artikel

Stoelenkeuze geen sinecure

Horeca

Niets zo onderschat als een stoel. Het belangrijkste onderdeel van een restaurant of eetcafé is volgens een grote stoelenleverancier, vooral bij nieuwbouwprojecten, vaak sluitpost op de begroting. En dat is natuurlijk vreemd. Het eten kan heerlijk zijn geweest, de bediening voortreffelijk, een stoel die niet op zijn taak berekend is kan het avondje uit flink verzieken.

Stoelenkeuze geen sinecure

Met stof bekleed? Of louter van hout. Leer dan? Harde kussens, een armleuning? Met als enige overeenkomst dat ze vier poten hebben is geen stoel dezelfde. Een blik in de showrooms en catalogussen van een paar van de belangrijkste stoelenleveranciers in het horecasegment; Vervoort, Satelliet, Homint, Hutten en Robos, leert dat het voor horecaondernemers geen sinecure is om een keuze te maken uit de vele tientallen modellen. Afhankelijk van de functie die het horecabedrijf heeft, variëren de mogelijkheden. Moet de stoel comfortabel zijn of juist niet? En ook het beschikbare budget speelt een belangrijke rol.

Zo zijn de stoelen van Mc Donalds niet voor niets hard en tamelijk oncomfortabel. Na twintig minuten is het toch echt de bedoeling dat de gast zijn dienblaadje oppakt en vertrekt. Een eetcafé zal eerder voor stevige houten stoeltjes kiezen omdat er in de loop van de avond mee geschoven gaat worden en nogal wat gasten op drukke momenten de rugleuning als zitting gebruiken. Het nettere restaurant dat de tafel maar één keer per avond hoeft te vullen zal kiezen voor een stoel die een avond lang comfortabel zit. Ronald Hulleman, van interieurontwerpbureau Van Londen en Hulleman Partners uit Doetinchem zegt: ‘Vaak is de stoel het enige waar de klant een mening over heeft. Soms doe je een project van vele duizenden guldens. En het enige wat de klant zeker weet is welke stoelen er moeten komen. Dat is wel apart.’

Stoelenkeuze
Belangrijk bij de keuze van de juiste stoel is de manier waarop deze gebruikt gaat worden. Henk Janssen was er de afgelopen maanden maar druk mee. Voor zijn nieuwe zaak, Vesting De Bronsbergen in Zutphen, was hij op zoek naar vier verschillende typen stoelen. Eén voor het terras, één voor het restaurant, één voor het Panoramacafé, en één voor de zalen op de eerste verdieping. Het is een prestigieus project dat Janssen in samenspraak met interieurontwerper Hans van Londen heeft gerealiseerd, aan de zuidkant van de oude Hanzestad. Naast tientallen vakantiewoningen, gesitueerd aan een meertje dat is ontstaan door zandwinning, is daar de ‘vesting’ waarin meerdere horecafaciliteiten onderdak vinden. Niet alleen voor de gasten van het vakantiepark, maar ook voor passanten uit de omgeving en de rest van het land.

Janssen: ‘Voor het restaurant gold dat de stoelen moesten passen bij de tafels die we zelf hebben ontworpen. Op een restaurantstoel moet je een hele avond goed kunnen zitten. Ik ben vaak genoeg tegengekomen dat restaurants kozen voor een designstoel waarbij het zitcomfort ondergeschikt is. Dat wilde ik niet. Daarom is de zitting niet te kort, de rugleuning hoog en de bekleding van leer.’ ‘In restaurants zijn de stoelen vaak te log. Daarom kozen wij voor een hoge, maar smalle rugleuning. En geen armleuningen. Hierdoor kan de bediening goed de borden neerzetten en afruimen.’ En sowieso; ‘Je zit aan. Aan tafel. Veel mensen leunen met hun ellebogen op de tafel en hebben geen zijsteunen nodig.’

Het is de ervaring van Janssen dat de stoelenleveranciers vooral goed nadenken over het ontwerp van conferentiestoelen. ‘Drie factoren spelen dan een rol. Een goed zitcomfort, het design en de mogelijkheid om te kunnen stapelen. Dat zijn eisen aan een stoel die moeilijk te combineren zijn. Vaak gaat de mogelijkheid om te stapelen ten koste van het model. Al is dit de laatste tijd aan het verbeteren. Ik heb voor gebruik in onze zalen gekozen voor een stoel met een korte rugleuning. Dan zit je actiever. Een stoffen bekleding is zeker als je er een dag op moet zitten toch comfortabeler dan leer. En er zitten leuningen aan zodat je je armen kunt laten rusten tijdens bijvoorbeeld het luisteren naar een spreker.’

Bekleding
Ook voor stoelen geldt een afschrijftermijn. Daarover zegt Henk Janssen dat hij ervan uitgaat dat ‘zijn’ stoelen toch zeker vijf jaar mee zullen gaan. ‘Je kunt natuurlijk zelf ook het nodige doen om de levensduur te verlengen. Leer kun je bijvoorbeeld langer mooi houden door het goed schoon te houden en af en toe in te vetten. Als bekleding vies wordt, gelijk even schoonmaken.’ Met die woorden is Guus Koevoets het eens. Voor wie niet na vijf jaar zijn meubilair al wil vervangen zegt de adjunct-directeur van Vervoort Meubelen in Goirle dat het daarnaast altijd mogelijk is om stoelen opnieuw te bekleden als ze een opfrisbeurt verdienen. ‘Al onze stoelen hebben een garantie van vijf jaar, maar bij normaal gebruik moeten ze zo’n tien jaar mee kunnen.’ Het valt Koevoets op dat vooral bij nieuwbouwprojecten de stoelen vaak de sluitpost op de begroting zijn. ‘Maar een stoel is heel beeldbepalend voor de uitstraling van een zaak.’

Hij laat de stoffenhoek zien. Want als het model van de stoel is bepaald, dan zijn er vervolgens legio mogelijkheden voor de bekleding. ‘Alle restaurantstoelen die wij leveren zijn gemaakt van beukenhout. Het is aan de ondernemer welke bekleding hij wil. Waar wij steeds meer mee gaan werken is brandvertragende stof. Dat is in Engeland al verplicht, maar in Nederland nog niet. Het maakt de stoel zo’n tien procent duurder, maar we verwachten dat die verplichting op korte termijn ook hier wordt ingevoerd.’

Er zijn volgens Koevoets meer ontwikkelingen op stoelengebied. Net als bij de meeste van zijn collega’s wordt een groot deel van het stoelenassortiment betrokken van fabrieken in het buitenland. Meerdere aanbieders voeren om deze reden dezelfde typen stoelen. Vooral in de landen Tsjechië, Italië en Spanje wordt veel horecameubilair vervaardigd.

Om zich te onderscheiden van collega’s voert zijn bedrijf een assortiment van vier stoelen, gemaakt volgens eigen – gepatenteerd – ontwerp. ‘Het is de bedoeling deze serie uit te breiden. Met die stoelen kunnen we ieder segment bedienen. De Mainport is voor een chique restaurant, de Ambiance is vooral een compacte stoel, de Louvre is chic maar stapelbaar en de Elegance is een luxe stoel die dankzij de veren in de zitting zeer comfortabel zit.’

Stevigheid
Behalve een armleuning of niet, en bekledingsoort, is ook de maat van een stoel bepalend voor het zitcomfort. ‘Voor een eetcafé is het belangrijk dat de stoelen compact zijn. Hierdoor zijn ze beter onder de tafels te schuiven. Ze hoeven ook niet per se al te lekker te zitten. Zo is de kans groter dat je een tafeltje twee keer per avond kunt bezetten.’

Aan het woord is Jan den Teuling, architect bij de afdeling horeca development van bierbrouwer Interbrew. Bij de keuze voor een stoel is vooral de stevigheid van belang zegt Den Teuling. ‘Sommige stoelen zijn simpelweg niet goed genoeg voor de horeca. De ervaring van horecamensen is ook erg belangrijk voor ons om te bepalen wat voor stoel ze het beste kunnen nemen. Niet alleen voor de ondernemer, maar ook voor ons is het natuurlijk erg vervelend als je een zaak hebt ingericht en dat vervolgens de stoelen snel stuk gaan. Over het algemeen zit er bij de stoelenleveranciers vrij veel kennis op dit gebied.’

Collega Ronald Hulleman geeft een vuistregel mee. ‘Vier poten die in de zitting grijpen, dat gaat een keer mis. Het verdient voorkeur dat de poten door middel van een dwarsverbinding met elkaar verbonden zijn.’ Met deze woorden geconfronteerd zegt Guus Koevoets van Vervoort Meubelen het hier maar deels mee eens te zijn. Hij pakt twee houten stoelen en houdt ze op hun kop. Vreemd genoeg is het de duurste van de twee die het volgens hem minder lang gaat uithouden dan de lager geprijsde variant. Bij die laatste stoel is de onderkant van de zitting op de hoeken afgerond waardoor deze mooi om de poten ‘krult’. Het verbindingsoppervlak is hierdoor veel groter dan de duurdere stoel waarbij de onderkant rechte hoeken heeft en het contact met de poten veel kleiner is.’

Prijzen
Gevraagd naar de gemiddelde prijs die voor een stoel wordt betaald komen verschillende bedragen naar voren. Interbrews Jan den Teuling rept overf 250,- tot f 300,- per stoel. Ronald Hulleman van Londen en Hulleman, gaat al iets lager zitten en praat over f 150,- tot f 250,-. Bij Vervoort Meubelen, waar sommige restaurantstoelen voor duizend gulden in de catalogus staan ligt het gemiddelde bedrag hoger. ‘Tussen de f 400,- en f 500,-’, zegt Guus Koevoets. Het lijken flinke bedragen. Koevoets vindt het meevallen. Er gaat volgens hem veel tijd zitten in het vervaardigen van een goede stoel.

Hij pakt een ogenschijnlijk eenvoudig houten stoeltje van rond de f 100,- dat veel in cafés wordt aangetroffen. ‘Ik ben eens in de fabriek in Tsjechië geweest waar dit soort stoeltjes wordt gemaakt. Daar lopen mannen de hele dag in de enorme hitte omdat het hout met behulp van stoom wordt gebogen. Iedere stoel wordt met de hand gemaakt. Dan vind ik f 100,- niet duur.’Desondanks zegt Ronald Hulleman: ‘Onze ervaring is toch wel dat er vaak over behoorlijke kortingen valt te praten met de leveranciers. Zeg je niks dan betaal je gewoon de catalogusprijs. Tien procent heb je al snel te pakken en ga je echt een beetje zagen en trekken dan is een korting van 30 tot 40 procent best haalbaar.’