blog

Blog: ‘Onze anonieme chef met vuurvaste handen

Restaurant

Daar staat hij dan. Zijn voeten stevig gestoken in twee zwarte klompjes. Zijn blik straalt rust en zelfvertrouwen uit, maar niemand weet wat er echt schuilt achter dat koele masker van zijn gezicht. Even kijkt hij door het raam naar buiten, afgeleid door een passerende dorpsgenoot.

Blog: ‘Onze anonieme chef met vuurvaste handen

Hij schrikt op uit zijn gedachten en concentreert zich meteen weer op waar hij mee bezig was. Met zijn blote handen pakt hij de hete pan voor hem van het vuur. Met vuurvaste kokshanden die na jaren van verbranden en het aanraken van hete borden en gerechten immuun zijn geworden voor de zinderende hitte. Wie is toch deze mysterieuze man die zich altijd verschuilt achter de schuifdeur die het drukke restaurant scheidt van de rust in de keuken?

Op straat zul je hem waarschijnlijk zo voorbij lopen, denkend dat het een gewone burger in een streepjespolo is. Maar alles is minder waar. Het is onze chef, onze kok.  Avond na avond creëert hij smaakvolle gerechten en wordt hij bijgestaan door zijn rechterhand, onze souschef. Mijn collega’s, die een beroep uitoefenen waar vaak nog een groot geheim op rust. Want niemand weet wat er precies gebeurt achter die dikke muur van de keuken.

Nu nog een droom

Zo is er op drukke dagen niet alleen het vuur van het fornuis wat hoog oplaait… In het heetst van de strijd wordt er gevloekt, af en toe flink met het hoofd geschud en worden de eeuwige vragen en mededelingen van meisjes uit de bediening niet meer zo gewaardeerd. Er wordt gewerkt met passie en verstand van smaak. Al deze kennis moet ook worden doorgegeven aan de volgende generatie. Een jonge leerlingkok kijkt met grote ogen naar het handelen van zijn leermeester. Ooit hoopt hij ook zo te worden en elke avond zijn gasten te voorzien van de meest heerlijke gerechten. Voor hem is dat nu nog een droom, die na elke dag van hard werken weer een stapje dichterbij komt.

Na een lange dag werken glipt onze chef snel uit de keuken om zich daarna, omgekleed en wel, in alle anonimiteit te vestigen met een Weizen aan de bar. In alle rust maakt hij zijn puzzel uit de krant, terwijl hij af en toe een slokje neemt van het koude glas bier dat voor hem staat. Niemand beseft dat hij degene is die zojuist hun perfecte biefstuk heeft gebakken…

Geheim van de keuken

Ik besef me dat ik nu een deel van het geheim van onze keuken heb verteld. Ik hoop dat u dit geheim tot uzelf houdt en hem laat genieten van de anonimiteit waarin hij zich zo graag begeeft. Dus mocht u hem zien aan onze bar of op straat, loopt u hem dan gewoon voorbij. Alsof het een gewone man in een streepjespolo is.

Meer blogs van Lotte Looijmans:
‘Werken in de horeca, meer dan leuk lachen alleen’

‘Beter een goede collega dan een verre vriend’

‘Een vol bierglas in de nek… ik deed het niet express’

 

Foto biefstuk: ANP

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels