artikel

Tussen paperassen en ijs

Horeca

Een rare combinatie. Doordeweeks is Sjef van Hoorn gemeentearchivaris, sinds 1999 is hij in het weekend ijsbereider. De ijsbereiding vindt plaats in de omgebouwde bijkeuken en de verkoop ervan vanuit een vitrine voor de deur van zijn huis. ‘Ik heb het kleinste ijsbedrijf ter wereld’, denkt Sjef van Hoorn van eenmansbedrijf Prego in Lochem.

Tussen paperassen en ijs

Zijn liefde voor de ijsbereiding ontstond tijdens een vakantie in Italië. ‘Ik ben op mijn motor van het merk Moto Guzzi naar Italië gereden om een jubileumbijeenkomst van het Italiaanse motormerk bij te wonen. Daarna heb ik verder in Italië rondgetoerd. Zo kwam ik langs een ijssalon, waar ik een ijsje nuttigde. De eigenaar was geïnteresseerd in mijn motor en ik raakte op mijn beurt geïnteresseerd in zijn vak. Ik mocht een kijkje in zijn ijskeuken nemen en was direct verkocht. Dat wil ik ook doen, dacht ik meteen.’Na een bezoek aan de ijsbeurs in Longarone en een aantal ijs(apparatuur)fabrikanten, besloot Van Hoorn een opleiding tot ambachtelijk ijsbereider te volgen. ‘Ik heb veel aan mijn leraar Aldo de Marco gehad en aan medestudent Gerard Wopereis. Hij deed met mij de cursus en is eigenaar van restaurant De Kiezel in Lichtenvoorde. Bij hem mocht ik ervaring opdoen en ook mocht ik oefenen in zijn keuken.’Want een ijskeuken had Van Hoorn toen nog niet. ‘Ik heb een stuk aan mijn huis gebouwd en heb van de bijkeuken de ijskeuken gemaakt. Als het ijs klaar is, doe ik het in een kleine vitrine, die ik vervolgens van achter mijn huis de straat op rij. Ik verkoop dus buiten, recht voor mijn huis. Daarvoor heb ik een standplaatsvergunning. Ik mag ook een aantal stoelen en tafels plaatsen. Gelukkig heb ik buren die het van meet af aan leuk vinden dat ik in de straat mijn ijs verkoop.’Een eigen, vaste ijssalon is echter geen optie voor Van Hoorn. ‘Nee, ik hou ook erg van mijn werk als gemeentearchivaris. Ik vind juist de combinatie erg leuk. Als ik een ijssalon zou beginnen, moet ik toch personeel aannemen en loop ik tegen allerlei andere onkosten aan. Nu kan ik op een lowbudget manier werken. Bovendien ben ik de vijftig al gepasseerd. Dat vind ik toch wat te oud om nog een eigen ijszaak te beginnen.’ Van Hoorn ziet de ijsbereiding dan ook vooral als een uit de hand gelopen hobby. ‘Ik verdien er niet veel aan. Ik kan doordat ik weinig onkosten heb, mijn ijs voor een redelijk scherpe prijs aanbieden. Bij mij kost een bolletje ijs nog 50 eurocent. Duur ijs zou in Lochem, trouwens ook niet aanslaan.’Prego is van Pasen tot half september geopend en dan alleen op vrijdagmiddag tot en met zondag. ‘Als ik weet dat het slecht weer wordt, ga ik natuurlijk geen ijs maken. Ook sta ik met een ijskar geregeld op evenementen en bij bedrijfs- en particuliere feestjes. Mensen kunnen mij dan inhuren. Ik ben erg blij met de ijskar, want dat is een prima visitekaartje voor mijn verkooppunt in Lochem.’