artikel

Puur op karakter doorgegaan

Horeca

Naam: Bill Wolf en Jeannine Narinx
Leeftijd: 46 en 54 jaar
Functie: exploitanten eetcafé Maaszicht in Broekhuizen (Noord-Limburg)
Bijzonderheden: Bill en Jeannine hebben Maaszicht in dertien jaar tijd uitgebouwd tot een goedlopend eetcafé. Jeannine heeft alles onder controle. Bill zet tussen de oren de boel op de rails

Puur op karakter doorgegaan

Bill: ‘Vorig jaar hebben we een appartement in Venlo genomen. Ik heb er geen spijt van. Voordien woonden we boven de zaak. Ik werd wakker met de agenda op m’n kussen. Zat ik op m’n vrije dag de krant te lezen, werd er aan de deur gerammeld.’

Jeannine: ‘We gaan altijd na het werk naar Venlo. Ook als het midden in de nacht is en we om negen uur terug moeten zijn.’

Bill: ‘Ik kan het aardig loslaten. Even niet de hete adem van Maaszicht in m’n nek.’

Jeannine: ‘Ik niet. Waarschijnlijk omdat ik eigenares van de zaak ben.’

Bill: ‘Het komt er nog niet van om naar de schouwburg te gaan en boeken te lezen. Ik heb 1500 boeken en ik ben blij dat ik ze allemaal gelezen heb voordat ik de horeca inging. Ik wil niet negatief zijn, maar de horeca vraagt nogal wat van je. Ik heb er veel aan te danken, maar veel ook niet.’

Jeannine: ‘Ik werk sinds 1982 in de horeca. Ik weet niet beter. Altijd beschikbaar, altijd dienstbaar. Maar moet ik altijd zo doorgaan? Al die regels ook. Ik schrijf meer dan ik kook. Soms denk ik aan een dagzaak. Mijn dochter heeft een dagzaak. In de winter zouden we ’s avonds kunnen sluiten, maar dat kunnen we het verenigingsleven niet aandoen.

Bill: ‘Sinds een jaar of vier, vijf snap ik hoe het leven in de horeca in elkaar zit. Ik heb van alles gedaan: op de kunstacademie gezeten, in de Rotterdamse haven gewerkt en in de verpleging. Ik heb het nu druk met de zaak én druk met mezelf. Drie dagen per week ben ik in Venray in therapie. Mijn zwaailicht is kapot, ik ben al 25 jaar alcoholist. Ik heb goede perioden en soms een uitglijer. Het stadium van gezellig doorzakken aan tafel ben ik gepasseerd. Ik verdwijn in de kelder. Begin dit jaar ging het niet goed en ben ik in therapie gegaan. Ik wil verder. Ik wil oud worden. Ik wil mezelf tussen de oren op de rails hebben.

Aanleidingen voor een uitglijer? Een firma die mijn vrouw de nieuwe gevelborden alsnog door de strot duwt, terwijl ik ze al lang afbesteld heb omdat ze niet op tijd werden geleverd. Dat is een moment waarop ik kan zeggen: barst allemaal!Ik heb Jeannine ontmoet in een kliniek voor alcoholverslaafden waar we begin jaren ’90 waren opgenomen. Zij is mijn derde vrouw en ik ben haar derde man. Ze heeft het volledig onder controle. Ze is ook mijn baas. Ze zegt: als het wéér gebeurt, dan donder ik je eruit.

We hebben veel meegemaakt, maar de motivatie is ongebroken. Ze zeggen wel eens tegen me dat ik een vak had moeten leren, maar dit ís een vak.We willen goed voor de mensen zorgen, of ze nu bitterballen of een chateaubriand bestellen. Gasten tevreden de deur uit, dat is het motto. We zijn geen types van we’re only in for the money. Je kunt zeggen dat we hier in Maaszicht puur op karakter zijn doorgegaan. Het gaat eigenlijk best wel goed met ons.’