blog

Optimisten

Café

Oranjekoorts: het WK voetbal komt er weer aan en de hele branche doet mee. ‘Je zou wel gek zijn als je niks met die Oranjekoorts doet, toch?’ Mijn gesprekspartner hoopt op dezelfde euforie die losbarstte na het WK 2010 en onlangs ook het Eurovisiesongfestival. Ik bedacht me dat ‘we’ in beide gevallen tweede zijn geworden. Vier je – in het geval van het WK – het verlies van de finale? Ik bedoel, als je tweede eindigt in een oorlog … Ik benijd mijn gesprekspartner wel. Zij ziet het als een zilveren medaille, in plaats van een verloren finale. Ja, zo kún je het ook bekijken.

Optimisten

Voor de Week van het Nederlandse Bier geldt dit ook enigszins. Marges staan onder druk en accijnzen schieten sneller omhoog dan een gemiddeld NASA-projectiel. Ondanks dat alles is er toch positivisme alom. We vieren een prachtig product en veel ondernemers zetten er de schouders onder. Nou, daar kan ik wel in meegaan, graag zelfs!

Eerder die dag ontmoet ik Wolter de Bres, van café-restaurant Caspar. Hij is niet te spreken – understatement – over allerlei kortingsacties. ‘Ze verzieken de markt.’ Het gesprek komt al snel op alle prachtige bieren bij Caspar, de whisky’s en het eten. Woede maakte al snel plaats voor een gloedvol betoog over het vak.

Aan het begin van de week heb ik een gesprek met Babs van Geel. Zij staat aan de wieg van Eet met je Hart, een initiatief waarbij de horeca en zijn gasten, via een minimale bijdrage, eenzame ouderen uit hun isolement halen. Een topinitiatief, waarover we meer melden in de volgende Misset Horeca. Vol vuur vertelt ze over het project waar ze vol overgave, zeven dagen in de week mee bezig is.

Wat ik maar wil zeggen: de mooie initiatieven vliegen ons aan alle kanten om de oren en je hoeft geen overdreven positivo te zijn om daar oog voor te hebben of zelfs blij van te worden. Ik ben in ieder geval om…
Maar als we de WK-finale weer verliezen, ga ik de tweede plaats niet vieren, denk ik.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels