Daar is het gezellig, daar is professionele home entertainment aanwezig en daar lijkt het niet zelden meer op een luxe horecabedrijf dan veel echte horeca er af en toe zelf uitziet. 

De keuze is dus steeds vaker: Òf we blijven thuis, kiezen een bijzondere fles uit onze geklimatiseerde wijnkast, maken een blikje kaviaar open en combineren dat al dan niet met zure room en wat kipnuggets uit de airfryer, we dimmen het licht, steken de kaarsen aan, leggen de kinderen op tijd in bed en genieten van een heel actuele film van Pathé Thuis.  Als we echt gek doen zijn we alles bij elkaar 100 euro verder. 

Òf vragen we een babysit, nemen we een taxi naar de stad, gaan naar een casual restaurant, drinken veel minder lekkere wijn voor veel meer geld, hebben met een beetje pech 100 klachten over service en gasten naast ons, eten een gerecht waar we niet voor naar de stad hadden hoeven gaan en laten ons verleiden tot een Espresso Martini toe waardoor we niet heel goed slapen. Als we ons inhouden zijn we minimaal 250 euro verder.  

Het feit dat een steeds belangrijkere groep gasten voor de eerste optie kiest is één van de meest ingrijpende veranderingen voor de branche die The Economist optekent in een zeer interessant artikel afgelopen week. Het is een internationaal gegeven dat bovendien steeds ingrijpender wordt als gevolg van de jacht op kostenbesparing door restaurants en de prijsstijgingen in de wereld.  

Met andere woorden: Als de taxi nóg duurder wordt, het salaris van de babysitter verder stijgt, de kwaliteit van de wijn in het restaurant een stapje naar beneden maakt maar de prijs een treetje hoger, de keuken van het restaurant een aantal pijnlijke keuzes moet maken en er eigenlijk niet meer wordt gekookt, het personeel in het restaurant niet meer goed weet wat het nu eigenlijk aan het doen is en de stad steeds meer gaat lijken op een spookstad die bovendien verre van schoon is, dan is het niet zo gek dat gasten wegblijven en kiezen voor nog meer luxe thuis. Waardoor de spagaat alleen maar wordt vergroot. 

De weg naar verdere versobering van gastbeleving, kwaliteit en comfort loopt dood. Het is een misvatting om te denken dat gasten toch wel komen, dat is niet zo. Tegen een opmerkelijk lage prijs zal dat tijdelijk wel zo zijn, maar in de toekomst alleen in combinatie met een andere afspraak in de stad zoals theater of een feestje. Het horecabedrijf dat wil worden gezien als het ‘de hoofdact’ van de avond zal er drie schepjes bij moeten doen en de kaasschaaf moeten opbergen.  

Wouter Verkerk is columnist, spreker en creatief ontwikkelaar van (horeca)concepten. Zijn visie op horeca, gastvrijheid en werkgeverschap vertaalt zich in toepasbare methodieken. Dagelijks maakt hij samen met Gijsbregt Brouwer de podcast Tien voor Tien.