieten kap instort. Hij troost medewerkers, overlegt met zijn verzekeringsexpert, regelt een afrastering, laat gasten afbellen en geeft opdracht advertenties te plaatsen in lokale en regionale bladen. Pas ’s avonds, bij een borrel, dringt de realiteit tot hem door. ‘Je wereld stort even in.’De verzekeringen
Noppert roept de volgende dag het personeel bij elkaar. ‘Als medewerker wil je toch weten of je baan behouden blijft. We kunnen ze direct garanderen dat we ze een jaar doorbetalen, omdat we daarvoor verzekerd zijn. Uit ervaring weten we dat je niet moet beknibbelen op verzekeringen. In 1994 brak brand uit in ons zusterbedrijf Graaf Floris V in Muiden. Daaruit leerden we dat je alles goed moet afdekken, ook al hakken de premies er flink in.’

De volgende dag stuurt ook de verzekering zijn experts. Ze onderzoeken of sprake is van ‘verwijtbaar gedrag’. ‘Ze bestuderen elke vierkante centimeter, want de verzekering wil de uitkering altijd zo laag mogelijk houden. Zeker als de schade enkele miljoenen euro’s bedraagt. Ons advies: ga bij grote schades nooit zelf met de verzekering in de slag, maar huur een deskundige in, want die kent het klappen van de zweep. Uiteindelijk draait het toch uit op onderhandelen, een ingewikkeld en langdurig proces dat nog steeds loopt, want de verzekering controleert elke uitgave.’

Noppert plaatst een mededelingenbord bij het afgebrande bedrijf. ‘We wilden de gasten meteen laten weten dat we gaan herbouwen.’ De kosten van het bord dekt hij deels uit de verzekering tegen inkomstenderving. ,Plotseling verlies je alle omzet. Die verzekering vergoedt een deel daarvan, gebaseerd op de cijfers van 2001 en de eerste vier maanden van 2002.’

Reken er overigens niet op dat alle schade gedekt wordt. Neem de inventaris, vertelt Noppert. ,Borden die we in 1995 voor 11 gulden kochten, kosten nu 14 euro.’

De herbouw
Al op 8 mei, de rampdag, valt het besluit Mauve te herbouwen, want de zaak loopt sinds de opening in 1996 als een trein. De gemeente zegt direct medewerking toe, want de Saksische boerderij is gezichtsbepalend in Laren. Toch malen de ambtelijke molens langzamer dan gewenst. Vergunningen komen later af en verplicht grondonderzoek zorgt eveneens voor vertraging.

‘We herbouwen het pand in dezelfde stijl. Voor kop- en zijgevel gebruiken we de authentieke stenen, die stuk voor stuk zijn afgebikt. Ook de karakteristieke inrichting keert terug. Het warme huiskamergevoel met artistieke inslag vormt in combinatie met een goed product de kracht van Mauve. De indeling verandert wel enigszins. We verhuizen de toiletten naar de nieuw gegraven kelder, optimaliseren de keuken en verplaatsen de bar. Ook kopen we iets grotere tafels (80 x 90 cm) dan voorheen (80 x 80 cm). Lijkt een detail, maar voor gasten is het van essentieel belang, vertellen onze gastenenquêtes.’

Tijdens het herbouwproces ging uiteraard ook veel aandacht uit naar de brandveiligheid (zie kader).

De gasten
Gedurende de periode dat Mauve uit de lucht is, probeert Noppert het contact met de gasten te behouden. Het mededelingenbord bij de bouwplaats verandert voortdurend. Via free publicity in de lokale pers, het eigen magazine en de Mauve-internetsite kan het publiek de herrijzenis op de voet volgen.

‘We hielden tijdens de herbouw regelmatig terrasacties. Op de stoep voor de zaak deelden we bijvoorbeeld oesters met witte wijn uit, Hollandse nieuwe met korenwijn of gepofte kastanjes met glühwein. Juist als je uit beeld bent, moet je zorgen dat ze je niet vergeten. Laatst verstuurden we 1600 kaarten naar vaste gasten, waarmee ze bij zusterbedrijf De Kalkovens in Huizen een gratis fles wijn bij een diner ontvangen.’De heropening
Sander Noppert leeft naar de heropening toe. Op twee zaterdagen in februari hield hij open huis om nieuwe medewerkers te werven. Van de circa 45 personeelsleden vonden er twintig ander werk. De rest werkte regelmatig bij zusterbedrijven, om ze scherp te houden.Begin april zijn de proefdraai-weken. Het personeel kan zo wennen aan elkaar, het nieuwe kassasysteem en de nieuwe tafelnummering. Mauve gebruikt die periode ook om alle betrokkenen te bedanken met een diner: de instellingen (gemeente, brandweer etc.), de omwonenden, het bouwteam en andere relaties.

Donderdag 17 april is de grote dag: de heropening. Sander Noppert kan dan definitief een streep zetten onder 8 mei 2002. De laatste emoties zal hij ongetwijfeld wegspoelen met een mooi glas champagne.