artikel

Na ruim een halve eeuw inpandig

Horeca

Eindelijk was het zover. Op dinsdag 3 april jongstleden opende burgemeester Jos Verbeeten de aan de Brink in St. Anthonis gelegen cafetaria annex eetcafé van de familie van Kol. Na bijna een jaar slopen, bouwen en verbouwen staat er een moderne cafetaria in een ‘oud’ pand. Een halve eeuw friteshistorie op de Brink heeft een wending genomen.

Na ruim een halve eeuw inpandig

Begin jaren negentig legde Robert van Kol het eerste contact met het gemeentebestuur. De Van Kols wilden op de plek van hun friteskot iets ‘anders’. Een cafetaria wellicht. De gemeente wilde daar vanwege het aanzicht van de Brink niet aan meewerken. Tot in 1997 het lokale bestuur een nieuwe bestemming zocht voor het aan de Brink gelegen bondsgebouw.
Het pand, eigendom van de kerk, fungeerde tot dan als dorpshuis. en zou leeg komen te staan na de ingebruikname van een nieuw gemeenschapshuis. ‘De harmonie gebruikte het pand als oefenruimte, de gemeente wilde hen graag in het nieuwe dorpshuis hebben. Dan zou het bondsgebouw leeg komen. En de gemeente wilde er wel horeca in hebben.’, vertelt van Kol.

In september 1998 kocht Robert van Kol het pand van de kerk. Een bestemmingsplanwijziging volgde. Ondertussen toeterde harmonie Sint-Cecilia er nog vrolijk op los in het bondsgebouw. Op de Horecava in januari 2000 stond de door Van Kol bestelde bakwand als pronkstuk in de stand van de leverancier. Van Kol hoopte spoedig met de verbouwing te beginnen.
Op 15 maart zou de familie de sleutels van het bondsgebouw krijgen. Dat werd echter uitgesteld. De huurder, harmonie Sint-Cecilia, was nog niet vertrokken omdat hun nieuwe oefenlokaal nog niet was opgeleverd. ‘Uiteindelijk kregen we de sleutel pas op 23 mei, terwijl het eigenlijk de bedoeling was dat de aannemer al half april zou beginnen. Op 13 juni zijn we begonnen met slopen. Dat hebben we voor een gedeelte zelf gedaan. Begin augustus is de aannemer begonnen met de opbouw’, aldus Van Kol.

Inrichting
De 34-jarige cafetariaondernemer heeft zo zijn eigen ideeën over de inrichting van een cafetaria. ‘Het moet plezierig uitnodigend zijn maar niet zo comfortabel dat de gasten ‘uren’ blijven zitten.’ Van Kol heeft 36 zitplaatsen in cafetaria De Brink. ‘Ik heb goed gekeken naar McDonald’s. Halfhoge muurtjes tussen counter en zitgedeelte zorgen ervoor dat de mensen die wachten, niet tegen de tafels aan komen staan. Het is vervelend als je zit te eten en tegen de billen van een ander aan kijkt.’
In de counter zit in plaats van een vitrine voor de snacks een ruimte die plaats biedt aan twaalf soorten schepijs. ‘IJs ziet er lekker uit, is een impuls artikel. Maar ik krijg geen trek als ik een frikandel of een rauwe hamburger zie liggen’, legt Van Kol uit.
In het achterste gedeelte van het pand heeft van Kol een eetcafé gerealiseerd. Dat heeft hij met een kwinkslag ‘De Drie Burgemeesters’ genoemd. ‘We hebben drie burgemeesters nodig gehad om het plan uit te voeren. Zoveel tijd is er overheen gegaan. We zijn begonnen bij oud-burgemeester Van Veggel, toen volgde Gresel en de huidige burgervader Verbeeten heeft de opening verricht.’

Opening
Het gaat het bedrijf de korte tijd dat het open is voor de wind. Er is na de eerste week van openstelling geen terugval geweest. ‘In de week na de officiële opening hadden we een leuke aanbieding. Een soort ‘refund’ actie. Klanten mochten voor het totaal bestede bedrag in de week erna nog een keer snacks komen halen. Het merendeel geeft dan ook iets extra uit. Maar het allerbelangrijkste is dat ze nog een keer in de zaak komen.’
Van Kol ziet de zomer met vertrouwen tegemoet. ‘Er zijn drie grote campings in de buurt en er is een toeristisch bos waar veel mensen komen. St. Anthonis heeft bovendien een regionale uitgaansfunctie. Mensen die uitgaan lusten ook wel een snack.’
Met tachtig vierkante meter heeft Van Kol plaats voor een acht meter lange counter, veel ruimte erachter en een bakwand van ruim zes meter. ‘Door de twee ingangen en de lengte van de counter is het voor ons onmogelijk om te zien wie er aan de beurt is als het druk is. Ik zit er over te denken om voor de piekuren maar een nummerautomaat te nemen. Maar ik durf nog niet goed. Hier in het zuiden vinden de mensen dat al snel klantonvriendelijk.’

IJs, ijs en nogmaals ijs

Robert van Kol verkoopt maar liefst drie soorten ijs. Hij was cursist van het eerste uur op de cursus ijsbereider van de Vakschool Wageningen. ‘Ik verkoop eigenlijk alles wat je aan ijs in de cafetaria kan vinden. Mijn grootste trots is natuurlijk het zelfgedraaide schepijs. Daarvan heb ik twaalf smaken in de vitrine liggen. De helft wissel ik regelmatig.’
Speciaal voor de ijsbereiding hebben we onder het pand een kelder aan laten leggen. Komende zomer draaien we daar iedere ochtend ijs.’ Van Kol verkoopt ook softijs en milkshakes. Verder heeft hij verpakt handijs in het assortiment. ‘Er is nou eenmaal veel vraag naar bijvoorbeeld een Magnum.’