artikel

Winkelen in Second Life

Horeca

De Second Life hype gaat voorlopig grotendeels aan Nederlandse retailers voorbij. Slechts een minimaal aantal winkeliers heeft zich in deze virtuele wereld gewaagd en de meeste bedrijven hebben geen plannen. Terecht, of laat de Nederlandse retail een gouden kans liggen?

Winkelen in Second Life

Winkelcentrum Aarhof in Alphen aan den Rijn scoorde twee maanden geleden veel gratis publiciteit door als eerste winkelcentrum in Nederland een virtuele variant te openen in Second Life. Hierdoor kwamen in één klap bedrijven als Albert Heijn, Bruna, Hema en Zeeman terecht in de wereld waar inmiddels zo’n tienduizend Nederlanders fanatiek met een virtuele persoonlijkheid rondloopt.

In de praktijk is de aanwezigheid echter nogal beperkt. Alleen bij de Bruna kan daadwerkelijk worden besteld. Niet zo gek, want Marc Jacobs van de Bruna is verantwoordelijk voor de aanwezigheid van het winkelcentrum in Second Life. ‘Je hebt iets nieuws, het is leuk voor de klanten’, zegt hij in de vrijdag te verschijnen editie van het blad Elsevier Retail. ‘Als ik op Second Life ben, spreken mensen mij aan: ‘Weet je niet meer wie ik ben, ik kocht vandaag een pakje sigaretten en een krant bij je’. Andersom krijg ik ook in de echte winkel leuke reacties.’

Het bijzondere van Second Life is, dat het weliswaar een virtuele wereld is, maar dat er met écht geld kan worden betaald. Een handjevol Amerikaanse retailers speelt hierop in, zoals het sportmerk Reebok, boekverkoper Amazon en de Amerikaanse kledingketen American Apparel. In de meeste winkels loopt volgens Elsevier Retail echter slechts een enkele klant rond, terwijl écht iets kopen en thuis laten bezorgen bijna nergens kan.

Toch wordt er al best goed geld verdiend in de wereld, vooral door het bedrijf achter de virtuele wereld. Met geld kunnen virtuele zaken worden gekocht, waarmee het digitale alter ego van de speler kan worden voorzien van stoere kleding en andere zaken waarmee indruk kan worden gemaakt op andere spelers. De stap naar fysieke handel is echter een enorme zowel voor consumenten als voor retailers.’

Tom van de Maas van Electronic highway Platform Nederland erkent dit in Elsevier Retail. ‘Het gaat om volledig in driedimensionale vorm opzetten van de winkels. Wie nu al een webwinkel heeft, moet die van 2D naar 3D omzetten. Dat is complex en kost natuurlijk veel geld’, zegt hij. ‘Veel bedrijven experimenteren nog met Second Life, zetten voorzichtig de eerste stappen.’

Het is echter slechts een beperkt aantal bedrijven, zo blijkt uit onderzoek van BDO Accountants. Maar iets meer dan de helft van ondernemend Nederland is bekend met Second Life en van deze groep heeft 90 procent nog geen concrete plannen om iets te gaan doen in het internetspel. Slechts 4 procent van de ondernemers heeft zelf een karakter rondlopen in de virtuele wereld.

Het voornaamste argument om te beginnen in de gratis publiciteit die eraan verbonden is. Dan moet je echter wel de eerste zijn in je branche. Het onderzoekende bureau zelf zag daarom af van een virtueel kantoor, een concurrent werd iets eerder al actief binnen Second Life. Daarmee lijkt een snelle groei van het winkelaanbod in de virtuele wereld in ieder geval vanuit Nederland uitgesloten.

Duits onderzoek wijst ook uit dat bedrijven na de publiciteitsgolf nog maar weinig hebben aan hun virtuele vestiging. Uit deze studie zou blijken dat bijna driekwart van de ondervraagde deelnemers aan Second Life zich helemaal niet bewust is van de aanwezigheid van merken in het spel. Bovendien is het maar de vraag of Second Life over enkele jaren nog steeds de belangrijkste virtuele wereld is of dat deze positie is overgenomen door een ander spel. Of zijn de virtuele werelden zelf misschien gewoon een hype?

Als het zich wel zou ontwikkelen tot een marktplaats van formaat, kan er altijd nog worden geïnvesteerd in een digitale vestiging. Vooralsnog lijken de sceptici gelijk te hebben om het fenomeen links te laten liggen. Tenzij ze de eerste waren.