artikel

Windows of hope

Horeca

Michael Lomonaco was executive chef van restaurant Windows on the World. Deze beroemde eetgelegenheid op de 107e verdieping van ‘number one’ World Trade Center. Lomonaco kreeg vooral bekendheid in de VS als chef-kok van de 21 Club en in 1986 werkte hij bij restaurant Le Cirque met chefs Daniel Boulud en Alain Sailhac.

Windows of hope

Doorgaans is hij iedere morgen om 8.15 uur op de zaak. Op de ochtend van 11 september is Michael wat aan de late kant. Die dag is hij eerst met z’n vrouw gaan stemmen (Primary elections voor het stadsbestuur van New York). Daarna is hij voor een nieuwe bril naar de opticien geweest in het winkelcentrum van het WTC. ‘Laat ik dat even snel doen voordat ik weer naar boven de keuken in ga’, denkt Michael. Puur toeval, maar achteraf een heel gelukkige beslissing. Korte tijd daarna verandert zijn leven totaal.

Hij hoort een vreemd gerommel en ziet mensen als gekken naar de uitgang rennen. In chaos en paniek stroomt het publiek richting de uitgang aan Liberty Street. In totaal komen 72 personeelsleden van Windows on the World om het leven. Onder andere de voltallige banquet staff. Ze zijn die ochtend bezig met de voorbereidingen voor een belangrijke lunch. Op die morgen sterven ook 110 ontbijtgasten bij Windows on the World. Uiteindelijk heeft 350 man personeel de aanslag overleefd. Na de ramp is het personeel onder andere op de hoogte gehouden van alle ontwikkelingen via de website www.windowsontheworld.com.

Puzzel
Windows on the World was een zogenaamde ‘unionshop’. Een restaurant waar de vakbond (union – local100) behoorlijk veel voor het zeggen had. Vóór de tragedie van 11 september was er de traditionele strijd tussen het management en de vakbondsleden. Na 11 september is dat niet meer aan de orde en is er goed samengewerkt om de rest van het personeel zo goed mogelijk op te vangen. Een van de dingen die ze onder andere direct nodig hadden was een ruimte om samen te komen, en telefoons. Die locatie (een conferentiezaal) kreeg het bedrijf direct aangeboden van de vakbond. Zo werd onder andere een boekhoudafdeling opgezet en een administratie voor het helpen van het personeel.

In de eerste week deed men er van alles aan om zo snel mogelijk salarissen aan het personeel uit te betalen. Dat was uiteraard heel belangrijk, maar niet eenvoudig. De hele administratie was immers in één klap weggevaagd. De meeste gegevens werden met behulp van de managers als een puzzel bij elkaar gezocht. Bovendien moest aan een vermistenlijst worden gewerkt.In de week na de ramp richtte Michael Lomonaco een stichting op met de naam ‘Windows of Hope’. Samen met een grote groep chefs en restaurateurs zette hij zich in voor de slachtoffers en nabestaanden van de ramp. Details daarvan zijn te vinden op website: www.windowsofhope.org. ‘You can cry for only so long’, zei Lomonaco onlangs. ‘But then you have to move on to help the people who were left behind.’ Windows on the World was een heel bijzonder restaurant met een adembenemend uitzicht over de stad.