artikel

Nederlandse hotelier succesvol in Libanon

Horeca

Een hotel runnen in Libanon brengt dilemma’s met zich mee, ervaart manager Joost Komen van het Mzaar Mountain Resort.

Nederlandse hotelier succesvol in Libanon

Kun in een notendop je opleiding en carrière beschrijven?

‘Ik heb eerst de middelbare hotelschool in Almelo gedaan, maar zonder diploma. Daarna heb ik het leerlingstelsel (4e en 5e jaar) gedaan, waar ik als beste in Nederland voor geslaagd ben in 1995. Ik ben mijn carrière begonnen in Best Western hotel Bad Boekelo en ben in 1995 vertrokken naar het buitenland. Eerst in Griekenland op het eiland Santorini voor Small Luxury Hotels of the World, hotel Villa Vedema, in de positie van restaurant manager voor drie zomer seizoenen. Ik ben toen tijdens de winterseizoenen uitgezonden naar SLH of the World in Australië en Mexico in dezelfde positie. In januari 1998 ben ik begonnen met InterContinental in Saoedi-Arabië (IC Al Jubail) als restaurantmanager, in januari 2000 heb ik een transfer gekregen als chief steward voor de opening van het IC Phoenicia in Beiroet en heb na een jaar promotie gekregen naar assistant food en beverage manager. In 2002 ging ik naar het IC Semiramis in Caïro, voor dezelfde positie en in 2003 stapte ik met een promotie als f&b manager naar het Crowne Plaza in Sharm el Sheikh. In 2004 ben ik terug gegaan naar Libanon als f&b directeur in InterContinental Mzaar Lebanon, Mountain Resort & Spa, en sinds juli dit jaar ben ik aangesteld ‘in charge of hotel operations’.’

Je bent f&b manager, maar ook ‘in charge of hotel operations’, hoe zit dat?

‘Sinds drie maanden is de general manager vertrokken. Ik heb nu de kans gekregen om mezelf te bewijzen naar InterContinental en de eigenaren van het hotel toe. Tot op heden heb ik dus de verantwoordelijkheid over beide functies. In november volg ik een opleiding voor general manager en begin 2009 verwacht ik een promotie tot hotel manager. Ondertussen heb ik een nieuwe f&b manager aangesteld die de dagelijkse leiding van het f&b departement over heeft genomen, zodat ik mij volledig op het general management kan richten.’

Vertel eens iets over het InterContinental Mzaar Mountain Resort & Spa?

‘IC Mzaar ligt in de bergen van de Keserwan regio in de gemeente Kfardebiane op een hoogte van 1850 meter. Het hotel telt 131 kamers en suites, 11 f&b outlets en 130 chalets die in privébezit zijn. Gedurende de winter is het een ski resort met 24 skiliften en 80 kilometer aan pistes. Het hotel heeft zijn eigen piste die vertrekt vanaf het terras. In de lente en herfst werken we vooral met conferenties, seminars en weekend leisure-business, tijdens de zomer is het hotel vol met vakantiegasten en bruiloften.’

Libanon staat nou niet bekend als een veilige en stabiele regio, wat merk je daarvan?

‘Ik woon nu in totaal zes jaar in Libanon waarvan twee jaar in Beiroet en vier in de bergen. Tijdens deze jaren heb ik me altijd zeer veilig gevoeld ondanks alle explosies, de oorlog in juli 2006 en de onrusten in Beiroet in mei 2008. Het hotel ligt in een zeer veilig gebied dat als vluchtoord wordt gebruikt als er onlusten in Beiroet zijn. Ik moet eerlijk zegen dat ik me hier veiliger voel dan in Nederland.’

Hoe kwam je erbij om naar Libanon te gaan?

‘In 2000 werd ik gevraagd voor de re-opening van het IC Phoenicia in Beiroet. Wetende dat dit een Landmark hotel is voor IHG was het een makkelijke keuze. Ik zat toen in Saoedi-Arabië, waar het leven veel restricties kent. Toen ik Beiroet eenmaal had bezocht om het contract te tekenen wist ik dat ik het hier wel prettig zou vinden om te leven. De mensen hier zijn zeer gastvrij, behulpzaam en zeer open voor Arabische begrippen dus het inburgeren verliep zeer snel. In het Phoenicia onmoette ik mijn (Libanese) vrouw en wij zijn in 2001 getrouwd. In 2007 heb ik hier een huis gekocht waar we nu samen met onze drie kinderen (één van vijf en een tweeling van twee jaar) wonen. De eerste taal van de kinderen is Frans en daarnaast spreken ze ook een klein beetje Arabisch en een heel klein beetje Nederlands. Ondertussen voel ik me steeds meer Libanees en heb alle benodigde contacten om hier zorgeloos te wonen, werken en leven.’

Wat zijn de grootste obstakels waar je tegenaan loopt bij het runnen van een hotel in Libanon?

‘Libanon staat niet bekend als een veilige en stabiele regio. Het plannen van budgetten, en langere tijdsplanning over hoe het hotel in de komende drie jaar gerund moet worden, is dan ook het moeilijkste. Het blijft gokken. Ook is er de laatste tijd een leegloop van horecapersoneel dat na alle calamiteiten van de afgelopen 3 jaar hun heil zoekt in de stabielere golfstaten als de Verenigde Arabische Emiraten, Koeweit en Qatar.’

Kun je een ‘day in the office’ schetsen?

‘Ik begin dagelijks om acht uur, eerst een kopje koffie en dan een ronde door het hotel doen om te kijken hoe alles erbij staat. Om half negen mail bekijken en de resultaten van de vorige dag bekijken als voorbereiding voor de dagelijkse ochtendbespreking met de department hoofden om negen uur. Dan een ronde door het restaurant om de ontbijtgasten naar de tevredenheid van hun verblijf te vragen. Rond een uur of tien terug op kantoor om de welkomstbrieven en de VIP kaarten te tekenen. Van elf tot één besprekingen en vergaderingen. Dan een ronde maken met de gouvernante en een aantal kamers inspecteren gevolgd door de lunch. De rest van de dag tot zes uur vergaderingen, besprekingen, planning en organisatie. Om zes uur weer een hoteltoer om gasten te ontmoeten. Door de week ga ik rond een uur of zeven naar huis, in het weekend blijf ik operationeel in het hotel tot middernacht, waarna in een borrel drink in Rikkyz, een lokale gelegenheid die ‘the place to be’ is en waarvan de eigenaar een goede vriend is.’