blog

Wilfried en Willem

Horeca 0

Tegenwoordig moet je authentiek zijn, en de Nijmeegse horeca zou je enorm authentiek kunnen noemen. Niet zo authentiek als de horeca in Amsterdam of Rotterdam, waar de ‘oprechte en eerlijke foodconcepten’ als paddenstoelen uit de grond schieten, maar toch.

Vorige week kwam de ronde van Italië door Nijmegen. In de dagen ernaartoe merkte je daar weinig van in de stad. Nergens hingen roze fietsen in de bomen die daar niet al eerder hingen, en er was niet één café of restaurant dat zijn gevel voor de gelegenheid in een vleeskleur kalkte. Alleen ijssalon Gianni verkocht roze shirtjes. ‘De originele’, voegde Gianni er plechtig aan toe. Gianni had er al precies nul verkocht. Onze horeca deed zó zijn best om niet roze te kleuren, dat het vanuit de ruimte zichtbaar was: een grauwe vlek tussen de biggetjesroze spikkels Apeldoorn en Arnhem.

We waren in die zin lekker authentiek bezig.

Willem en Loni, de uitbaters van een van de populairste restaurants van Nijmegen, waren al authentiek voor het woord een hype werd. In restaurant Grut doen de twee al 25 waar ze zelf zin in hebben. In hun geval betekent dat op sterniveau koken, zonder dat je kunt reserveren. Je wacht aan de bar, waar Willem je een glas wijn inschenkt en je Loni in de keuken in de pannen ziet roeren. Soms kan dat wachten een uurtje duren. Of langer.

Een week voor de Giro bezocht Wilfried de Jong onze stad. De tv-maker had bij boekhandel Dekker v.d. Vegt zijn nieuwste boek gesigneerd – over spontane ontmoetingen – en was daarna in Grut beland. Om vervolgens aan de bar twee uur te wachten op zijn eten. Het stokte nogal die avond, maar Willem is trouw aan zijn formule.

BN’er of geen BN’er.

Het werd voor De Jong een bijzonder authentieke belevenis vol spontane gesprekken. Tegen sluitingstijd vertrok hij met een brede glimlach op zijn gezicht terug naar Rotterdam.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels