artikel

Historie, design en oog voor detail vertellen verhaal Kruisherenhotel

Hotel 705

Het team van Kruisherenhotel in Maastricht won eind juni de Dutch Hotel Award. Het thema dit jaar was ‘What’s your story?’, en verhalen zijn er genoeg in het Kruisheren. In een rondgang door het hotel laat gastheer-directeur – en meesterverteller – Bastiaan Klomp die verhalen zien. Verhalen over de historie van het hotel, de rol van kunst en design, en zijn ideeën over het vak en de toekomst van zijn hotel.

Historie, design en oog voor detail vertellen verhaal Kruisherenhotel
foto: Marcel van Hoorn

Niet zelden hebben hotels de mond vol van storytelling, en even zo zelden zijn die verhalen geconstrueerd, bedacht vanuit marketingoogpunt. Niet dat daar iets mis mee is overigens, het is een effectief en waardevol middel om een hotel onder de aandacht te brengen. Echter, zo authentiek en vol enthousiasme verteld als bij Kruisherenhotel in Maastricht, kom je ze maar weinig tegen.

Natuurlijk helpt een historisch pand middenin één van Nederlands charmantste steden daarbij, maar even zo belangrijk zijn de mensen die in dat pand werken. Zíj moeten immers die verhalen vertellen. Dat aan het hoofd van dat hotelteam in de persoon van gastheer-directeur Bastiaan Klomp een rasverteller staat, helpt daarbij enorm. We gaan naar binnen met de gedachte na anderhalf uur weer buiten te staan met een reportage op zak; dat wordt drieënhalf uur. Wat ook helpt, is dat diezelfde Klomp een persoonlijke geschiedenis met het pand heeft (waarover later meer). Als dan ook de persoonlijke geschiedenis van één van Maastrichts beroemdste inwoners, André Rieu, met de locatie verstrengeld is, dan weet je: verhalen vertellen hier zichzelf.

Een rondgang door het pand levert een schat aan verhalen op, teveel om hier op te noemen en te laten zien. Maar laten we beginnen met een stukje geschiedenis, waar logischerwijs een deel van de verhalen haar oorsprong vindt.

Violen en granaten

Het klooster stamt uit 1520 – alhoewel de bouw al in 1440 startte – en is gebouwd door de orde van de Kruisheren – niet te verwarren met de Kruisridders – die een pleisterplaats in Maastricht hadden op de route naar pelgrimsdoel Huy, 40 kilometer verderop in België. Deze Kruisheren verdienden hun geld met het kopiëren en binden van boeken (dat laatste detail is verderop van belang).

Tijdens de Franse overheersing nam het Franse leger intrek in de kerk en maakte er een munitiefabriek van. In één van de kamers kwam bij de restauratie een op de muur geschreven lijst met grondstoffen en hoeveelheden tevoorschijn. Een wapenexpert ontcijferde dit als een recept voor het buskruit dat de Fransen gebruikten in hun granaten. Deze formule is in die kamer nog altijd te zien.

In 1880 werd het klooster gerestaureerd onder leiding van architect Pierre Cuypers, bekend van het Rijksmuseum en het Centraal Station in Amsterdam. Daarna werd het tot 1979 gebruikt als Rijkslandbouwproefstation. Hierna verpauperde het gebouw, al werd het tussen 1983 en 1993 gebruikt voor kerkdiensten, toen de Sint Servaasbasiliek werd verbouwd. Aansluitend is het gebruikt als repetitieruimte voor Opera Zuid en gebruikte André Rieu de ruimte om zijn Stradivarius te kiezen – er waren er drie voor hem beschikbaar, waaruit hij kon kiezen.

Kruisherenhotel

Rieu was zó onder de indruk van de ruimte, dat hij een optie nam om het klooster te kopen en er een concertzaal van te maken. Camille Oostwegel, bevriend met Rieu, hoorde dat het klooster in de markt was. Omdat de internationale carrière van Rieu een vlucht begon te nemen, had hij geen tijd voor het verder uitwerken van de plannen en droeg hij de optie in 2000 over aan Oostwegel, die er na een grondige renovatie in 2005 Kruisherenhotel opende.

Kruisherenhotel is officieel André Rieu-hotel tijdens de jaarlijkse concertreeks in de zomer. ‘Die man betekent veel voor de stad en voor de horeca’, zegt Klomp. ‘Elk jaar staat hij tien dagen op een uitverkocht Vrijthof; daar hebben wij veel business van. Zelf zegt hij dat hij 106 wordt, maar we denken met de hotels in de stad wel al na over wat we gaan doen als hij niet meer die concertreeksen doet.’

