artikel

Zijn ze helemaal lijp geworden

Horeca

De koffie is klaar’. De kreet op de gevel van koffiehuis Gerard aan de Voorburgse Van Wateringestraat straalt je al van verre tegemoet. Gerard Roeg is eigenaar van dit voor de Haagse regio zo typische etablissement. Een controle op kansspelautomaten leverde de ondernemer eerder dit jaar een vervelende verrassing op. De 61-jarige Roeg moet op last van de gemeente weer naar de schoolbanken, om het diploma sociale hygiëne te halen.

Zijn ze helemaal lijp geworden

Diploma halen
Ik gun ze de lol niet dat ik moet sluiten’, begint Roeg strijdbaar. ‘Dus ga ik dat diploma halen.’ De oud-bouwvakker maakt zich kwaad om de ambtenaren van de gemeente Voorburg. ‘Ik ben 61 en heb deze zaak op de kop af 18 jaar, kunnen ze me die 4 jaar die ik nog heb te gaan niet rustig af laten maken.’

Huiskamer
Aan de tafels klinkt instemmend gemompel. De aanwezige gasten mengen zich in het gesprek. ‘Het lijkt weer eens een beetje op ondernemertje pesten’, roept een klant. Hadden ze het bij de gemeente die paar jaar niet door de vingers kunnen zien. Hij bezorgt toch geen overlast.’ Een andere klant is verbaasd: ‘Gerard, moet jij weer naar school? Zijn ze helemaal lijp geworden? Je zit hier al zo lang’, klinkt het in de ‘huiskamer’ van Voorburg-Noord.

Damestoilet
Terwijl Roeg nog eens gezellig met de koffiekan langs de tafeltjes gaat vertelt hij verder: ‘Ik moet niet alleen dat diploma halen om nog een biertje te mogen schenken, er moet ook een tweede toilet bijkomen. Voor de dames. Nou, zo’n koffiehuis als dit is een pure mannentent. Maar goed, wil ik een kast ombouwen tot toilet, zegt die ambtenaar dat ik daar een bouwvergunning voor moet hebben. Gelukkig zat er nog een ander bij die vertelde dat voor zo’n kleine verbouwing geen vergunning nodig is.’

Niet afhankelijk van de gokkast
Dat de speelautomaat ook uit zijn zaak moet verdwijnen begrijpt Roeg niet. ‘In het café mogen die kasten blijven. Daar staan de echte gokkers met een slok op honderden guldens in zo’n ding te gooien.’ Het verdwijnen van de gokkast gaat Roeg flink wat geld kosten maar hij denkt zijn koffiehuis de komende vier jaar nog goed draaiende te kunnen houden. ‘Ik ben niet afhankelijk van de gokkast, ik verdien genoeg aan de dranken en de broodjes. Maar ik voorspel je, er zullen een hoop koffiehuizen verdwijnen. Misschien levert me dat nog wat extra klanten op’, lacht Roeg wrang.

Terrasvergunning
Al in 1984 kreeg de ondernemer toestemming van de gemeente om voor zijn zaak een terras te exploiteren. Ieder jaar betaalt hij precario. Ook voldoet de ondernemer aan de inrichtingseisen zoals die voor het terras omschreven staan. ‘Ik krijg jaarlijks een rekening, die betaal ik. Nu krijg ik ineens een brief dat mijn terras weg moet. Blijkt dat je de vergunning ieder jaar opnieuw moet aanvragen.’

Alles in één keer
Het steekt Roeg vooral dat alles in één keer komt. ‘Als ze nou van tevoren een brief hadden gestuurd, dan had ik me kunnen voorbereiden. Nu komen die ambtenaren voor de gokkast en wordt ineens alles aangepakt en gecontroleerd.’
De 61–jarige ondernemer is van zins om aan alle eisen te voldoen. Hij ziet zelfs een voordeeltje. ‘De oude vergunning is persoonsgebonden. Ik kon de zaak tot nu toe niet verkopen omdat deze niet overdraagbaar was. Als ik aan alle eisen voldoe, wordt dat volgens mij anders. Nog vier jaar flink omzet maken en dan de zaak verkopen, dat lijkt me wel wat.’