artikel

Supersnel consumptie-ijs leveren

Horeca

In Haaren, net over de grens bij Roermond, staat één van de 11 grote ijsfabrieken van Duitsland. Toch zal de merknaam Cassie van de Rosen Eiskremfabrik GmbH weinigen iets zeggen. De Duitse ijsproducent maakt namelijk geen reclame voor zijn producten. Het bedrijf stoelt op twee poten: een goede prijs/kwaliteit-verhouding en het nabootsen van toppers van grote merken.

Supersnel consumptie-ijs leveren

Met een verkoop van veertig miljoen liter ijs en een omzet van ruim DM 200 miljoen mag Rosen zich tot de grotere ijsfabrikanten in Europa rekenen. Toch menen zelfs de meeste inwoners van het dorpje Haaren dat in de fabriek met het logo van de roos iets met planten wordt gedaan. Beter geïnformeerden houden het erop dat er ijs wordt gemaakt met een rozensmaak.
De tweehonderd medewerkers (in het seizoen 270) weten wel beter. Het ultramoderne bedrijf levert kwaliteitsijs onder een veelvoud aan huismerknamen. In Nederland is de Duitse supermarktketen Aldi het enige verkoopkanaal voor het Cassie-merk. De 164 ijsvarianten van Rosen zijn terug te voeren tot de vijf basissmaken vanille, chocolade, noten, aardbeien en kersen. Daarnaast is er nog een citroensorbet.

Directeur Gotthard Kirchner: ‘Aan de basissmaken voegen we al dan niet echte vruchten toe en maken we combinaties in de vorm van ijstaarten en hoorntjes.’ Collega’s houden Cassie goed in de gaten. Tien jaar geleden vroeg een topman van Schöller-Mövenpick nog aan toenmalig directeur August Kirchner: ‘Bevindt de afdeling ontwikkeling van Cassie zich nu ook al bij ons?’
Aanleiding was zijn luxe walnotenijs-versie, die wel heel erg leek op de Mövenpick-creatie. ‘Tijdens blinde smaaktests kwam ons ijs er zelfs beter uit. Mövenpick beaamde dat ook.’ Inmiddels zijn vijf medewerkers van Mövenpick overgestapt naar Cassie.Mövenpick heeft veel marktaandeel verloren aan Langnese, de Duitse equivalent van Ola. Met de Magnum als grote winnaar.
Cassie maakte, net als veel anderen, haar eigen varianten en doet dat nog. In twee straten voor grote en kleine versies, met elk een capaciteit van 27.000 ijsjes per uur. ‘Dat is net zo veel als Langnese per straat produceert’, zegt Kirchner. ‘De Magnum heeft de ijswereld veranderd. Aan onze totale omzet draagt handijs momenteel zestig procent bij.’

Filosofie
De top van de Duitse ijsmarkt verschilt niet veel van de Nederlandse. Marktleider is Langnese van Unilever. Tweede is Schöller-Mövenpick, gevolgd door een vijftal ijsfabrieken die elkaar qua grootte niet veel ontlopen, waaronder Nestlé en Rosen, met elk een marktaandeel van circa vijf procent.
‘Tegen de grote concerns met hun tv-campagnes kun je als particulier bedrijf niet opboksen’, zegt Kirchner. ‘Daarom hebben we gekozen voor een eigen filosofie. Wij zijn een zeer flexibel bedrijf, dat vooral supersnel kan leveren. We produceren op één locatie en werken deels met onafhankelijke expediteurs, die in één dag heel Duitsland en in twee dagen heel Europa kunnen bereiken. Bovendien hebben we slechts een klein aantal standaardsmaken en kopen we in bij grondstoffenleveranciers uit de buurt. Een bestelling kan bij ons doorgaans binnen 24 uur worden gefabriceerd en afgeleverd. We beschikken over veertien grote vrieshuizen in Europa, die we in het vroege voorjaar helemaal volpakken en vervolgens op elk moment kunnen bijvullen.’

Wereldrechten
Gotthard Kirchner, die in 1994 de leiding van vader August overnam, realiseerde een tweede fabriek op loopafstand, met een oppervlak van 20.000 m². Hierin staat ook de grootste (imitatie)Magnum-lijn ter wereld, met een capaciteit van 27.000 ijsjes per uur. Een lijn die gelijk is aan de origine Ola-lijn. De productie wordt er van begin tot eind, inclusief het inpakken, verricht door robots.
Hij besloot ook een eigen ontwikkelingsafdeling op te zetten, waarvoor onder andere voormalige medewerkers van Mövenpick werden aangetrokken. Samen met fabrikant van verpakkingsmachines Tetra werd zelfs een eigen ijsje ontwikkeld, de Nacho. De lekkernij bevat ijs met karamel, verpakt in een driehoekig gevouwen wafel en afgetopt met chocolade en aardnotenschaafsel. ‘We maken dat ijs in een zeventig meter lange machinestraat, inclusief de grootste wafelbakkerij ter wereld. We hebben samen met Tetra daarvoor de wereldrechten verworven.’ Het ijsje werd in het eerste jaar exclusief aangeboden aan Aldi. ‘Die heeft er op voorhand voor dit jaar alvast veertig miljoen besteld.’

Cassie werkt samen met tien onafhankelijke collega-familiebedrijven wereldwijd. ‘We wisselen recepten uit en kopen samen in. Bijvoorbeeld twee miljard steeltjes voor Magnum-ijsjes in China, maar ook talrijke vriezers.’
Kirchner weet dat de ketens waaraan hij levert veel minder betalen dan individuele horecabedrijven. ‘We hebben geen vertegenwoordigers en maken vrijwel geen reclame. We boeken grote orders in één keer en zijn verzekerd van snelle betaling. Natuurlijk kunnen we daardoor goedkoper leveren. De officiële Magnum kost DM 2,50, voor drie Magnums van ons betaal je DM 1,99.’

Miniatuurfabriek
De kwaliteit van de producten staat buiten kijf. In een vanille-ijstest van de Stiftung Warentest, de Duitse tegenhanger van de Consumentenbond, scoorden Aldi, Cassie en ReWe het hoogst met drie verschillende recepturen uit dezelfde fabriek in Haaren.
‘We hebben een eigen miniatuurfabriek, waarin we nieuwe producten ontwikkelen. We kunnen elk product binnen een week nabootsen en in de markt zetten, maar we maken ook graag nieuwe items.’
In Duitsland stijgt de vraag naar kwalitatief betere ijssoorten. Men maakt er verschil tussen (melk)Eis met een vetgehalte van tweeënhalf tot drie procent en Eiskrem met een melkvetgehalte van tien procent. ‘Ons ijs is met elf procent rijker aan vetten dan het ijs van Langnese. En de amandelvariant op de Magnum Almand die wij voor Aldi maken bevat zes gram amandelen, tegen drie gram in de originele.’
Yoghurtijs daarentegen blijkt nauwelijks aan te slaan in Duitsland. Häagen Dasz heeft het niet gemakkelijk. ‘Ik vrees dat het te machtig is voor de Duitse smaak.’
Nederland en België zijn voor Kirchner geen interessante markten: ‘Daar zijn de prijzen nog meer kapot dan in Duitsland. We maken enkele producten voor Frisa en Jacques. België is overigens het enige land waar Aldi ons ijs niet aanbiedt.’
‘Nederland is voor Kirchner wél belangrijk als leverancier. Alle melkproducten kwamen vroeger van Campina Melkunie, tegenwoordig van Swenty Milk. En ook de computergestuurde apparatuur voor de enorme vrieshuizen is afkomstig uit Nederland (Koma Roermond, red.), alsmede de verpakkingsmaterialen.’
Kirchner heeft vertrouwen in de toekomst van consumptie-ijs. De afgelopen drie jaar investeerde hij DM 55 miljoen in de fabriek. Dit jaar wordt er DM 15 miljoen geïnvesteerd in vriesopslagruimte.