Kerkraam en glazen brug

Eén van de eisen van monumentenzorg bij de bouw was dat, indien wenselijk, het pand in originele staat moest zijn terug te brengen. Dat bracht praktische uitdagingen mee, die de architect oploste door

foto: Marcel van Hoorn

het hotel bijna als een box-in-box in het kerkgebouw te zetten. Zo werd de oorspronkelijke constructie intact gelaten. Vooral de hoge glas-in-loodramen, die zich over meerdere verdiepingen uitstrekken, vormden hoofdbrekers.

Klomp werd in 2014 door Camille Oostwegel gevraagd of hij leiding wilde gaan geven aan het Kruisherenhotel. Hij werkte op dat moment in Winselerhof. ‘Dat had ik in een paar jaar enorm uitgebreid met veel grond, waar we onder meer wijn op zijn gaan verbouwen. Ik heb echt wel even getwijfeld, maar dit is zo’n mooi hotel, waar ikzelf ook veel historie heb liggen.’

Inmiddels heeft hij zijn hele managementteam zelf kunnen aannemen. Van het mt dat in juni de Dutch Hotel Award won, werkte alleen chef-kok Vincent van Vierzen al bij Kruisherenhotel toen Klomp begon. En Van Vierzen werkt per 1 september niet meer bij het hotel: hij gaat aan de slag in het nieuwe restaurant van een vriend van hem. Klomp heeft in Bram Haenen een nieuwe chef-kok gevonden.

Klomp heeft met het hotel plannen genoeg. Zo wil hij graag het hotel uitbreiden met het pand aan de andere kant van de straat. ‘Daar passen dertig kamers en vergaderzalen.’ Nu al heeft Kruisheren op het eigen terrein een kleine dependance, dus ze zijn al gewend aan een tweede locatie waarvoor gasten naar buiten moeten.

foto: Marcel van Hoorn

Maar eigenlijk wil Klomp verder gaan. Als dat pand aan de overkant erbij wordt gevoegd, heeft hij al tekeningen in de binnenzak voor een glazen loopbrug tussen de kerk en de overburen. ‘Maar daar hebben we wel de gemeente bij nodig.’

‘We hebben met de gemeente afgesproken dat de verhoging van de toeristenbelasting ook echt aan toerisme wordt besteed: tien jaar lang wordt per jaar €300.000 apart gezet. Een commissie met onder meer mensen van de gemeente en hoteliers kan dat besteden, zolang het wordt benut om overnachtingen in de stad te stimuleren.’

Een interessant detail is overigens dat in het pand aan de overkant, wat Klomp graag bij het hotel wil voegen, nu een boekbinderij zit. En laat dat ambacht nu net de belangrijkste inkomstenbron zijn geweest van de stichters van het klooster. De eigenaar daarvan is ook nog eens de vader van een vroeger vriendinnetje van Klomp. ‘Tijdens de verbouwing tot hotel ben ik met hem een aantal keer op de bouwplaats geweest.’

Zelfs eerder, toen het gebouw weer tijdelijk in gebruik was als kerk, kwam Klomp hier al, in de rol van misdienaar. Zijn eigen historie is dus nauw verbonden met deze plek.

Oog voor detail

‘Garderoberekken vind ik lelijk, maar je moet ze wel hebben’, wijst Klomp in de lobby. Hij wilde geen standaardrekken, maar indachtig de stijl van het hotel, ging hij op zoek naar een designer die van zoiets banaals iets bijzonders kan maken.

‘We kwamen in contact met kunstenaar Dirk van der Kooij. Hij smelt kunststof objecten zoals oude

foto: Marcel van Hoorn

behuizingen van computers, om tot meubels. Hij heeft tafeltjes gemaakt voor in onze loungehoekjes; daar zie je die kenmerkende grijzige computers in terug. Hij werkt ook veel met een 3D-printer. Ik heb hem gevraagd garderoberekken te maken. Die heeft hij gemaakt van gesmolten binnenkanten van koelkastdeuren en 3D-geprinte hangers. In de kenmerkende rode kleur die in het hotel veel terugkomt. We zijn bijna een jaar bezig geweest met die garderobe. Hij kwam eerst met een soort gesloten kast, maar dat vond ik veel te pompeus.’

Het kenmerkt de tomeloze drive alles tot in perfectie uit te voeren en het verregaande oog voor detail. Niet alleen bij Klomp, maar bij zijn hele team. Oog voor detail, gevoel voor smaak en affiniteit met kunst en design lijken bijna ongeschreven voorwaarden om het als werknemer bij Kruisherenhotel naar je zin te hebben. ‘Om die reden heb ik ook graag vrouwen in mijn team; die hebben een veel scherper oog voor details dan mannen’, vindt Klomp.

Hij vraagt zijn housekeepers ook, als ze een kamer hebben schoongemaakt, met de rug tegen de deur te gaan staan en even tien seconden te kijken. ‘Wat zie je? Ligt en staat alles recht? Dit is de eerste blik die een gast ook in de kamer werpt.’ Hij wil maar zeggen: op dat moment vormt die gast een oordeel over de kamer, dus hoe housekeeping die achterlaat, is tot in de details van essentieel belang.

Design

Het interieur werd getekend door bureau Henk Vos uit Groningen. Klomp en zijn mt maken elk half

foto: Marcel van Hoorn

jaar een ronde door het hotel met de interieurarchitecten: klopt alles nog? Moeten we dingen veranderen? ‘Het is heel fijn dat de architecten hiervoor openstaan. Ik vind dat ook belangrijk, zij zijn creatief eigenaar van het concept.’ Vaak genoeg legt een architect een concept of ontwerp neer, waaraan niets meer mag worden veranderd, omdat het volledig is uitgedacht. Bij Kruisheren is dat design zo ongeveer work in progress. Niet dat er fundamenteel zaken veranderen, maar er worden soms andere meubels neergezet, meubels opnieuw gestoffeerd of anders uitgelicht.

Bij het zoeken naar designmeubels is een belangrijke rol weggelegd voor Françoise Oostwegel, dochter van hoteleigenaar Camille Oostwegel. Zij is designer, heeft een eigen atelier en adviesbureau voor (horeca-)interieurs.

Naast design, maakt ook kunst een belangrijk onderdeel uit van het hotel. Nederlandse en liefst lokale

foto: Marcel van Hoorn

kunstenaars krijgen een podium en kunnen hun werken in het hotel tentoonstellen voor verkoop. Klomp heeft een vaste afspraak: van elk verkocht werk krijgt hij 10 procent, verder zijn er geen kosten. ‘Laatst hadden we een succesvolle serie, we verkochten elke week wel een werk à €4500.’

Ook een andere kunstvorm, poëzie, zit in het concept verweven. Camille Oostwegel selecteerde zestig verschillende gedichten die te maken hebben met gastvrijheid. Elke kamer heeft zo een eigen gedicht dat op een bordje in die kamer staat en zo heeft elke kamer zijn eigen verhaal. Ook ligt in de nachtkastjes niet een bijbel, maar een dichtbundel met alle zestig gedichten.

Investeren in ‘minste’ kamer

In 2017 investeert Klomp €250.000 in het hotel in vooral capex. Het meest in het oog springt €25.000 die in de keuken wordt geïnvesteerd. Met de groeiende populariteit van het restaurant is die te klein geworden. Nu wordt wat geïmproviseerd met een kamerscherm op de gang, binnenkort wordt de keuken uitgebreid. Dat de keuken te beperkt was, komt omdat oorspronkelijk helemaal niet de bedoeling was dat Kruisheren een restaurant zou hebben; dit moest het hotel zijn voor het sterrestaurant op Château Neercanne. De keuken was voor ontbijt en banqueting.

foto: Marcel van Hoorn

Met zestig kamers hoopt Klomp in 2017 op een omzet van €5,3 miljoen te komen. Wie naar de voorbije jaren kijkt, ziet een lijn die elk jaar een paar ton hoger uitkomt dan het jaar ervoor.

Klomp gaat bij investeringen uit van wat gasten aangeven, en daarbij vertrouwt hij op wat front-officemedewerkers weten. ‘Ik vroeg ze: welke kamers boek je als laatste, waar zet je het minst graag gasten in? Die kamers hebben we aangepakt, dáár moesten we in investeren.’

Zo was er op enkele kamers aan de straat op de begane grond in het bijgebouw soms overlast van verkeer. Dus stak Klomp €25.000 in het plaatsen van zeven dubbele ramen.

Design Hotels

Toen Starwood in 2015 Design Hotels overnam, zag Klomp meteen een kans: er zou een pilot komen waarbij enkele Design Hotels zouden worden aangesloten op het loyaltyprogramma van Starwood: SPG. Op een meeting van Design Hotels zag Klomp iemand van SPG die daarover ging. Hij is op hem afgestapt en zei: ‘Ik wil in die pilot.’

