artikel

Pizzabaas Danny Galiart:

Horeca

Binnen nu en een half jaar moet het gebeuren. Al Capone’s Pizza’s & Pasta’s gaat een concurrent overnemen. Managing director Danny Galiart (32) zegt dat zijn company financieel klaar is voor een snelle expansie. De ex-ijshockeyprof die zich verslikte in de pizzaslice en het gesprek met Telfort verbrak, gaat alleen voor de overwinning, omdat hij eenvoudigweg niet tegen zijn verlies kan.

Pizzabaas Danny Galiart:

Telecomgigant Telfort maakte na een ongewilde ‘drooglegging’ van het callcenter in Almere kennis met de mitraillette van de genius achter Al Capone’s Pizza’s & Pasta’s. Managing director Danny Galiart van de naar de Amerikaanse gangster vernoemde pizzaketen, heeft inmiddels z’n contract met Telfort beëindigd en eist nog steeds twee miljoen gulden schadevergoeding.
Een weeklang zat Galiart aan het ontbijt in hotel Jan Tabak in Bussum met de Telfort-directie te onderhandelen over een oplossing. ‘Het zijn absoluut geen aardige mensen’, constateert hij achteraf.

Doodzonde
Nadat vorig jaar door capaciteitsproblemen het callcenter van Al Capone’s een paar dagen niet bereikbaar was, was er kortgeleden een nieuw incident. Bellende klanten kwamen niet bij het centrale callcenter terecht, maar bij de vestigingen van de keten, en dat staat volgens de companybijbel gelijk aan doodzonde. Galiart heeft Telfort de zak gegeven. ‘Al Capone’s schopt Telfort de deur uit’, meldden de kranten stoer.
Pitbull Galiart maar eens opgezocht. Hij zetelt op een doorsneebedrijventerrein in Almere, waar regen en rukwinden vrij spel hebben in een decor van grijze loodsen en modderige stroken asfalt met verwarrende namen: Televisieweg, Versterker-, Transistor- en Antennestraat.
De onrust buiten is weg als de deur met een klap dichtvalt. De pizzabaas staat boven aan de trap. Je zou niet zeggen dat het hier gaat om ’s lands, wegens overtredingen, meest bestrafte voormalige ijshockeyprof. Het is zelfs een wat frêle verschijning, niet het type waarvan je een klap met een stick zou verwachten.

Ranzig
83 kilo schoon aan de haak. Maar vorig jaar deed hij nog 96 kilo. ‘Ik was ranzig dik. Toen ik stopte met vlees eten, vlogen de kilo’s eraf. Ik eet nu vegetarisch. Uit het eigen assortiment bestel ik alleen nog de Champ Deluxe met paprika, champignons en uien.’
Het afscheid van Telfort, een nieuwe deal met GTS, het had voor hem niet naar buiten hoeven komen. ‘De kwestie heeft nul komma nul rendement opgeleverd. Er is zoveel gezeik geweest. Telfort heeft mij aan het lijntje gehouden door een schikking te beloven. Maar dat was alleen maar om de druk van de media af te halen.’

Drama
Het was vooral een drama voor de franchisenemers, die Galiart friendchisers noemt, om maar aan te geven hoe goed de relatie toch wel is. Niet onbelangrijk, in een business die hardfranchise heet. ‘Er zitten veel startende ondernemers tussen. Omzetgroei is van levensbelang voor hen. En dan zul je zien dat het callcenter er juist op zondag uitligt. Twee potentiële franchisenemers stapten al bij voorbaat op. Die zeiden: Galiart, bekijk het maar. Wij willen stabiliteit.’
32 pizzadeliveryzaken heeft hij nu, voornamelijk in het Gooi, maar ook in de grote steden en elders in het land. Hij verwacht dit jaar een geconsolideerde omzet van 20 miljoen gulden. De gemiddelde besteding per bestelling per klant is 34 gulden. En die kan nog omhoog als de duurdere culipizza’s, waarvoor hij sterrenkok Paul Fagel inschakelde (‘Heeft m’n moeder even geregeld’), een succes worden. In 1996 won een vestiging van Al Capone’s de prestigieuze Pizza Bakkery Trophy en dit jaar werden franchisenemers van de keten uitgeroepen tot Nationaal Kampioen Pizzabakker en Beste Pizzabezorger.

