artikel

Tweede aanbieder aanmaakfrites op Nederlandse markt

Horeca

Op de markt die vanouds werd gedomineerd door Rixona met haar Ras-patat is sinds begin dit jaar een nieuwe aanbieder actief. Het bedrijf Solo Superfrites van Henk de Vries levert eveneens een aardappelpoeder dat middels een machine tot frites is te verwerken. Hij is niet bang de concurrentie aan te gaan. ‘Er is op de Nederlandse markt plaats voor twee aanbieders van dit soort frites.

Tweede aanbieder aanmaakfrites op Nederlandse markt

De Vries was voorheen gedurende 15 jaar regionaal vertegenwoordiger en distributeur van de gelijksoortige frites van Ras. De Solo-directeur wil niet al te veel uitweiden over de onlangs beëindigde overeenkomst. ‘De samenwerking verliep stroef maar dat is een gepasseerd station.’

Omdat De Vries al eerder voorzag dat de samenwerking ten einde liep, zocht hij bijna twee jaar geleden contact met Nestlé. ‘Ik wilde met ze praten over het ontwikkelen van een fritespoeder dat ze voor mij onder Solo-label zouden produceren. Uit eerdere contacten wist ik dat zij met een soortgelijk product bezig waren geweest. Ik belde op een maandag, de volgende dag kwam er al iemand bij ons op bezoek.’

Tijdens het gesprek bleek dat de levensmiddelengigant toekomst zag in een samenwerking met Solo. ‘Zij namen, samen met ons, de ontwikkeling weer ter hand.’ Na enige tijd kwam de fabrikant met een korrelachtig product op de proppen. Het was volgens De Vries makkelijk verwerkbaar voor de cafetariaondernemer en bovendien uitstekend van smaak. ‘Bijna zoals gewone frites.’ Uit proeven met cafetariahouders bleek dat juist daardoor het product niet aan zou slaan. Het was te weinig onderscheidend van gewone frites en week te veel af van de bestaande poederfrites. ‘Dat zou bestaande gebruikers van poederfrites wellicht afschrikken, daarom hebben we toch voor een poedervorm gekozen.’

De Vries benadrukt dat het fritespoeder in wezen een vers product is. ‘Nestlé verwerkt een partij aardappels tot poeder. Dit wordt daarop per portie in een aluminium gecoate zak onder gas verpakt. Daardoor wordt een lange houdbaarheid verkregen en blijft de smaak tot verwerking behouden.’ De zakjes met poeder gaan per zes kilogram in dozen die inmiddels via diverse horecagroothandels leverbaar zijn. ‘Dat heeft als voordeel dat de klant geen grote partij ineens hoeft af te nemen. Hij laat het gewoon met zijn bestelling mee lopen. Cafetariahouders betrekken hun assortiment het liefst via één kanaal. Dat scheelt tijd en het kan ze aantrekkelijke omzet gerelateerde kortingen opleveren.’

Concurrentie overwegingen
De Vries wijt de, binnen de branche, relatieve onbemindheid van de aanmaakfrites aan het feit dat cafetaria’s een machine moeten kopen om de poeder tot fritesstaafjes te persen. ‘Toch zie je dat er regio’s zijn waar relatief veel van deze frites wordt gegeten. Als eenmaal een paar cafetaria’s het product aanbieden gaan anderen dat ook doen, uit concurrentieoverwegingen.’

De Vries raadt niet aan het product alleen vanuit concurrentie oogpunt in assortiment te nemen. ‘Wij stellen altijd de vraag hoeveel frites er in een bedrijf wordt verkocht. Als dat te weinig is heeft het geen zin om ons product er bij te nemen. Dan blijft het aangemaakte product te lang staan en gaat achteruit. Dat is slecht voor de ondernemer want die draait te weinig omzet, en daardoor slecht voor ons. Want zo’n ondernemer praat daarover met collega’s dat het hem niks oplevert.’

Om een verkeerde investering te voorkomen plaatst Solo een machine twee maanden op proef. ‘Als de ondernemer te weinig verkoopt nemen we de machine weer terug. De investering is rendabel bij verkoop van ongeveer 15 tot dertig porties per dag.’ Het product is volgens De Vries kostprijstechnisch te vergelijken met gewone frites.

De Vries ziet goede kansen voor de poederfrites. ‘Het is voor een cafetaria een aantrekkelijk product om er naast te hebben. Deze biedt dan een onderscheidend product aan waar een betrekkelijk grote schare liefhebbers voor is. Er zijn mensen die voor deze soort frites omrijden. Ik ken cafetaria’s die meer klanten binnenhaalden. Dat maakt het doordat ze er bijvoorbeeld een snack bij nemen extra interessant.’

De Solofrites zijn volgens De Vries bijzonder geschikt voor bedrijven waar, in korte tijd, veel frites moet worden gebakken. Zoals uitgiftepunten in pretparken, drukke cafetaria’s en dergelijke. ‘De frites is na 75 seconden baktijd klaar. Daardoor verdubbel je de capaciteit van een bakwand in vergelijking met gewone frites.’ Zo heeft hij een klant die daarom alleen Solo-frites verkoopt. ‘Het bedrijf heeft met enorme pieken te maken. Daar kun je met gewone frites niet tegenop bakken.’ Ook voor bedrijven met sterk wisselende omzetten is het een makkelijk product. ‘Het verpakte poeder is lang houdbaar. Een ondernemer maakt gedurende de dag aan wat hij nodig heeft.’

Machine
De Vries ontwikkelde al rond 1993 een elektrische machine die ook voor de Solofrites geschikt is. Het apparaat perst het aangemaakte poeder na een druk op de knop door een plaat die de staafjes hun dikte geeft. ‘De lengte is door de ondernemer zelf instelbaar. Die kan hij aanpassen aan de maat van zijn fritesbakje.’ De Vries heeft door de jaren heen zo’n acht tot negenhonderd machines verkocht. Een ingenieus systeem zorgt ervoor dat de aangemaakte massa niet onder druk blijft staan. ‘Dan gaan water en poeder zich weer scheiden. Daardoor krijg je een te slap fritesstaafje.’ Solo fabriceert de machines in eigen beheer en levert ze vrijwel tegen kostprijs. ‘Ons recht van bestaan ligt bij de fritesverkoop en niet bij de verkoop van machines’ Bij een storing, mits niet ter plaatse te verhelpen, zet Solo een vervangende machine neer voor de duur van de reparatieperiode. ‘Een ondernemer moet ten allen tijde door kunnen werken.’

Het aangemaakte poeder is ongeveer 24 uur houdbaar. Echter, het product werd voorheen in de machine niet gekoeld. Daardoor trad kwaliteitsverlies op. Bovendien liep de homogeniteit en samenstelling van het product terug. In het verleden traden in een warme zomer ook wel eens problemen op wat betreft het bacteriegehalte. Dat gaf in een enkel geval problemen met de Keuringsdienst van Waren.

Om dit te voorkomen ontwikkelde De Vries in samenwerking met Nicool uit IJmuiden een koelmantel die om de cilinder met het product past. Daarin gaan twee koudeaccu’s die in een vriezer op temperatuur worden gebracht. ‘Door koeling wordt de houdbaarheid van aangemaakt fritespoeder langer en kan makkelijk een dag in de machine blijven. Het blijft echter zaak om bij de aanmaak een goede hygiëne in acht te nemen’, vertelt de Vries. ‘Aanmaken met koud water is het best. Met de koelmantel loopt de temperatuur bovendien sterk terug.’

De koelmantel is ook op vrijwel alle bestaande fritesmachines toepasbaar. De introductie heeft plaats tijdens de komende Horecava. De elektriciteitsonafhankelijke koeltoepassingen van Nicool met koudeaccu’s, zoals onder andere gekoelde snijplanken, transportkoeling en buffetkoeling, dingen mee naar de Horeca Innovation Award.