artikel

Niet in de wieg gelegd voor secretaresse

Horeca

Didi Whitlau (49) is directeur van restaurant Excelsior (Hotel de l’Europe) in Amsterdam en volgt per 1 januari 2003 Fons van Groeningen op als voorzitter van de Alliance Gastronomique Néerlandaise waarbij 38 toprestaurants zijn aangesloten.

Niet in de wieg gelegd voor secretaresse

Ik ga door op de ingeslagen weg. Ik was al drie jaar vice-voorzitter naast Fons van Groeningen. Een paar weken geleden ben ik officieel gekozen tot voorzitter van de Alliance, in Juliana in Valkenburg. Het was meer een bekrachtiging. De gids met mijn voorwoord erin was al gedrukt. Dat hebben we er dus niet uit hoeven scheuren.

Fons zei destijds van de Alliance een flitsende club te willen maken. Dat is het nu ook volgens mij. De laatste jaren is het ledenbestand verjongd. En voor het eerst in 35 jaar een vrouw als voorzitter, dus daar ben ik niet ontevreden over.

We zijn een vriendenclub die staat voor gastheerschap en ambachtelijkheid. Luxe restaurants, niet de makkelijkste sector. Er wordt geklaagd dat het slecht gaat. We hebben een paar leden die behoorlijk pessimistisch zijn. Zo’n topjaar als 2000 zullen we niet gauw meer hebben. Ik merk het ook in Excelsior. Het aantal zakelijke bezoeken neemt op zich niet af, alleen komen ze met minder. Vier man in plaats van zes. Maar in het privé-segment valt het mee. We hebben altijd een basis met onze hotelgasten, maar 85 procent is lokale markt. Dat blijkt uit onderzoek. We dachten dat het veel minder was, omdat er zoveel Engels wordt gesproken in het restaurant.

Ik werk al 21 jaar in Hotel de l’Europe. Na de hotelschool Den Haag werkte ik voor Sheraton in de Verenigde Staten en in Brussel. Ik wilde daar weg. Toen begon ik als directie-secretaresse in De l’Europe. Maar daar was ik niet voor in de wieg gelegd. Directie-assistente beviel beter, en later directeur van Hotel de l’Europe/restaurant Excelsior. Ik werk al die tijd al samen met Adriaan Grandia, de algemeen directeur. Dat gaat heel redelijk. Ik ben niet van plan weg te gaan, want hier kan bijna alles, het is overzichtelijk en ik kan m’n ei kwijt.

De Alliance is vooral een club van zelfstandige ondernemers. Het lijkt me geen bezwaar dat ik als voorzitter geen zelfstandige ben. Ik heb na zo lange tijd net zoveel hart voor de zaak als was het mijn eigen onderneming. Bovendien is De l’Europe geen typisch ketenhotel.

Ik heb zin in het Alliance-voorzitterschap. We focussen via onze kwaliteitscontrole erg op de kwaliteit van het onderwijs en de kwaliteit van de eigen bedrijven. Er komt van alles op ons af, we hebben de ganzenleveraffaire gehad. Ik denk dat we daar goed op gereageerd hebben, zodat we geen actievoerders aan de deur krijgen.

Je moet maatschappelijke ontwikkelingen niet uit de weg gaan. Je hebt ook die rookdiscussie. Ik denk dat roken over vijftien jaar overal verboden is, ook in restaurants. Het lijkt me geen probleem, omdat tegen die tijd iedereen je uitlacht als je er een opsteekt. Zelf ben ik nog niet van plan om te stoppen. Iedere keer zeg ik: ik stop vandaag, maar het komt er maar niet van.’