Beurs
Galiart heeft aangekondigd Al Capone’s naar Duitsland te brengen, een andere pizzaketen in Nederland over te nemen en naar de beurs te gaan. Mooie prestaties en nog mooiere plannen van een man die geen enkel diploma kan laten zien. De mavo en de leao maakte hij niet af. Maar als Galiart ergens voor gaat, is het wel voor 110 procent. Dat was al zo toen hij op zijn 16e naar Canada vloog om daar (en vervolgens in de Verenigde Staten) op hoog niveau te ijshockeyen. Alles voor de sport, was het credo van Danny. Highschool liet hij links liggen.
Maar na anderhalf jaar stelde hij vast dat ze in Amerika niet op Danny Galiart uit Nederland zaten te wachten: ‘Het stikt daar van het talent.’ Bovendien wilde het Amsterdamse ijshockeyteam, dat nationaal kampioen was geworden, hem wel hebben.

Lening
Terug in Nederland investeerde hij twee miljoen in een pizzadelivery naar Amerikaans voorbeeld. Een half miljoen peuterde hij bij de bank los, de rest leende hij bij zijn moeder, die in Laren een Italiaans restaurant runt, bij de ouders van zijn vrouw Evelyn, en bij leveranciers.
Al Capone’s ging de club heten. Niet omdat Galiart affiniteit heeft met de vroegere maffiabaas uit Chicago, maar omdat hij op de eerste bladzijde van het telefoonboek wilde staan en een naam zocht die een Amerikaans concept en een Italiaans product kon linken. ‘Ik heb me nooit in Al Capone verdiept. Elliot Ness heeft ‘m opgepakt, dat weet ik wel. Het logo dat we in eerste instantie lieten ontwerpen zat vol kogelgaten. Ik zei: dát niet! Het moet een blij mannetje zijn.’
Maar de associatie met de onderwereld was niet te voorkomen. Galiarts vader werd in 1994 opgepakt, omdat hij ervan werd verdacht het financiële brein achter de Hakkelaar te zijn. Zoonlief was tot dan toe gewoon in de veronderstelling geweest dat paps in onroerend goed deed.
Galiart resoluut: ‘Ik ga er echt niet meer op in. Er is al zoveel over gezegd en geschreven. Ik bedoel, die man moet ook verder met z’n leven.’

Triviant
Galiart zegt zijn drive te ontlenen aan zijn sportverleden: ‘Ik wil altijd winnen, ik kan niet tegen m’n verlies en ik heb een beperkt talent.’ De ideale combinatie om succesvol een onderneming in de markt te zetten, zo blijkt. Qua algemene ontwikkeling komt hij tekort, merkt Galiart. Maar dat valt alleen op als hij triviant speelt met zijn vrouw: ‘Een paar goede sportantwoorden, dan heb ik het wel gehad.’
Voor de financiën heeft Galiart ‘de juiste mensen’ ingehuurd. Zijn sterke kant omschrijft hij als het vermogen anderen te enthousiasmeren voor zijn plannen en ideeën, zijn openheid en zijn casual manier van omgaan met mensen.
En niet gehinderd door een Nijenrode-bul neemt hij risico’s die jongens die wel gestudeerd hebben misschien niet zouden nemen, omdat ze te berekenend zijn. Hoewel, New York Pizza, en daar staan studiehoofden aan het roer, ging net als Al Capone’s vol in de verkoop van pizzaslices vanuit hun filialen. ‘Een debacle’, weet Galiart, die zeven slicestores op A1-locaties opende om ze vervolgens een voor een te sluiten en zich weer te concentreren op de delivery. New York Pizza ging zelfs tot 20 vestigingen, maar heeft volgens Galiart ook flinke klappen gehad.

Afgrond
De concurrent had daarbij de pech dat gerezen conflicten met franchisenemers breed in de pers werden uitgemeten. ‘Ik heb die problemen ook gehad, maar binnenskamers kunnen houden.
Samen met de franchisenemers heb ik op de blaren gezeten. Ik bedoel, als een of twee zaken niet lopen, dan zou het aan de ondernemer kunnen liggen, maar in dit geval zéker niet. Ik verbaas me over de loyaliteit van het publiek aan McDonald’s. Gaven wij een gratis shake weg bij een slice, zag ik mensen toch met twee betaalde shakes uit de Mac komen.’
De pizzaslice gaat er in ons land niet in. Wanneer kun je een Nederlander een slice verkopen? ‘Alleen tussen twaalf en twee’, weet Galiart, ‘Daarna is hij alweer met het avondeten bezig.’
De slice bracht Galiart een paar jaar geleden aan de rand van de afgrond, maar hij heeft zich gerevancheerd, kon groeien dankzij een aandelenemissie. Een groep private investeerders was geïnteresseerd en ook zijn moeder, die haar lening omzette in aandelen Al Capone’s.
Galiart en zijn vrouw hebben 30 procent van de aandelen en hij wil nu alsnog een grote slag slaan. Sneller groeien, naar Duitsland, en een overname plegen. Hij praat er al een paar jaar over. ‘Maar nu zijn we financieel in staat zo’n deal rond te krijgen.’
De delivery pizza- en pastamarkt biedt in Europa nog volop kansen, zegt Galiart. Het Spaanse Tele Pizza is zijn voorbeeld, de keten heeft inmiddels 800 vestigingen. 400 in Spanje, de rest in Frankrijk, Duitsland en Zuid-Amerika.

Pizzabakkers
In welke pizzaboer in Nederland wil Galiart eigenlijk zijn tanden zetten? Domino’s Pizza (de grootste), Original Pizza Company of New York Pizza? Hij wil niet zeggen of er gesprekken zijn. Met New York Pizza in elk geval niet, of beter gezegd, niet meer. Al Capone’s en New York Pizza zijn al jaren in staat van oorlog. ‘We zijn ongeveer gelijk begonnen. Wij zijn jonge honden, zij ook. Er is een tijdlang gedonder geweest om franchisenemers en om locaties. Ze zijn ook heel professioneel bezig, maar mijn stijl is het niet. Het zit ‘m in het profiel van de franchisenemers. Zij zoeken pizzabakkers en ik wil ondernemers, entrepreneurs, want ik vind het leuk om tegengas te krijgen.’
De pizzabaas geeft zichzelf nog een half jaar om een overname te doen. ‘Heb ik het dan niet gedaan, dan zal het ook niet meer gebeuren.’ In Duitsland heeft hij overnamemogelijkheden onderzocht, maar stuitte op softfranchiseketens die zonder callcenter werken. En het is volgens Galiart lastig franchisenemers die gewend zijn rechtstreeks met de consument zaken te doen, om te turnen.

Isolement
Om volledig grip op het concept te houden, heeft Galiart vooral in zijn organisatie geïnvesteerd. Het callcenter, waar alle bestellingen per telefoon, fax of e-mail binnenkomen, is het hart van de organisatie. De overhead is enorm, zegt hij. Zo groot zelfs, dat de onderneming pas dit jaar voor het eerst enige winst van betekenis zal maken.
Kan Galiart met z’n expansiedrift de zaken blijven overzien? ‘Vroeger werd ik gebeld als een franchisenemer te natte paprika’s had, nu heb ik een afdeling voor die natte paprika’s. Er komt nog een financieel directeur bij. Op de marketingafdeling heb ik iemand aangenomen die zich met de e-business bezighoudt. Mijn steun en toeverlaat, mijn vrouw, werkt nu nog twee dagen per week in de zaak, maar houdt er binnenkort mee op. Ik werk 70 uur per week. Niet langer. Evelyn en ik hebben bepaalde beslissingen genomen. Ons gezin mag er niet onder lijden. Ja, ik heb daarmee moeten leren omgaan. Net als in de sport heb ik me voor meer dan 100 procent in Al Capone’s gestort. En voor je het weet zit je in een isolement en vreet het aan je privéleven. Mijn moeder waarschuwde mij. Toen met het ijshockey schoot je school erbij in, zorg ervoor dat je gezin niet hetzelfde overkomt, zei ze.’

Profiel

Naam: Danny Galiart, leeftijd: 32 jaar, functie: managing director Al Capone’s Holding bv, opleiding: mavo en leao (beide niet afgemaakt), burgerlijke stand: gehuwd, twee kinderen, bijzondeheden: speelde op z’n 16e op hoog niveau ijshockey in Canada en de Verenigde Staten. Zette in 1993 de pizzadeliveryketen Al Capone’s op. Heeft grootse groeiplannen.