artikel

We voelen ons net filmsterren

Horeca

Gastvrouw Thérèse Boer van restaurant De Librije in Zwolle hield exclusief voor Misset Horeca een dagboekje bij waarin zij vertelt over de aanloop naar de derde Michelin-ster, de officiële bekendmaking en wat daarna volgde. Over kriebels, adrenaline, vreugde, vermoeidheid en een kind dat plotseling naar het ziekenhuis moet.

We voelen ons net filmsterren

Vrijdag 16 januari

De Michelin-kriebels. Het begint weer. We hebben er een goed gevoel over, maar rekenen eigenlijk nergens op. Vergeleken met twee jaar geleden is het vrij rustig. Weinig speculaties en nauwelijks telefoontjes van journalisten. De heer Brown van Michelin heeft in De Telegraaf gezegd dat meerdere driesterrenrestaurants in Nederland een kwestie van tijd is. Lijkt me duidelijk, in één klap zijn alle zenuwen weg. Ik denk: dan moeten we maar wachten. Maar Jonnie heeft een ander gevoel. Ik wil dat rode boekje wel eens zien, zegt hij.We gaan het weekend in en de sterren komen niet meer ter sprake.

Dinsdagmiddag 20 januari

Polleke (zo noemen wij hoofdinspecteur Paul van Craenenbroeck van de Rode Michelin-gids Benelux) belt. Hij wil morgenochtend om half tien langskomen, want hij is tóch in de regio. De kriebels zijn ineens weer overal. Jonnie kan geen mes meer vasthouden en wil het liefst gewoon even weg. Op hetzelfde moment moet ik met Isabelle, ons kleine vrouwtje van vijf maanden, naar de dokter omdat ze heel ziek is. Ze heeft een virusinfectie aan de luchtwegen. Een paar uur later ligt ze in het ziekenhuis.

Woensdag 21 januari, 9.30 uur

Net terug uit het ziekenhuis lopen we te ijsberen door het restaurant. We zijn moe, het was een zeer onrustige nacht, maar tegelijkertijd stroomt de adrenaline op volle kracht door ons lichaam.

Woensdag 10.02 uur

Daar zijn ze dan eindelijk. Van Craenenbroeck is in het gezelschap van een Franse inspecteur. Hij is een van de vele controleurs die we het afgelopen jaar over de vloer hebben gehad.,,Wij hebben een probleem’’, zegt Van Craenenbroeck tegen Jonnie. Vervolgens laat hij een drukproef van de gids zien en zeg dat er een drukfout is gemaakt. Hij toont ons de drie sterren die bij de naam Librije staan! We kijken elkaar aan en voordat we kunnen gaan juichen, gillen, janken, of wat je allemaal niet wilt doen op zo’n moment, vertelt hij dat we absoluut onze mond moeten houden tot maandag half drie aanstaande op de EFFF in Maastricht.

Donderdag 22 januari

We houden onze mond. De geruchtenstroom komt op gang. Journalisten beginnen te bellen, collega’s worden ongeduldig. Onze Isabelle mag na twee zorgelijke dagen weer naar huis.

Vrijdagochtend 23 januari 02.00 uur

Even tijd voor een klein feestje, flesje champagne erbij. Óns moment om de sterretjes te vieren met de kindjes lekker in hun eigen bedje.

Zondagavond 25 januari

We reizen af naar Maastricht. Morgen begint de EFFF en presenteert Michelin de nieuwe gids. We gaan nog even lekker stappen met Hans van Wolde en daarna lekker slapen. Nou ja, om vier uur strompelen we pas het bed in.

Maandagochtend 26 januari, 07.10 uur

Mijn mobieltje gaat af. Radio 1. Geen idee hoe ze aan mijn nummer komen. Volgens De Volkskrant zouden we drie sterren hebben. We houden vol. We zeggen pas blij te zijn als Michelin dat officieel bekendmaakt. Vanaf dat moment blijft de telefoon gaan. Jonnie en ik geven om beurten commentaar voor tv, radio en dagbladen. Ze willen er allemaal bij zijn.

Maandagmiddag

Op het moment dat we de EFFF oplopen, feliciteren veel collega’s ons al. Nova loopt met de camera achter mij de beurs op, waar Jonnie staat te demonstreren.

Maandagmiddag 14.15 uur

We worden met andere collega’s, waaronder Hans en Daniëlle van Wolde, meegenomen naar een grote zaal. Daar staat Derek Brown van Michelin te speechen. Uiteindelijk somt Van Craenenbroeck de nieuwe Bib’s en sterren op. Hij eindigt met de derde ster voor De Librije, nadat Beluga zijn tweede ster mocht ontvangen. Vanaf dat moment blijven de camera’s draaien en de fototoestellen flitsen. We voelen ons net filmsterren. Het is waanzinnig, zóveel pers, zóveel aandacht en felicitaties.

Maandagavond

Heerlijk eten bij Beluga. Tussendoor zijn we in de uitzending van Nova.

Dinsdag 27 januari, 9.45 uur

Op weg naar Zwolle nadat we de kranten hebben gezien, waar we nota bene op de voorpagina’s staan.

Dinsdagmiddag

We komen thuis, er staan fotografen op de stoep, 100 boeketten zijn bezorgd, op de computer tellen we 400 e-mails en de telefoon staat roodgloeiend.Nog even snel naar de televisiestudio’s in Hilversum.

Dinsdagavond

Een cameraploeg van SBS in het restaurant, volle bak met het diner.

Dinsdagnacht 24.00 uur

Feest met vrienden en collega’s, mét veel champagne.

Woensdagochtend 28 januari, 06.00 uur

We zijn helemaal leeg!

En verder

Drie dagen zijn er continu drie lijnen bezet. We hebben de mobiels nodig om naar buiten te bellen. Het blijft de hele week een gekkenhuis met veel interviews, journalisten, e-mails en reserveringen.

Maandag 2 februari

Nog één feestje te gaan, bij Pascal Jalhaij in Amsterdam. Vanaf morgen gaan we weer lekker aan het werk en de gasten verwennen met drie sterren.Van Craenenbroeck ging die woensdag bij ons weg met de woorden: ,,Wij zijn fier op u!’’ Wij weten dat die opmerking niet alleen voor ons was bedoeld, maar voor heel gastronomisch Nederland.