blog

Wéér een onthulling: de Toilet Papers

Horeca 0

De berichten over wijdverbreide graaipraktijken volgden elkaar deze week in moordend tempo. Eerst waren er de Panama Papers: internationale media legden bloot hoe de rijken der aarde hun miljoenen wegsluizen via belastingparadijzen. Daaronder trouwens een paar horecaondernemers.

Wéér een onthulling: de Toilet Papers

En nu is er Misset Horeca dat onthult dat onze gasten alles mee grissen wat los en vast zit in een kroeg, restaurant of hotel. Net als het oprichten van een brievenbusfirma, blijkt spullen jatten in een horecabedrijf de normaalste zaak van de wereld. Wijnglazen, bestek, zoutmolens, tot en met het wc-papier aan toe, niks is veilig voor de graaiende gast.

De wereld was in mijn ogen even zo rot als een mispel.

Ik vroeg mij af of het hier om dezelfde types ging. Steekt die ABN-commissaris Meerstadt bij elke zakenlunch het zilveren botermesje in zijn binnenzak? Of druist dat in tegen zijn normen en waarden? En neemt Clarence Seedorf stiekem het peper- en zoutstelletje mee uit de plaatselijke pizzeria? Of draagt hij om een andere reden altijd zo’n raar heuptasje?

Is er wel een wezenlijke verschil tussen de kleine graaiers in de horeca, en de grote graaiers in de belastingparadijzen?

Een ding heeft deze week me in ieder geval geleerd. Dat is dat moraliteit een glijdende zaak is.

Belastingparadijzen zijn volgens de wet volstrekt legaal, maar deugen van geen kant. Er is voor deze constructies niet één fatsoenlijk argument te bedenken, wat degenen die er gebruik van maken ook mogen beweren.

Daarentegen is het jatten van een wc-rol uit je stamkroeg in feite diefstal, maar soms volstrekt legitiem. Zeker als je thuis geen enkele rol meer hebt, je darmen van streek zijn en de avondwinkel al lang gesloten is.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels