artikel

Inburgeren in Manhattan: drie hamburgerervaringen

Fastfood

Waarom blijven hamburgers in de VS onverminderd populair? Snackkoerier ging in hamburger-walhalla New York op onderzoek uit en bezocht drie gerenommeerde hamburgerzaken in Manhattan. Van toegankelijk tot high-end. ‘Deze burger was de ruim 30 dollar zeker waard. Jammer dat ze vervolgens 11 dollar voor een glas bier rekenden.’

Inburgeren in Manhattan: drie hamburgerervaringen
Minetta Tavern Black Label Burger (c) Emilie Baltz

Gezien de grootte van de stad New York, en het feit dat er tienduizenden eetgelegenheden zijn, beperken we ons tot Manhattan. Hier resideren naar schatting een kleine twee miljoen mensen. Samen met een gids bezoeken we drie bekende hamburgeradressen.

Minetta Tavern

Als eerste doen we Minetta Tavern aan. Deze – inderdaad – taverne, werd al in 1937 geopend in Greenwich. Binnen lijkt de tijd stil te hebben gestaan: zwart-wit geblokte tegelvloer, kroonluchters, klassieke houten, bruine bar, kleine tafels met wit linnen en aan de muren veel, heel veel ingelijste foto’s. Voordat we dat kunnen aanschouwen echter: van buiten lijkt de zaak gesloten. Bruine, gesloten zonwering doet in niks vermoeden dat zich hier een populaire hotspot bevindt. Zelfs onze gids twijfelt. De Minetta Tavern blijkt een speakeasy-concept aan te houden: tijdens de drooglegging in de VS (jaren 30, vorige eeuw) mocht er geen alcohol geschonken worden. Illegale cafés die dit wel deden, hielden deuren en ramen gesloten voor buitenstaanders en waren alleen toegankelijk voor wie het wist. Vaak moest je dan een wachtwoord noemen om binnen te komen. Dat laatste is bij de Minetta Tavern niet nodig, maar je moet wel weten dat de zaak open is.

Dat is het geval. Als we binnenkomen, staat er een nette dame op ons te wachten. ‘We willen graag aan de bar een hapje eten’, zegt onze gids, indachtig het feit dat we nog even moeten die dag en dus niet uitgebreid gaan eten. ‘Dat is ook de enige optie’, antwoordt de gastvrouw beleefd. ‘Alles is verder volgeboekt.’ Helder. We nemen plaats aan de bar, bestellen twee glazen bier en de befaamde Black Label Burger. ‘Episch’, als we onder meer de New York Times, Anthony Bourdain en blog Eater mogen geloven. Deze burger bestaat dan ook uit diverse soorten ‘rundvlees’. Onder meer brisket (puntborst), NY Strip (entrecote) en skirt steak (middenrif). Het broodje is een bruin geroosterde brioche met sesamzaadjes en daaroverheen liggen gekarameliseerde uien. Opvallend is dat er geen kaas te bekennen is. De originele Black Label Burger had dat wel, maar sinds deze een aantal jaren geleden gepimpt is naar deze absolute kwaliteitsburger, is dat volgens de chef niet meer nodig. Eén hap is voldoende om dat te beamen. We bestellen ’m medium rare en dat is ’ie dan ook. Op het randje van rood, precies goed. En ja, we betalen 29 dollar voor de burger, maar dat zouden we morgen zo weer doen, en overmorgen ook. Het enige jammere is dat de biertjes voor 11 dollar per stuk (0,4 cl) op de rekening verschijnen. Als we onze gids enigszins verbaasd aankijken, haalt hij berustend z’n schouders op. ‘Manhattan hè…’

Corner Bistro

Corner Bistro Burger: 'The burger that became the standard'

Corner Bistro Burger: ‘The burger that became the standard’

Na de Minetta Tavern lopen we een klein kwartiertje noordwaarts richting Corner Bistro. Een laagdrempeligere gelegenheid en volgens onze gids mateloos populair vanwege haar hamburgers. Voor alle duidelijkheid: er zijn twee Corner Bistro’s in New York, één in Brooklyn en één op Manhattan, wij zijn bij de laatstgenoemde, op de hoek (jawel) van West 4th Street en Jane Street. De Cheeseburger klinkt aantrekkelijk en onze gids dringt er ook op aan, een hamburger zonder kaas vindt hij maar niks. Maar wij willen gelijke monniken, gelijke kappen en bestellen ook hier de hamburger. De eerste ervaring is al prettig als we zien dat deze ongeveer 21 dollar goedkoper (!) is dan onze laatste burger. Hij staat voor 7,75 dollar op het menu. En ook: een tappilsje kost 3 dollar, ruim drieënhalf keer minder dan ons bier bij Minetta.

We zitten hier in de West Village op Manhattan. Voor 7,75 dollar krijg je bij de gemiddelde bar net een biertje. De entourage is, zoals de naam al verklapt, bistro-achtig. Eenvoudige houten bankjes, dito tafeltjes waarop een servettenbakje staat naast de tomatenketchup, een spuitfles mosterd en een zoutpotje. We wachten met smart op de hamburger, die geroemd wordt in hét handboek voor de Amerikaanse hamburger: Hamburger America, van George Motz. De schrijver bezoekt in deze klassieker 150 hamburgerzaken door heel de VS en zegt over die van Corner Bistro: ‘It’s the burger that became the standard by which all others would be measured.’ Nou, dat belooft wat. Als de hamburger wordt geserveerd, tot onze verbazing op een kartonnen bordje, is het qua uiterlijk in ieder geval een klassieker: een sesambroodje met daartussen (van onder naar boven): een dik gesneden uienring, een flinke – uiteraard medium rare – hamburger, zo’n 200 gram schatten we, een schijf tomaat en een blaadje ijsbergsla. En qua smaak? Eerlijkheidshalve: valt tegen, zeker gezien de torenhoge verwachtingen en de roem die de burger vooruitgestreefd was. Weinig smaak, we zien in één keer het nut van de zoutpot op tafel. We kijken onze gids aan. Ook zijn verhaal vooraf was lovend. Z’n beteuterde blik op onze vragende zegt het eigenlijk wel. Is het niet lekker dan? Ja, dat wel, maar het is bij lange na niet wat we van tevoren verwacht of gehoopt hadden.

The Spotted Pig

Chargrilled Burger van The Spotted Pig staat voor 25 dollar op de kaart.

Chargrilled Burger van The Spotted Pig staat voor 25 dollar op de kaart.

Voor ons derde adresje deze middag hoeven we maar 6 minuten te lopen. We maken er een half uur van om even los te komen van de eerste twee hamburgers. Na de laagdrempelige Corner Bistro gaan we nu voor überhip: The Spotted Pig. Deze gastropub van de Britse chef-kok April Bloomfield werd al in 2005 beloond met een Michelinster. Met een beetje pech dien je hier een dikke twee uur op een tafeltje te wachten. Met een beetje geluk tref je dan wel weer sterren als Taylor Swift of Kanye West. Ja, dit is een fameus adresje. Wij komen op een dinsdagnamiddag en treffen gelukkig geen urenlange wachtrij…helaas ook geen Taylor Swift. Het mag de pret niet drukken, want de dame aan de deur vertelt ons dat er boven aan de bar nog wel plaats is. Wat direct opvalt, is het personeel; hipper dan de überhippe zaak zelf. Dat is even wennen. Skinny jeans, grote brilmonturen, veel tatoeages, heftige kapsels… Af en toe zwaaien we om een drankje te bestellen, om er vervolgens achter te komen dat we een gast wenken (die vriendelijk terugzwaait), en geen medewerker.

Maar goed, we komen voor de hamburger. De Chargrilled Burger with Roquefort Cheese & Shoestring Fries. Staat voor 25 dollar staat op de kaart en we kunnen alvast verklappen: als we morgen terugkomen en de prijs is verdrievoudigd, bestellen we ’m zo weer. Fenomenaal! Alleen al op basis hiervan verdient de zaak een ster. De hamburger patty zelf schatten we in op een half pond. Het vlees komt van Pat LaFrieda Meat Purveyors. Een geroemde vleeshandelaar die al sinds 1964 kwaliteitsvlees levert. De burger van The Spotted Pig bestaat uit brisket (puntborst), short loin (dunne lende) en chuck (hals). Het broodje is – evenals het vlees – op houtskool geroosterd en de shoestring fries bestaan uit rozemarijn en knoflook. Het meest opvallende zit echter tussen de burger en het bovenste deel van het broodje: roquefort. Deze gaat gesmolten over de patty en laat onmiskenbaar zijn stempel achter op de smaak. Een bijzonder prettige stempel. Je moet natuurlijk wel van stevige Franse kazen houden, maar toevallig doen we dat. Volgens de toonaangevende website Eater.com maakt deze burger, evenals als die van de Minetta Tavern, deel uit van de 21 meest essentiële hamburgers van de VS. En ook zij hebben een mooi woordje over voor de roquefort: ‘You might not think you’re a roquefort-topped burger person, but the Spotted Pig will make you one.