artikel

Van Gogh in Portugal

Horeca

Van Gogh is gevonden! In een smal straatje in een schilderachtig gehucht, in het zuidwesten van verenigd Europa. Het restaurant Van Gogh staat op een bergje in Maritenda in de Portugese Algarve. Het uitzicht is fabelachtig, de meester zelf had het niet beter kunnen bedenken. Het Nederlandse paar dat Van Gogh runt, Suzanne en Bob Luza, houden de vermaarde schilder in hun restaurant in ere.

Van Gogh in Portugal

Overal in het onlangs verbouwde restaurant is Van Gogh terug te vinden. Op de menukaart, aan de muur en zelfs op speciaal vervaardigde paraplu’s. Niet dat die vaak nodig zullen zijn in het bijna altijd zonnige zuiden van Portugal. Maar de Luza’s houden wel van een geintje. Zo zijn ze eigenlijk ook voor dit restaurant gevallen. Letterlijk zelfs, want Bob zakte door zijn stoel toen ze een hapje aten in Van Gogh. Het ijs was gebroken en een diepgaande conversatie met de toenmalige eigenaren volgde. Een paar maanden daarna zwaaide Suzanne er al de scepter. ‘En dat terwijl ik helemaal geen horeca-ervaring heb. Ik kan net water koken’, lacht de 36-jarige blonde Hilversumse, om er direct een anekdote aan toe te voegen. ‘Een van de gasten van een tafel voor vier vroeg aan mij wat het verschil was tussen groene en zwarte peper. Ik zei meteen, de kleur. Die lui lachen aan tafel. Heb ik het toch maar even nagevraagd bij onze chef-kok. Ik weet nu dus dat zwarte pepers scherper van smaak zijn.’

Het tekent de onbevangenheid van Suzanne Luza, die overigens al bijna een kwart eeuw in de Algarve komt en er sinds enkele jaren permanent bivakkeert. Ze heeft inmiddels een aanvraag om resident te worden ingediend. Manlief Bob (43) komt ieder jaar zo’n vijf maanden over. ‘Zo gaat onze relatie ook goed.’ Hij heeft in Nederland zijn handen vol aan automatenhandel Sabofra, enkele horecazaken én een timmerfabriek. Die kwam hem goed van pas bij de overname van Van Gogh. Nieuwe tafels, stoelen, een bar en recentelijk een serre waren daardoor snel gemaakt. En al helemaal snel voor Portugese begrippen, want om daar iets gedaan te krijgen, dat vergt wel heel veel geduld. ‘En dan niet alleen bij bouwlui, maar ook bij een notaris. Die gaat tijdens een afspraak met ons ineens weg om z’n kinderen op te halen. Of een op maat gemaakt tuinhek, dat pas na een half jaar wordt afgeleverd en dat heeft dan ook nog eens de verkeerde afmetingen. Mochten er Nederlandse ondernemers zijn die in de Algarve iets willen beginnen, dan moeten ze zeker een betrouwbare makelaar in de arm nemen. Ook is het beter om net als wij een zaak c.q. BV volledig over te nemen. Je hoeft dan eigenlijk alleen de naam te veranderen’, zo luiden enkele tips van de Nederlandse restauranthoudster.

De Algarve is een walhalla voor golfers, vooral veel Engelsen bevolken het meest toeristische gebied in het zuiden van Portugal. Van de cliëntèle die Van Gogh trekt is 60 procent Engels, 20 procent Duits en de rest van Nederlandse of Portugese afkomst. De autochtonen worden door de Luza’s als het lastigst ervaren. Suzanne: ‘Je moet wel tig keer lopen, want iedereen bestelt apart. Je hebt een taalprobleem, want meer dan de helft spreekt niet eens Engels. En ze eisen je heel erg op. Ze vinden het ook normaal om met z’n achten binnen te lopen en dan maar vier gerechten te bestellen. De andere vier eten dan mee. Daarom rekenen we ook voor een leeg bord geld, omgerekend twee euro.’ Ja, want ook Portugal is in de ban van de euro. Al heeft Van Gogh daar niet zoveel last van, omdat 80 procent van de gasten afrekent met een creditcard. Over geld gesproken, voor een voor-, hoofd- en nagerecht ben je in het restaurant met het panoramische uitzicht per persoon gemiddeld zo’n 25 euro kwijt. Suzanne: ‘Het is misschien wat duurder dan elders maar de gasten krijgen wel het beste van het beste vlees en ze hoeven niet extra te betalen voor het uitzicht. De klant moet ook steeds hetzelfde stuk vlees en dezelfde entourage voorgeschoteld krijgen. Dan komen mensen terug.’

De vrij steile oprit kan overigens ook nog van pas komen. ‘Die gaan we misschien gebruiken om er de eerste skihelling van de Algarve van te maken, met een après-skiavond. En anders smeren we de helling in met groene zeep en rollen daar de lastige gasten naar beneden.’Moeilijk punt van bedrijfsvoering voor de horecazaken in de Algarve is de zomerse drukte en de winterse dooie boel. De Luza’s zijn eigenwijs en proberen het toch in de winter. Met de fraaie en ruime serre en vloerverwarming is het restaurant, in tegenstelling tot andere etablissementen, in ieder geval goed geoutilleerd. Suzanne: ‘Maar de ene avond is het vier man en de andere avond zitten er veertig. Je kan er geen peil op trekken, maar als we niet open gaan weten we ook niet of we het volgend jaar moeten doen.’

De klanten komen zeker terug, want hoewel in the middle of nowhere, wordt Van Gogh toch steeds gevonden. De zaak trekt iedere avond van zeven tot twaalf uur gemiddeld 60 gasten. ‘Bij het Sheraton-hotel staan onze visitekaartjes bij de receptie en zij raden toeristen ons restaurant ook van harte aan’, weet Suzanne. De grotendeels Nederlandse brigade zorgt voor de losse sfeer. ‘Dit restaurant wordt nooit een restaurant met etiquette. Hoezo een vork links leggen?! Als ik ‘m rechts leg dan doe ik dat.’ Deze ongecompliceerdheid heeft mede het succes bepaald van Van Gogh. ‘Of er een keten komt?’, herhaalt Suzanne. ‘Haha, misschien over twee of drie jaar. Maar dan nemen we de naam van een andere beroemde schilder.’ Bob heeft wel al nagedacht over een eventueel slechtere gang van zaken. ‘Dan houd ik aan deze zaak in ieder geval een mooi huis met een grote bar aan over.’

Van Gogh’s feitenpalet
Naam: Restaurant Van Gogh
Eigenaren: Suzanne en Bob Luza
Sinds: februari 2001
Adres: EN-125, Maritenda, 8100-084 Boliqueime
Totale oppervlakte: 350 m2
Aantal stoelen: 100
Investeringssom: ± €500.000 (pand, goodwill, inventaris, vergunning en verbouwing)
Omzet: ± €450.000 (juni tot en met augustus de helft)
Personeel: zeven vast, drie ambulant
Openingstijden:19.00 tot 24.00 uur (dinsdag gesloten)
Bijzonderheden: vloerverwarming, ruime serre op bergtopje, speeltuin, open in de wintermaanden.