Lang verhaal kort: Klomp wist hem te overtuigen en Kruisherenhotel deed mee aan de pilot. ‘Het mooiste is: wij hadden de allereerste SPG-gast van Design Hotels wereldwijd. In het eerste jaar hadden we al 850 nachten via SPG, waarvan driehonderd nieuwe gasten.’

foto: Marcel van Hoorn

Naast het koesteren van SPG-gasten, nemen Klomp en zijn team online reviews heel serieus en proberen ze op alle te reageren. Tot voor kort rouleerde dat binnen het mt, maar Klomp heeft een guest relations manager aangenomen die 60 procent van de tijd gaat steken in die reviews.

‘Als het echt een klacht is, bel ik’, zegt Klomp. ‘Zo heb ik een keer iemand gebeld die beweerde dat een personeelslid in de planten voor de kamer stond te plassen. Ik kon achterhalen welke kamer en welke datum dat moet zijn geweest. Ik heb de camerabeelden teruggekeken, en er was niets gebeurd. Toen ik die gast belde, zei hij: ‘Ja, maar ik dácht dat hij stond te plassen.’ Hij besefte niet dat hij door zijn ongegronde vermoeden op internet te zetten, ons bedrijf enorm beschadigde. Hij zei: ‘Wat is het je waard als ik het eraf haal?’ Dus ik heb een mooie fles bubbels ertegenover gezet. Een dag later was de review weg. En ik heb hem die bubbels gestuurd, want dat had ik beloofd. Maar ik kon hem wel door de telefoon trekken, zó kwaad was ik.’

Dutch Hotel Award

Zoals vele winnaars vóór Kruisherenhotel, ziet ook het Maastrichtse hotel dat het winnen van de Dutch Hotel Award (DHA) vooral goed is voor het team zelf. ‘Het hele team is zó trots’, zegt operations

foto: Marcel van Hoorn

manager Anniek Bemelmans. Al voordat bekend werd dat Kruisheren de award had gewonnen, was
in juli een groot feest voor het hele team gepland. Dat was ook vanwege het behalen van de vijfsterrenclassificatie, maar met de DHA op zak was er extra reden voor een feestje. ‘Collega’s van St. Gerlach hebben het hotel gedraaid, zodat echt iedereen mee kon’, zegt Klomp.

Ook gasten hadden snel door welke prijs het hotel had gewonnen. In de dagen na de bekendmaking stond het kantoor al snel bomvol bloemen. ‘We hebben zeventig mensen werken, ik denk dat letterlijk iedereen een boeket kon meenemen’, zegt front office manager Claire Decker. Ook regende het vijfsterrenrecensies en werd in de beoordelingen de DHA veel genoemd.

Na een week was al media-aandacht gegenereerd die een waarde van €64.000 euro vertegenwoordigt, liet Oostwegel berekenen. Ook het speciale vijfsterrendinerarrangement voor €55, vijf gangen en champagne, doet het goed. Sinds de introductie een dag voor de finale van de DHA is het arrangement al zo’n 450 keer besteld, dat is een omzet van bijna €25.000. Het menu blijft nog tot en met 5 september beschikbaar, daarna krijgt de nieuwe chef de kans zich te presenteren.

Klomp was al langer bezig met de aanvraag van de vijfsterrenclassificatie, maar toen Kruisherenhotel tot de finale van de DHA doordrong en tussen de halve finale en de finale iets moest organiseren wat een nieuw hoofdstuk zou betekenen voor het hotel, was iedereen het erover eens: die vijf sterren moesten er binnen twee weken zijn. Want dat is daadwerkelijk een nieuw hoofdstuk. Al doen ze in Maastricht nauwelijks iets anders dan vóór de classificatie.

foto: Marcel van Hoorn

Wel is een nieuw kamertype toegevoegd. ‘We hebben drie kamers die in oppervlak niet voldoen aan de vijfsterrennorm’, legt Klomp uit. ‘Die hebben we iets lager geprijsd en ‘petit deluxe’ genoemd. Gasten waarderen dat verwachtingsmanagement.’

Die vijfde ster is vooral internationaal zeer interessant, ziet Klomp. Veel overzeese gasten selecteren daarop en Kruisheren is het enige vijfsterrenhotel in de wijde omtrek en het enige in Limburg.

Maar niet alleen voor gasten heeft die vijfde ster extra aantrekkingskracht. ‘We horen het ook in sollicitaties. Er kwam hier iemand wiens droom het was in een vijfsterrenhotel te werken, maar die waren er nooit in Maastricht of omgeving. Die vijf sterren zijn voor gasten belangrijk, maar ook voor medewerkers. Ze voelen zich nog trotser op het bedrijf waar ze werken.’

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels