artikel

Yolanda’s passie voor de Hollandse achtertuin

Restaurant

Wat Jamie Oliver is voor Engeland is Yolanda van der Jagt misschien wel voor Nederland. Als oude maatjes uit de keuken van het beroemde River Café in Londen delen ze dezelfde visie over het simpel bereiden van eten, kwaliteit en de liefde voor de seizoenen. Met haar eerste boek Lekker Hollands toont ze de naaktheid van de groenten van Nederlandse bodem.

Yolanda’s passie voor de Hollandse achtertuin

lekker hollandsZo veel kookboekenschrijvers hebben de basis al willen leggen, maar er zijn er nog maar weinig die het recept uit eigen achtertuin zo Hollands brengen. Zonder al te veel poespas (,,Ik ben niet vernieuwend door met een kookboek opnieuw het wiel uit te vinden”) zet ze de Hollandse gerechten opnieuw op tafel. Ze doet dat samen met tekstschrijver Job Franken en fotograaf Sven Benjamins. Niet voor niets zei sterrenkok Robert Kranenborg dan ook dat eigenlijk iedereen het boek in huis zou moeten hebben om zo het Hollandse eten weer te leren kennen en proeven.

» Bestel dit boek op Missethorecaboek.nl…

Srpuitjeslucht
Wat Yolanda er zelf aan toevoegt is haar twist die een combinatie is van een stevige bite en het gebruik van producten waar zo weinig mogelijk mee is gedaan. ,,Ik leg de krop sla, in vier parten gedeeld, graag met de stronk nog op het bord. Die nerven die de meeste mensen er altijd afhalen hebben juist zo’n lekkere bite”, vertelt ze aan haar eigen keukentafel in Zaandam. In het boek adviseert ze een Hollandse kropsla met tuinbonen en muntolie. Het Hollandse koken en eten is sinds enige tijd weer erg populair. Ruim tien jaar geleden belandde de deksel op de Hollandse pot omdat in de Nederlandse keukens werd geëxperimenteerd met ideeën uit het liefst verre landen: Fusionkoken heette het. Gevolg daarvan was dat grote groepen kinderen niet meer weten wat Hollands eten is, omdat onder meer aan de stampotten een spruitjeslucht hing.

Fushion kan echt niet
,,Ook is er een generatie opgegroeid met kant-en-klare maaltijden. Die weten echt niet hoe je aardappels kookt”, weet Van der Jagt uit ervaring. Ze is verheugd dat de waardering voor de Nederlandse pot weer toeneemt, al is het maar vanuit haar gedachte dat je moet eten uit de ‘achtertuin waar je bent’. Het eten ver halen vindt ze onverantwoord. Bovendien trekt ze haar neus op voor bijvoorbeeld een typisch fusiongerecht als sojasaus met risotto. ,,Dat is Italiaans en Aziatisch tegelijk. Dat kan echt niet.”

Zaadjes in plaats van speelgoed
Kenmerkend voor de Nederlandse keuken is dat die heel winters is. ,,We hebben geen echte zomerkeuken, die is in elk geval niet zo kenmerkend, al is er de laatste jaren wel heel wat bijgekomen door de buitenlandse groentes.” Echt Hollands vindt ze asperges en de verschillende koolsoorten. ,,Daar zouden mensen zonder al te veel moeite iets met de recepten uit mijn boek mee kunnen doen, want koken is niet moeilijk al denken veel mensen van wel. Al die grote recepten uit andere keukens zijn veel minder toegankelijk.” Om het Hollandse eten en koken bij de mensen weer in de vingers te krijgen moeten kinderen in plaats van speelgoed zaadjes in de handen worden geduwd, vindt Yolanda. ,,Laat ze zien hoe het allemaal ontstaat, dan krijgen ze daar ook waardering voor. Ik vind het triest dat als je in een supermarkt een typisch Hollandse appel koopt de cassière nog moet vragen welke appel het is. Iedereen kan wel pasta, rijst en kant-en-klare krieltjes klaarmaken, maar Hollandse seizoensgerechten klaarmaken vinden veel mensen te ingewikkeld.”

» Bestel dit boek op Missethorecaboek.nl…