blog

Mag ik een foto maken?

Horeca

Het verzoek kwam een beetje vreemd op ons over, zo vlak na het inchecken in het Oostenrijkse hotel. ‘Mag ik een foto maken van jullie?’, vroeg de eigenaar-op-leeftijd. Wij waren wat overrompeld, bovendien nogal verlept van de reis en wilden dus wel even weten waarvoor die foto dan wel goed was.

Mag ik een foto maken?

‘Voor mijn album’, zei hij vriendelijk. ‘Ik wil me jullie nog jaren blijven herinneren.’

Zo’n sympathiek verzoek van een oude baas kun je natuurlijk niet weigeren. Bovendien gaf het een beetje het idee van een sterrenstatus. Wie wil óns nou zo graag fotograferen? Dus, wij op de foto. En hup, de computer van het hotel in.

Later pas realiseerde ik me hoe slim het was. Zelfs al ben je niet bejaard of vergeetachtig, het is lastig om al je gasten te herkennen. Even spieken op de foto en je kunt nooit de fout ingaan. Gute morgen Frau Zuil. En mocht ik ooit nog eens terugkeren in dit hotel, dan heeft die oude lieve eigenaar natuurlijk ook een enorme voorsprong op zijn geheugen, want hij kan me in de armen sluiten alsof ik een dag eerder nog was.

Wat hij nooit zal toegeven, is dat het ook nog eens diefstal of anderssoortige criminaliteit kan voorkomen. Als je op de foto staat, om welke sympathieke reden dan ook, dan ga je geen handdoeken jatten of erger. Ik vond het dus wel een briljant idee, die foto. En juridisch volgens mij niks op aan te merken, want hij had ’t netjes gevraagd. Het was nog leuker geweest, als hij van onze foto een ansichtkaart had toegestuurd na uitchecken, Maar misschien moet de post nog komen..

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels