artikel

Het succes van De Koning in Alkmaar

Café 10364

Daan Touw en Remco de Boer hebben van De Koning, in krap drie jaar tijd, een topcafé gemaakt. Eten, drinken en dansen staan centraal staan en zijn succesvol geïntegreerd in het Alkmaarse uitgaansleven. Over hoe twee enthousiaste ondernemers alle verwachtingen weten te overtreffen. ‘De jaaromzet is het dubbele van wat de bank verwachtte.’

Het succes van De Koning in Alkmaar
(C) Diederik van der Laan

Een jongensdroom’, noemt Daan Touw (41) De Koning. En daarmee doelt de Alkmaarder niet alleen op het concept, maar ook op het succes. ‘Dat het zo zou aanslaan hadden Remco en ik niet durven denken. Natuurlijk waren we van tevoren wel overtuigd dat wat we in gedachten hadden een succes kon worden, maar op deze manier…’. Ook Remco de Boer (38) spreekt van een droom, maar dan ook weer net op een andere manier. ‘Ik heb vijf jaar Heeren van Sonoy gehad in Alkmaar en inmiddels zit Grandcafé De Heeren in Heerhugowaard alweer bijna achtentwintig jaar in de familie, maar dit; een café in het uitgaansgebied van Alkmaar, dat wilde ik altijd nog eens graag. Dat het er nu van gekomen is, en zo succesvol is, is natuurlijk fantastisch.’

De Koning en de Knuffelbeer

Daan Touw en Remco de Boer kennen elkaar uit het Alkmaarse horecacircuit. De Boer: ‘Ik kwam vaak bij café ’t Kantoor om mijn week af te sluiten en Daan stond daar achter de bar.’ Touw is dan al jaren een bekend gezicht op ‘De Brug’, dat naast het Waagplein één van de bekendere uitgaansplekken is in Alkmaar. ‘Daan is ook een beetje de Knuffelbeer van De Brug’, lacht De Boer. Touw hoofdschuddend: ‘Laten we het er maar op houden dat ik graag gezien ben.’ Hoe het ook zij; De Boer zegt tegen Touw dat het tijd wordt dat hij voor zichzelf gaat beginnen. Touw: ‘Remco vond dat ik mijn kwaliteiten, waar anderen goed gebruik van maakten, voor mezelf moest gaan inzetten. En ik had daar wel oren naar, maar aan de De Koning Alkmaarandere kant; ik had een leuke, vaste baan, een tweede kind op komst, waarom zou ik me in een ongewis avontuur storten?’ De Boer: ‘Daan zat al weer een jaartje of tien bij ’t Kantoor en ik zag gewoon dat hij het in zich had. Daan zelf twijfelde behoorlijk, maar zijn vrouw zei ook al tegen hem dat hij voor zichzelf moest beginnen.’ Touw: ‘Daar kwam bij; ik was toen 38 en ik wist; óf ik doe het nu, of ik ga uit de horeca en iets totaal anders doen.’

‘Ik wist: óf we doen het nu, óf ik ga uit de horeca en totaal iets anders doen’

Uiteindelijk weet De Boer Touw te enthousiasmeren. De Boer: ‘En ik wist dat het pand naast ’t Kantoor mogelijkheden had. Het café dat erin zat liep niet lekker en zou ideaal zijn voor Daan.’ Touw: ‘Maar ik heb altijd gezegd dat ik het niet alleen wilde doen. Ik had geen enkele ervaring op ondernemersgebied en wilde toch wat meer zekerheid.’ Remco de Boer ziet een samenwerking met Touw wel zitten. ‘Maar niet nadat we eerst met Daan’s werkgever hadden overlegd’, vertelt De Boer. ‘We wilden geen gezeur achteraf dus Daan heeft eerst aan zijn baas van ’t Kantoor gevraagd of die het niet samen met hem wilde doen.’ Touw: ‘Maar die had net z’n vierde zaak geopend en hier geen oren naar, dus zodoende ben ik erin gestapt met Remco.’

