blog

Ode aan de sommelier

Horeca

Soms denk ik dat ze me in de maling zitten te nemen, die sommeliers. Stoppen ze hun neus in het glas en komen ze met de meest wonderlijke bevindingen. Een snufje verschroeid hooi, een beetje appelbloesem, een spoortje venkel en een tikkie berkenschors. Huh? Ik pak mijn eigen glas nog eens vast, ik snuif wat ik kan en ik ruik nog steeds alleen wijn.

Ode aan de sommelier

Ik heb overduidelijk geen talent voor wijnproeven. Nou ja, laatst op dat Brabantse terras kon ik er ook wat van. Ik rook natte hond en ongewassen oma. Die wijn was echt heel erg niet oké, die hebben we teruggestuurd. De nieuwe fles – zelfde wijnhuis, zelfde jaar, zelfde etiket – smaakte daarop goddelijk. Vol, fruitig, rondborstig. Ik kan het dus wel een beetje. Wat ik in ieder geval heel goed kan, is een wijn lekker vinden of niet. Wat me ook heel goed afgaat, is genieten van een wijn bij een bepaald gerecht. Ik neem altijd het liefst een wijnarrangement bij mijn menu. Dan verbaas ik me er dus regelmatig over hoe geweldig een bepaalde wijn kan aansluiten bij een gerecht. Zowel gerecht als wijn smaken beter doordat ze elkaar hebben gevonden. Of eigenlijk: doordat de sommelier heeft uitgeplozen dat die wijn en dat gerecht elkaar versterken. Ik vind dat zo knap. De sommelier is hierdoor in staat mijn avond tot een compleet feest te maken. Doordat hij (of zij) dit ene kunstje beheerst, komt de keukenbrigade, en eigenlijk het hele restaurant, beter tot zijn recht. Bij deze wil ik dus een ode brengen aan de sommelier. Een bijzonder mensensoort dat ik vaak niet kan volgen, maar dat onvoorstelbaar belangrijk is in de horecabranche. Voor de sommeliers van Nederland, en ook voor alle anderen met een passie voor wijn, hebben we in dit nummer een wijnspecial gestopt. Ter inspiratie en informatie. Cheers!

Martine Zuil

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels