artikel

Peridiek gezondheidsonderzoek kan veel narigheid voorkomen

Horeca

Au, m’n rug’, ‘au, m’n spieren’. In ieder bedrijf hoor je dit soort klachten wel eens. In veel gevallen belanden medewerkers in de ziektewet. Niet prettig voor de betreffende personen, maar zeer zeker ook niet voor de werkgever. Veel narigheid kan worden voorkomen met Periodiek Arbeids Gezondheidskundig Onderzoek (PAGO). Doel hiervan is om gezondheidsklachten van werknemers in relatie tot hun werkzaamheden op te sporen. Dit kan leiden tot maatregelen om risico’s te beperken die kunnen leiden tot genoemde en andere gezondheidsklachten. Het staat allemaal uitvoerig beschreven in de Arbo-wet. Werkgevers moeten ieder personeelslid de gelegenheid geven aan dit onderzoek deel te nemen.

Peridiek gezondheidsonderzoek kan veel narigheid voorkomen

Recht op arbeid en daaraan gekoppeld prettig werken zijn essentieel binnen onze samenleving. Maar evenzo belangrijk is dat je je binnen de werkomgeving een beetje prettig kunt voelen. Als dat niet zo is, treedt er een in eerste instantie geestelijke slijtage op. Het directe gevolg daarvan is een in het begin onopgemerkte verminderende arbeidsproductie. Daarna is het afglijden naar een andere, zich prominenter uitende ziektevorm, niet meer denkbeeldig. Het rendement daalt dan (tijdelijk?) tot nul. Om dit proces in een vroeg stadium te kunnen onderkennen, is het goed een periodiek onderzoek te laten houden onder het personeel (en je daar als ondernemer niet van buiten te sluiten).
Uitgangspunt van zo’n onderzoek vormt de Risico-Inventarisatie en Evaluatie (RIE). De risico’s in een bedrijf verschillen per afdeling en vormen de basis van de PAGO. Zij bepalen bovendien hoe vaak zo’n PAGO of een onderdeel daarvan moet worden gehouden. Alle medewerkers ontvangen dan een vragenlijst en een aanvullende lijst die meer op het hoofdbestanddeel van de functie is gericht. Dus iemand die hoofdzakelijk ijscoupes maakt, krijgt een andere vragenlijst dan het meisje dat voornamelijk achter de vitrine bolletjes staat te knijpen of zij die meerdere uren achter elkaar de koffie staat af te kloppen. De ijsbereider die het grootste deel van zijn tijd andere spiergroepen laat werken (vaker bukken of schouder- en armspieren gebruikt bij het uithalen van het product uit de bokvriezer, met hand/armtrillingen) wordt weer anders beoordeeld.

Plan van aanpak
Zo’n onderzoek wordt vaak bij een Arbo-dienst gehouden, maar kan ook in de zaak plaatsvinden.
Ondernemers kunnen vooraf een toelichting krijgen, maar veel belangrijker is de resultaten van het onderzoek te laten uitleggen en daar aan iedere medewerker persoonlijk advies over bijvoorbeeld een betere lichaamshouding te laten geven. Ook is het mogelijk om dat te vergelijken met de risico’s bij andere, gelijksoortige bedrijven.
Ondernemers zijn wél verplicht de resultaten van het onderzoek aan het personeel, waartoe ook uitzendkrachten behoren, mee te delen en een plan van aanpak te presenteren. Het personeelsoverleg is daarvoor een goede gelegenheid.
Ieder bedrijf is verplicht een schriftelijke RIE op te stellen. Daarin moet de stand van zaken worden omschreven op het gebied van de arbeidsomstandigheden. Niemand is echter verplicht om dat samen met een Arbo-dienst te doen, want dat kan iedere ondernemer zelfstandig aanpakken. Wel kan de Arbo-dienst komen toetsen.
Meer Informatie geeft onder andere Arboned, telefoon (030) 29 85 400 of de website www.arboned .nl.

Stap 1: inventarisatie van de gevaren
Lichaamshouding: te lang staan (op één been), te lang achter elkaar ijsscheppen.Stoffen: chloorhoudende middelen of het ongewild inademen van bijvoorbeeld CMC.Het gebruik van machines zonder CE-markering.
Een te hard staande radio om het hinderlijke geluid van de ijsmachines te overtreffen. Maar ook elektrische installaties, blusmiddelen, nooduitgangen, ventilatoren, toiletten, EHBO-voorzieningen, het tillen van meer dan 25 kg, het te hoog moeten pakken van bijvoorbeeld blikken pasta, het niet dragen van antislipschoeisel op gladde tegels, het te lang in de vriescel moeten verblijven, onvoldoende verlichting.

Stap 2: inventarisatie van reeds genomen maatregelen
Overgestapt op andere bindmiddelen en/of desinfectiemiddelen.
De machines laten beveiligen.
Antisliptegels in de keuken gelegd.
Speciale jas voor in de vriescel ter beschikking gesteld.
Airconditioning aangelegd.
Rekken verlaagd.

Stap 3: evaluatie van risico’s die aan die gevaren klevenDat is meer een weergave van de kans dat de in stap 1 genoemde gevaren ook daadwerkelijk optreden en wat de gevolgen voor het (geestelijk) welzijn van het personeel kunnen zijn.

Stap 4: plan van aanpak
Concreet op papier zetten hoe je als ondernemer de risico’s wegneemt; dit is een opsomming van maatregelen om de gevaren te beperken. Daarbij ook aangeven hoe deze maatregelen worden aangepast indien de omstandigheden veranderen of wetswijzigingen worden doorgevoerd.