Verwachtingen overtreffen

Het pand dat het duo op het oog heeft, ligt naast ’t Kantoor en brouwerij Heineken is de tussenhuurder. De Boer: ‘Het stond niet te koop, maar we wisten dat het niet goed ging. We hebben een bod neergelegd, maar later weer ingetrokken toen we de cijfers nog eens goed doornamen. We hadden het idee dat het vanzelf de verkeerde kant op zou gaan met de zaak. Heel sneu natuurlijk voor de ondernemers die erin

De Koning Alkmaar Remco de Boer

Remco de Boer
(c) Diederik van der Laan

zitten, maar zo konden we het wel voor een lagere prijs krijgen.’ Uiteindelijk gaat de ondernemer uit het pand en maken De Boer en Touw hun interesse kenbaar bij Heineken. De brouwer ziet het wel zitten in het duo. De Boer: ‘Maar toen begon het spel. Heineken wilde het verlies terughalen bij de nieuwe ondernemer. Dus toen zijn we op kantoor geweest bij hen en is er hard onderhandeld. Gelukkig zijn we eruit gekomen, maar wel nadat we duidelijk gemaakt hadden dat we niet het verlies dat onder een vorige eigenaar geleden was, gingen bijpassen. Maar wel dat we veel meer bier zouden gaan verkopen.’ Normaliter redeneert een brouwer in zo’n geval; voor jou honderd anderen. De Boer: ‘Dan hadden ze één van die honderd anderen moeten pakken, maar ze kozen voor ons.’

Lees ook: Café Top 100 nr. 13: De Koning in Alkmaar

De vorige eigenaren van het pand verkochten op jaarbasis zo’n 200 hectoliter bier. De brouwer meent dat Touw en De Boer toch wel zo’n 300 tot 350 hectoliter uit het café moeten halen. De Boer: ‘Dan zou het voor Heineken rendabel zijn en daarmee zouden ze tevreden zijn.’ Touw: ‘Maar wij zeiden dat we zeker 450 zouden doen. En nu doen we 510 hectoliter en komend jaar gaan we richting 530.’ Het is niet de enige keer dat het duo de verwachtingen overtreft. Ook de bank legt het duo een cijfer voor, de verwachtte jaaromzet. Wat dat cijfer is houden ze voor zichzelf. De Boer: ‘Maar we zijn er wel met bijna het dubbele overheen gegaan.’ Het is volgens Touw het voordeel van het samenwerken met De Boer. ‘Remco heeft vaker met dit bijltje gehakt en wist ook de huur flink omlaag te krijgen, met een derde. Als hem dat niet gelukt was, die huur lag ruim boven de ton, hadden we dit nooit kunnen doen.’

Lees ook: Terras Top 100 nr 61: De Koning in Alkmaar

Als alles rond is, gaan Touw en De Boer er met de botte bijl in, haast letter. ‘We hebben het hele pand leeg getrokken; bar, meubilair, plavuizen…alles ging eruit’, vertelt De Boer. In totaal kost de verbouwing zo’n half miljoen euro, waarvan het duo zelf zo’n 10 procent voor haar rekening neemt, de rest komt van de bank. En de inrichting is bedacht door Touw en De Boer zelf, en uitgevoerd door een externe partij. De Boer: ‘Het eerste dat we deden lag voor de hand; we wilden die plavuizen eruit en een houten vloer erin.’ Touw: ‘Maar we hebben ook een moodboard gemaakt met alles dat we wilden; leren stoelen, warme uitstraling, een bepaald soort lampen, daar zijn we continu met elkaar over aan het sparren geweest, maar gelukkig zaten we op één lijn.’

Duidelijke rolverdeling

16 mei 2014 is dan de officiële opening van De Koning, eten, drinken en dansen. Touw: ‘Nou, we zijn tijdens de verbouwing op Koningsdag -27 april- officieus opengegaan om die omzet nog even mooi mee te pakken.’ Geen onverstandig besluit: ‘Wat we daar gedraaid hebben, daarvan hebben we nieuwe kassa’s kunnen aanschaffen’, lacht Touw. Al vanaf het prille begin is de rolverdeling tussen de twee

De Koning Alkmaar Daan Touw

Daan Touw
(c) Diederik van der Laan

duidelijk: Touw is het gezicht op de vloer en De Boer neemt het organisatorische en de achterkant voor zijn rekening. ‘Remco is daarnaast ook mijn klankbord’, vertelt Touw. ‘Ik kan bij hem terecht voor alle vragen die ik nog heb.’ De Boer: ‘En Daan is het gezicht van de zaak, maar ook naar het personeel toe. En daarom: als er een keer gedoe is met een medewerker of er moeten dingen met een leverancier geregeld worden, dan belt Daan mij en regel ik het. Ik ben dan degene die even iets harder met de vuist op tafel slaat, want als hij dat gaat doen, werkt dat enorm door ‘op de vloer’.’ Touw: ‘En daarnaast; het op de vloer staan, is nog altijd iets dat ik gewoon heel graag doe. Niet continu achter de tap, maar wel aanwezig zijn en leidinggeven.’

‘Voor de officiële opening, hebben we Koningsdag nog even snel meepgepakt; van die omzet toch mooi nieuwe kassa’s aangeschaft’

En waar dat in de begin jaren nog echt ‘kilometers makken was’, is dat tegenwoordig minder. Touw: ‘De eerste jaren werkte ik iedere donderdag-, vrijdag- en zaterdagavond tot sluit. Maar dat was dan ook echt bouwen aan je zaak. Nu neem ik op dat vlak iets meer afstand. Vrijdag is nog altijd wel ‘mijn avond’. Dan werk ik tot 03.00 uur.’ Dat afstand nemen kan ook dankzij de groei die De Koning op alle vlakken meemaakt. Touw: ‘We begonnen met één kok en drie vaste medewerkers. Nu hebben we vijftien mensen in dienst, waarvan negen full time.’

Van appelgebak tot dj

De grote kracht van De Koning zit onder meer in het multifunctionele karakter van de zaak. De Koning is elke dag om 11.00 uur open en gaat op maandag tot en woensdag om 01.00 uur dicht, op donderdag en zondag om 02.00 uur en op vrijdag en zaterdag om 03.00 uur. Lunch loopt over in borrel, borrel in diner en tot slot is daar dan de avondfunctie. Doordeweeks borrelen aan de bar en op De Koning Alkmaardonderdag tot en met zaterdag gaan de tafels aan de kant, de lampen omhoog, komt de dj erbij en is het dringen geblazen. Nog altijd tot verbazing van de ondernemers. Touw: ‘En het mooie is; je bereikt met dat concept een hele brede doelgroep. Van koffie-appelgebak tot aan de jongeren in de nacht. Maar tot middernacht zitten hier nog altijd de dertigers en veertigers te borrelen. Die gaan dan vaak tegen twaalven naar huis, die hebben de volgende ochtend vroeg de kinderen weer. En dan komt -zeg maar- 21-plus de zaak overnemen en dat gaat door totdat we sluiten om 03.00 uur.’

‘Na middernacht nemen de jongeren -21-plus- de zaak over en dat gaat door tot sluit’

Doordat bij De Koning de dag- en avondfunctie essentieel zijn geworden, speelt ‘eten’ al vanaf het begin een belangrijke rol. Eén van de punten waarover de compagnons nog aardig wat discussie hadden. Touw: ‘Ik wilde ‘wel wat’ met eten doen, maar meer pub-food zeg maar, dat vond ik interessanter. Remco wilde echt ‘diner’ invoeren en dat vond ik wel een grote stap; tournedos, steaks, visdrieluik, carpaccio…ik vond ’t nog al wat. Maar nu we dit zo doen; ik zou niet anders meer willen. We hebben prachtige stukken vlees, twee of drie sausjes erbij, een mooie salade, een goede hamburger, noem maar op.’ Maar toen kwam nog de vraag; hoe deze te bereiden. De Boer: ‘En via een bevriende collega, Jack Verduin van Jack’s Café uit Heemskerk, werden we op de Josper Grill gewezen. Op de Horecava zijn we toen wezen kijken, en waren we overtuigd. Het geeft -mits je weet hoe er mee om te gaan- zo veel meerwaarde aan je vlees en aan de smaak. Maar ik zeg niet voor niets; je moet er wel mee om weten te gaan. Als je een jus de veau over de tournedos doet, dan is de smaak van de Josper, die ‘koolgrDe Koning Alkmaar Hamburgerillsmaak’ weg. Ik wil niet arrogant klinken; maar ik ben nog maar in weinig zaken geweest waar ze het beter doen dan wij.’ Opvallend: bij De Koning worden geen frites geserveerd. De Boer: ‘Wij serveren kronkelaardappel, een soort wokkel-achtige chips zeg maar. Deels ook omdat het makkelijker te doen is; we hebben 60 zitplaatsen en draaien op een avond makkelijk 80 tot 100 couverts op een avond. Maar frites vult ook zo enorm en geeft een overheersende geur en gasten vinden het leuk om te zien.’ Het aandeel eten is dan ook stijgende, maar, zeker dankzij de nachtfunctie is ‘drank’ nog 70 procent van de omzet.

Terras Top 100: adel verplicht

En dan is er natuurlijk nog de toekomst. Volgens Touw zit de groei nog in de weekenden. ‘Maar dat is sowieso nog aan het groeien. Vorig jaar 17 procent en dit jaar plussen we ook al weer 18 procent. Daarnaast zijn we nu ook op dinsdsag opengegaan, dat doen we nu een jaar, omdat daar vraag naar was. Want ook op het gebied van eten blijft er een stijgende lijn in zitten, met name door de week. Dan hebben we op een avond 50 a 60 gasten binnen. Dat gaat dus goed, maar we gaan ook meer op de lunch inzetten, met name in de winter. In de zomer loopt dat prima, vooral dankzij het terras.’ Ten tijde van het interview is het een bewolkte maandagochtend in april; toch staat het terras voor de deur -72 plekken- er spic en span bij. Alle tafels opgedekt met kaart, houder, bloemetje en asbak, uniform opgedekt op keurig, strak meubilair, dat er verdacht nieuw uitziet. Touw: ‘Klopt, De Koning Alkmaarhet staat er net tien dagen.’ Binnen drie jaar een volledig nieuw terras is relatief snel. ‘Ik denk dat ik alleen al het afgelopen jaar wel twintig stoelen heb moeten vernieuwen’, vertelt Touw. ‘De kwaliteit volstond niet en daarom hebben we nu kwalitatief sterk en mooi terrasmeubilair aangeschaft. Wij staan naast de Café Top 100, ook in de Terras Top 100 en vinden dat je daarom ook moet investeren om die kwaliteit uit te stralen.’ Om die hogere kwaliteit in alle facetten van het bedrijf door te voeren, heeft ook de koffie een upgrade gekregen. De volautomaat is ingeruild voor een pistonmachine. ‘En daar ben je, zeker op drukke momenten, dan bijna één medeweker volledig aan kwijt’, vertelt De Boer. ‘Zeker in vergelijking met een volautomaat: daar druk je op een knopje en ondertussen maak je de frisdranken klaar.’ Touw: ‘Maar dit geeft gewoon meer beleving, is kwalitatief stukken beter en het is voor het personeel ook interessanter natuurlijk. Die zijn professioneler met hun werk bezig en voor hen is dit een uitdaging.’

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels