blog

Geketende managers

Hotel

De Nederlandse hotellerie heeft de afgelopen dertig jaar een enorme verandering ondergaan. Waren er toendertijd nog veel familiebedrijven, nu bestormen ketens het land. Investeringsmaatschappijen zijn vaak de drijvende kracht hierachter en het resultaat is een groot aantal mooie, vaak moderne hotels met klinkende namen van grote internationale ketens op hun gevel.

Geketende managers

Maar wat betekent dit voor de medewerkers van deze hotels? Voor de afgestudeerde hotelschoolstudent vaak een mooie springplank voor een internationale loopbaan. Maar hoe hoger ze komen op de ladder, hoe meer beperkingen zij ontmoeten. Strikke richtlijnen vanuit een ver hoofdkantoor beperken de mangers in een verdere ontplooïng.

Als betaald directeur van een gezond bedrijf in privé eigendom, kan ik mijn ambities en plannen volledig uitvoeren, hierin ondersteund door mijn eigenaren. Om mij heen zie ik echter veel directeuren die beperkt worden. Gedwongen overplaatsing, zeer beperkte bevoegdheden en strikte richtlijnen maken hun marionetten van hun organisatie.

Welke general manager van een ketenhotel stelt zijn eigen budget op en heeft hier volledige bevoegdheid over? Wie mag besluiten nemen over investeringen zonder een formulier te laten ondertekenen door andere personen voor goedkeuring? Vaak zie ik dat general managers van ketenhotels niet onmiddelijk kunnen inspelen op actuele situaties, omdat besluiten eerst door vele lagen binnen de organisatie moeten worden goedgekeurd. En dan heb ik het nog niet eens over de vele hotels die slechts een operationeel manager benoemen.

Is dit een kritiek op de ketenhotels? Nee, allerminst, maar zij scheppen wel een klimaat waar ik me niet meer thuis in zou voelen. Zijn er uitzonderingen? Jazeker. Recent las ik een interview met Lucas Petit van Hoscom, waarin hij aangaf zijn managers volledige verantwoordelijkheid te geven. Een uitzondering, die helaas de regels niet bevestigd.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels