artikel

Op de barricaden!

Horeca

Jullie moeten eens iets over kindermenu’s schrijven.’ ‘Eens iets schrijven over kindermenu’s?’ ‘Ja, ze zijn zo fantasieloos in de restaurants waar ik eet. Ik zie het iedere keer weer en ik hoor het ook van andere moeders. Altijd weer frites, appelmoes en een koude kipnugget. Dat eten vierjarigen die volop in de groei zijn.’ ‘Daar heb je misschien een punt.

Op de barricaden!

‘Het is zo ongezond als het maar kan zijn. Het zijn wel mijn kinderen. Voor een restauranthouder het grootste bezit van zijn gasten. En zie, hij behandelt ze als oud vuil.’

‘Oud vuil?’ ‘Ja, oud vuil. Ze krijgen naast het ongezonde en beroerde eten ook nog eens een kleurplaat met potloden of stiften. Om ervan af te zijn, ze zoet te houden.’

‘Leuk toch?’ ‘Heb je wel eens opgelet hoeveel kleurpotloden geen punt meer hebben? Hoeveel stiften zijn uitgedroogd? Kinderen klagen niet zo snel. Ik vind het schrijnend.’

‘Heb ik niet op gelet.’ ‘Veel dus. Ik kom het heel vaak tegen. Vaak nog in een vies bakje ook.’ ‘Slecht eten en foute stiften dus. Daar moeten we volgens jou over schrijven.’

‘Ja, ik snap helemaal niets van die restauranthouders. Het lijkt alsof ze de gezinnen met kinderen hebben opgegeven. Of, in het beste geval: ze tolereren ons met slecht eten en uitgedroogde stiften. Zelfs in pannenkoekenhuizen.’

‘Wat moeten de restaurants dan doen?’ ‘Kinderen opvoeden.’ ‘Opvoeden?’ ‘Ja. Maak van het kindermenu een spannend spel. Houd ze bezig.’ ‘Hoe dan?’ ‘Maak op de eerste plaats gezonde hapjes en laat de kinderen raden wat erin zit. Daarmee vergroten ze hun productkennis en hun smaakgevoel. Het zijn de gasten van de toekomst, toch?’ ‘Maar kinderen lusten toch niet alles?’ ‘Dat is nou juist het leuke. Iets wat ze vies vinden, vinden ze spannend. Daag ze uit en laat ze ‘vieze’ dingen proeven als olijven of sterke kaas. Hoe ‘viezer’ ze eten, hoe meer ze hun toetje mogen versieren met slagroom, een wafeltje of frutsels. Zo zou ik het aanpakken.’

‘Wat levert het op?’ ‘Tevreden ouders en straks betere volwassen gasten.’ ‘Betere gasten?’ ‘Ja, kinderen die weten wat ze eten, gaan later bewuster uit eten. Ze zijn ook bereid om meer te betalen voor kwaliteit. Daar kan jullie doelgroep toch geen enkel bezwaar tegen hebben.’ ‘Eerlijk gezegd klinkt het allemaal vrij naïef. Zeker die doelstelling voor de lange termijn. Een restaurateur wil nu verdienen.’ ‘Geven jullie de kinderen als doelgroep dan ook op?’ ‘Nee, natuurlijk niet.’ ‘Schrijf dan over het kindermenu. Klaag ze aan, die lezers van jullie. Op de barricaden!’

Peter Garstenveld

Eerder verschenen: