artikel

Vet gaaf!

Horeca

Tijdens het Oxford Symposium on Food klom een Engelse wetenschapper op het toneel wiens ideeën verdacht veel deden denken aan de gastro-religie die begin jaren negentig door Michel Montignac werd gepredikt. Luister niet naar de campagnes van de overheid en de hartstichting, maar eat fat, get thin is het devies van dr. Barry Groves. Kunt u het Montignac-menu weer uit de kast halen of liggen de zaken deze keer iets anders?

Vet gaaf!

Het lijkt zo’n logische gedachte – van vet word je vet – maar hij klopt niet. Dr. Barry Groves voert in columns en via zijn website een strijd tegen instanties en wetenschappers die onbewust of met opzet de etende massa op het verkeerde been zetten. Janny de Moor signaleerde Barry Groves tijdens het Oxford Symposium on Food eerder dit jaar . Nieuwsgierig gemaakt door zijn provocerende website hebben we Groves’ boek erbij gepakt en hem enkele aanvullende vragen gesteld.

De gangbare theorieën stellen dat dierlijke vetten over het algemeen niet gezond zijn en dat vet eten tot hart- en vaatziekten en overgewicht kan leiden. De overheid heeft zelfs campagnes gefinancierd om vet eten tegen te gaan. We moesten de tanden in brood zetten en vette happen laten staan.

Onzin, volgens Barry Groves. Juist de koolhydraten zijn de boosdoeners, niet de vetten. Koolhydraten worden in het lichaam afgebroken tot suikers die in de bloedbaan komen. De alvleesklier scheidt vervolgens insuline af, die onder andere de vetopname regelt. Als het insulineniveau hoog is verbrandt het lichaam suikers tot energie, en slaat het de rest op als vet. Is het insuline niveau laag, dan spreekt het lichaam de eigen vetvoorraden aan. Kijk, dat moeten we hebben.

Andersom is het zo dat als we te weinig vet eten het lichaam juist ‘leert’ om vet vast te houden. Met andere woorden: van lijnen word je dik.

Montignac vs Groves
Groves’ ideeën resulteren naar eigen zeggen niet in een dieet, maar in normaal eten: low-carb, high-fat, zoals hij het zelf noemt. Maar dat klinkt als de rage die een decennium geleden vanuit Frankrijk over ons land denderde, nietwaar? Groves ziet dat anders. “Ik hou er niet van om andere auteurs te bekritiseren, maar toen ik jaren geleden onderzoek deed heb ik enkele boeken van Montignac gelezen waarin een hele reeks diëten werd geadviseerd, variërend van het combineren van bepaalde voedingselementen tot high-carb-menu’s. Ik kreeg de indruk dat Montignac vooral achter de heersende trend aanliep.”

Het verschil lijkt hem er vooral in te zitten dat Montignac allerlei specifieke gerechtcombinaties voorstelt, en goede en slechte vetten onderscheidt. Ingewikkelde programma’s en schema’s. Groves adviseert om normaal te eten met inbegrip van een goede lap vlees gebakken in roomboter.

Laat die ingewikkelde Montignac-menu’s maar in de kast en gooi gewoon een flinke klont roomboter in de pan. Het is gezond. Let maar op, u zult weer steeds vaker horen dat dierlijke vetten helemaal niet zo ongezond zijn. Nu nog even uitleggen aan de gast die tegenwoordig ‘lichte smaken’ wil, en ‘groenten in de hoofdrol’.