artikel

Prijspiraten

Horeca

Jullie moeten minder over de crisis schrijven. Meer over de mogelijkheden die er wel zijn’, vertelde een manager van een hotel- en congrescentrum mij deze week. Zij was duidelijk crisismoe.

Prijspiraten

Ze herkende zich ook niet in het crisisbeeld. Dat klopt ook wel, want de echte crisis in de hotelwereld lijkt als slagveld Amsterdam te hebben gekozen. In andere delen van het land – dus ook waar zij werkt – valt het relatief gezien mee.

Als je in een crisis zit, dan moet je die bestrijden met alle wapens die je hebt. Dat zijn mogelijkheden. Laat ik daar eens over schrijven, dacht ik. En zo begon ik aan deze column.

Eén van de meest effectieve wapens die je hebt, is prijs. Die bagage heb ik meegenomen, nadat ik pakweg dertien jaar over supermarkten schreef. AH startte zelfs een ongekende prijsoorlog toen klanten massaal aangaven de keten toch wel erg duur te vinden. De prijzen van honderden artikelen gingen omlaag. Met een nieuw imago is AH weer dominant als vanouds. Het prijswapen is vlijmscherp. AH kon aan de knoppen draaien.

Tja, dan de hotelsector. Dat is een sector die tot mijn grote verbazing het prijswapen gewoon uit handen heeft gegeven. Niks geen knoppen meer. Ik weet niet hoe dat heeft kunnen gebeuren, maar het is gebeurd en het is een ramp. Om mijn stelling te onderschrijven, wijs ik naar een onderzoek van Stedentripper.com. Zij onderzocht de prijs van een kamer op dezelfde datum bij hetzelfde hotel, maar bij verschillende online aanbieders. Gemiddeld is de duurste aanbieder 38 procent duurder dan de goedkoopste, luidde één conclusie.

De website van het hotel zelf blijkt in 15 procent van de gevallen de goedkoopste. Bij directe boekingen is dat echter geen garantie: bij één op de drie boekingen rekent het hotel immers wel het hoogste tarief.

Hotel Mediolanum in Milaan kost online via D-Reizen voor twee overnachtingen met ontbijt €497,50, tegenover €285,12 bij Expedia. Dat is een verschil van 78 procent. Ik zeg het nog maar eens: 78 procent!

Als je je eigen prijs niet kunt bepalen, hoe kun je dan je eigen waarde op de gast overbrengen? Ik bedoel: jij besluit als hotel meer te leveren, maakt wat meer kosten, maar het is aan de internetaanbieder om het in de prijs door te berekenen.

Er zijn dus een heleboel piraten daarbuiten die het prijswapen van de hotels hebben gekaapt en er onbekommerd mee om zich heen slaan. Verbazingwekkend. Ik herinner me vaag dat KHN daartegen ten strijde wilde trekken. Niet veel meer van gehoord.

Het is een triest verhaal, zo besef ik. Heb ik toch ook weer over de crisis geschreven. Maar ja, moet ik mijn verbazing verbergen of toch maar weer eens aan de hotelwereld vragen of ze wakker wil worden?

Peter Garstenveld

Meer columns: