artikel

De Michelinsterren: de geschiedenis, de betekenis en de werkwijze

Restaurant 2691

Al ruim een eeuw bieden de Michelingidsen lezers een selectie van de beste restaurants, hotels en gastenkamers over de hele wereld. Lees in dit artikel alles over de Michelinsterren: de geschiedenis, de betekenis en de werkwijze van Michelin.

De Michelinsterren: de geschiedenis, de betekenis en de werkwijze

 

Geschiedenis

Aan het begin van de 20e eeuw reden er zo’n 3000 auto’s rond in heel Frankrijk. In een poging het autogebruik te stimuleren, introduceerde bandenfabrikant André Michelin in augustus 1900 de eerste Michelingids. De gids had als doel chauffeurs te wijzen op goede restaurants en hotels.  Daarnaast bevatte de gids informatie over benzinestations, garages en toiletten. De Michelingidsen waren in eerste instantie gratis. Het verhaal gaat dat André Michelin en zijn broer een garage bezochten en zagen dat de gidsen werden gebruikt als ondersteuning van werkbanken. Vanaf dat moment publiceerden de gebroeders Michelin alleen nog betaalde edities.

De eerste Nederlandse Michelingids in 1905

In 1905 verschijnt de eerste Nederlandse Michelingids: de ‘Guide Michelin Belgique, Hollande Luxembourg, Alsace-Lorraine, Bord du Rhin’ van 1905-1906. Restaurants stonden er nog niet in. Maar garages en mecaniciens des te meer. Het was immers de pionierstijd van de auto. Tankstations kwam je onderweg niet tegen. Brandstof was bijvoorbeeld te koop bij de drogist. En auto’s die net als nu tienduizenden kilometers reden zonder pech waren ondenkbaar; panne was aan de orde van de dag. Om de kwetsbare vering te laten repareren, moest je bij de hoefsmid zijn.

In de Michelin-gids kon de automobilist zien waar hij in elke stad terecht kon voor een werkplaats, een Michelin-bandendepot, brandstof of het opladen van een elektrische accumulator. En maar liefst 92 pagina’s waren gewijd aan de banden of aanverwante artikelen (zoals velgen en lijm), uitvoerige uitleg (rijk geïllustreerd met tekeningen) hoe een band gedemonteerd en gemonteerd moest worden, met gebruik van het juiste gereedschap. Ook de reparatie van de band zelf kwam uitgebreid aan bod.

Onvermijdelijk weerspiegelt die allereerste Michelin-gids het tijdsbeeld van begin 20e eeuw. De gids vermeldde bijvoorbeeld of het hotel telefoon of telegraafvoorzieningen had. Mocht de gast er rekenen op een badkamer en/of wc (volgens de omschrijving ‘een goed onderhouden watercloset met apparaat om door te spoelen’)? En wie onderweg foto’s wilde ontwikkelen, kon in de Michelin-gids nakijken of het hotel een doka had.

Deze eerste gids voor Nederland was Franstalig, maar voorin stond er ook een toelichting in het Duits. Zelfs de plaatsnamen werden in het Frans vermeld. Zo schreef de gids over Schèveningue (Scheveningen), Nimègue (Nijmegen), Groningue (Groningen), La Haye (den Haag), Bois-le-Duc (’s-Hertogenbosch) en Flessingue (Vlissingen).

Deze hotels stonden in de eerste Michelingids van 1905:

  1. Het Amstelhotel in Amsterdam
  2. Hotel de l’Europe in Amsterdam
  3. Het Victoria Hotel in Amsterdam
  4. Het Rijnhotel in Arnhem
  5. Hotel Des Indes in Den Haag
  6. Hotel Derlon in Maastricht
  7. Het Kurhaus in Scheveningen

 

Introductie Michelinster

In 1926 introduceert de Michelingids de Michelinster. Inspecteurs gaan op pad om restaurants te beoordelen.  Eetgelegenheden maakten alleen kans op een ster als zij beschikten over een uitzonderlijk goede keuken, een unieke smaak en een correcte bediening. De Michelinsterren bleken al snel een groot succes onder de lezers van de gids. In 1931 werd het systeem dan ook uitgebreid naar drie sterren, het beoordelingsmodel dat tot op de dag van vandaag wordt gebruikt.

 

1957: de eerste sterrenrestaurants in Nederland

  • Beukenhof in Leiden/Oegstgeest
  • ’t Koetshuis in Rhenen
  • Dikker & Thijs in Amsterdam
  • Excelsoir Hotel Europe in Amsterdam
  • Rôtisserie Oudt Leyden in Leiden
  • Chateau Neercanne in Maastricht
  • Le Coq d’Or in Rotterdam
  • Old Dutch in Rotterdam
  • Historische overzicht Michelinsterren 1957 t/m 1964

De culinaire top van drie sterren heeft Nederland pas in 2002 bereikt. Toen behaalde restaurant Parkheuvel in Rotterdam de derde Michelinster. Cees Helder, patron-cuisinier van Parkheuvel, houdt die dagen een dagboek bij. Bekijk het hier…

De inspecteurs van de Michelingids zijn nog altijd op zoek naar nieuwe adressen, waaronder zeldzame parels. Dagelijks testen ze allerlei verschillende bedrijven en soorten keukens. Ze zijn anoniem, gedragen zich als gewone klanten en betalen altijd hun rekeningen. Ze beoordelen elk bord op een professionele wijze.

Michelininspecteurs hanteren de volgende vijf criteria:

  1. De kwaliteit van de geserveerde producten
  2. De persoonlijkheid van de keuken
  3. De beheersing van kooktechnieken en smaken
  4. De prijs-kwaliteitverhouding
  5. De consistentie

De beste restaurant krijgen sterren. Deze onderscheidingen berusten enkel op de kwaliteit van de keuken en worden altijd door de inspecteurs gezamenlijk toegekend. Comfort en service worden apart vermeldt.

Dit betekenen de Michelinsterren:

* één ster: een heel goede keuken in zijn categorie

** twee sterren: verfijnde keuken, een omweg waard

*** drie sterren: voortreffelijke keuken, dit restaurant is de reis waard

De sterren houden alleen rekening met de gerechten. Bij het uitreiken van de sterren wordt er geen rekening gehouden met de dienstverlening, de voorzieningen of een medewerker die de auto’s parkeert. Voor de inrichting, het tafellinnen of het aantal obers worden de restaurants gerangschikt van 1 tot 5 bestekjes, waarmee de comfortcategorieën worden aangeduid. De eenvoudigste categorie met één bestekje (vrij geriefelijk): vijf bestekjes vormen de hoogste categorie (zeer luxues). Als de bestekjes rood gekleurd zijn is het restaurant beoordeeld als ‘aangenaam’.

De principes van de Michelingids

  1. Anonieme inspectie
    De gerechten en de kamers worden anoniem en regelmatig door inspecteurs getest om het kwaliteitsniveau voor de klant te beoordelen. De inspecteurs betalen gewoon de rekening en kunnen zich daarna voorstellen om nadere inlichtingen over het etablissement in te winnen. Brieven en e-mails van lezers (ongeveer 45.000) zijn ook een belangrijke bron van informatie.
  2. Onafhankelijkheid
    De hotels en restaurants worden onafhankelijk geselecteerd, waarbij wij uitsluitend het belang van de lezer voor ogen houden. Alle beslissingen worden onderling door de inspecteurs en de hoofdredacteur besproken. De hoogste onderscheidingen worden op Europees niveau toegekend. Alle etablissementen worden kosteloos in de Michelingids opgenomen.
  3. Selectie
    De Michelingids biedt een keuze van de beste hotels en restaurants in alle prijsklassen en in elke kwaliteitscategorie, op basis van een strenge selectie door alle inspecteurs op dezelfde wijze wordt toegepast.
  4. Jaarlijkse actualisatie
    Ieder jaar worden alle praktische gegevens, classificaties en onderscheidingen herzien en eventueel aangepast om zo de meest betrouwbare en actuele informatie te kunnen bieden.
  5. Één selectieprocedure
    De beoordelingscriteria zijn identiek voor alle landen die de Michelingids bestrijkt.

 

Bib Gourmand

Bib is het koosnaampje van Bibendum, die in 2008 ontsnapte aan de verbeelding van de gebroeders André en Edouard Michelin en het potlood van tekenaar O’Galop. Bibendum is uitgegroeid tot het Michelinmannetje, de ‘mascotte’ van de Michelingroep. In de Michelingids is het hoofd van Bibemdum al jarenlang een bekende en herkende afbeelding.

Zo duidt het Bib Gourmand pictogram op een restaurant met een volledig menu met een uitstekende prijs-kwaliteitverhouding. Voor de hotels verwijst het Bib Hotel pictogram naar een zaak met een dienstverlening met een goede prijs-kwaliteitverhouding, met een maximumprijs van 100 euro in de grote steden en belangrijke toeristische centra en 80 euro in de rest van Nederland (prijs voor 2 personen, excl. ontbijt)

 

 

 

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels