artikel

ME-busje

Horeca

Een poos geleden sprak ik een patron-cuisinier. Zijn laatste verbouwing dateerde van eind jaren ’90. Een nieuwe aanbouw en dito brandtrap, hij had het prima voor elkaar. Anno 2010 komt de brandinspectie weer langs. Zijn trap voldoet niet meer, vertelt hij mij. Hij moet de boel aanpassen. Hij snapt er niks van. Is vuur anders gaan branden in die twaalf jaar?

ME-busje

Ik denk van niet. Ik denk dat we in Nederland banger zijn geworden en steeds meer proberen we ons gerust te stellen met nog meer bezwerende regeltjes: het mag niet gebeuren volgens het nieuwe regeltje, dus het zal niet gebeuren. Hoe krom kun je denken.

Dat brandtrapverhaal kwam bij me op vorige week tijdens een door KHN georganiseerd verkiezingsdebat met als thema horeca. Daar sprak ook Fleur Agema van de PVV. Nu heb ik niet heel veel feeling met de PVV, maar Agema, nummer twee op de lijst, vertelde dat ze was opgegroeid in de horeca. Dan ga je toch wat anders luisteren.

Ze ging ook tekeer tegen allerlei regeltjes. Ze sprak over een keukenvloer die van de ene inspecteur ribbeltjes moest hebben in het kader van Arbo-wetgeving. Je zult maar eens wegslippen. De andere inspecteur wil deze echter glad vanwege de hygiëne. Bacteriën houden immers van randjes. Als ondernemer word je gek van zo’n overheid, zei ze. Daar had ze ongetwijfeld een punt. Ze pleitte voor meer vertrouwen in de ondernemer en minder regeltjes.

De bemoeizucht is inderdaad enorm groot. Ik moest ook denken aan onze ‘huisadvocaat’ Raoul Meester en zijn strijd tegen het verbod om staande te mogen drinken op een terras. Ook weer zo’n gevalletje van regelzucht, dat zich vorige zomer afspeelde in Amsterdam. De horeca wilde het toestaan, de gasten wilden het graag en toch mocht het niet.

Hoe meer regels, hoe minder verantwoordelijk de overheid bij de mensen legt. Die gaan zich ernaar gedragen. Gasten en horeca spreken elkaar niet meer aan en de overheid moet het dan maar oplossen. Het abnormale wordt zo doodnormaal. Ik reed vorige week in een taxi op zaterdagavond op het Rembrandtplein. Voor ons stopte een busje Mobiele Eenheid. De mannen stapten uit en trokken felgekleurde hesjes aan. Klaar voor actie.

Dat is heel normaal hier op zaterdagavond’, zei de taxichauffeur. Blijkbaar voldoet normaal gedrag niet meer en moet de overheid stoer gedrag vertonen, zo dacht ik. Is het niet provoceren? Tja, die regeltjes dus. Voor je het weet trek je overal een busje ME open. Lekker stoer doen.

Het verkiezingsdebat liep uiteindelijk vast. Alle vertegenwoordigers van de aanwezige politieke partijen waren tegen te veel en te overbodige regelgeving. Op zo’n moment heb je geen discussie meer. Maar je hebt ook geen oplossing. Heel frustrerend die politiek en de ‘daadkrachtige’ overheid.

Peter Garstenveld

Meer columns: