blog

Het paradijs bestaat, maar is niet voor iedereen

Horeca

Ik ga u iets ongelooflijks vertellen. Ergens in Nederland is een plek waar gasten u als gebraden duiven in de mond vliegen. Niet tien, niet honderd, maar duizenden toeristen trekken dagelijks aan uw zaak voorbij, snakkend naar een plekje op uw terras.

Het paradijs bestaat, maar is niet voor iedereen

Op die plek waar ik het over heb, is de gemeente de horeca-ondernemers welgezind. Zó welgezind dat u voor uw fantastische AAA-locatie-met-unieke-ligging-aan-het-water slechts een paar tientjes precario per jaar betaalt. Een paar tientjes.

Op deze wonderlijke plek hebben bierbrouwers geen enkele macht. Niet één brouwer heeft hier panden in eigendom, noch in tussenhuur. Al het onroerend goed is in bezit van de ondernemers, van u dus. Daardoor zit u in een zetel bij onderhandelingen met die brouwer. Met een stalen gezicht vraagt u hectoliterkortingen van meer dan €125. Want omdat u op zo’n toplocatie zit, doen de brouwers ontzettend graag zaken met u. Simpel gezegd krijgt u het bier bijna gratis, zo graag willen de brouwers hun uithangbord aan uw gevel hangen.

In dit oord waarover ik spreek, vormen ondernemers een hechte gemeenschap. Tussen u en uw collega’s heerst geen enkele animositeit. In tegendeel, u bent als familie voor elkaar en helpt elkaar in goede en slechte tijden. Kort gezegd is het ondernemersklimaat op deze plek zó gunstig dat u met twee vingers in de neus een nettoresultaat van 20 procent haalt.

Wat zegt u, u gelooft niet in sprookjes? Toch bestaat deze paradijselijke plek echt. De plek waar ik het over heb, heet Volendam. Meer in het bijzonder De Dijk in Volendam, een strookje beklinkerde waterkering van amper 500 meter, waar jaarlijks zo’n vier miljoen toeristen overheen lopen.

Aan deze prachtige horeca-idylle kleeft maar één klein nadeel.  Voor niet-Volendammers is deze plek net zo onbereikbaar als een plekje in het echte paradijs.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels