artikel

Eigen slijterij levert De Heere van Meijel 17.000 euro op

Café 1222

Een eigen slijterij levert café-restaurant De Heere van Meijel in Meijel een inkoopvoordeel op van €17.000 per jaar. Maar mede-eigenaar Rudy Gommans ziet veel meer potentieel. De slijterij is een logisch verlengstuk van het horecabedrijf. 

Eigen slijterij levert De Heere van Meijel 17.000 euro op
Moeder en zoon Gommans blazen de dorpsslijterij nieuw leven in.

Nee, de Heerekamer – zo luidt de naam van de slijterij bij café-restaurant De Heere van Meijel – is geen Gall & Gall en ook geen Dirk III. Het drie weken geleden geopende slijterijtje pal naast het café-restaurant heeft geen enkele intentie om mee te gaan in de prijsoorlog die in slijtersland woedt, mede door de opkomst van de webwinkels. Mede-eigenaar Rudy Gommans heeft een heel ander businessmodel in gedachten.

Slijterijbestemming

Zoals zo vaak begon het ook deze keer allemaal wel vanwege die vermaledijde prijs. Al een tijdje verbaasde Gommans zich over het feit dat slijterijen drank konden verkopen voor een prijs die onder zijn inkoopprijs lag. Gommans: ‘Hoe kunnen supermarkten pils verkopen onder mijn inkooprijs? Dat kan niet met kortingen alleen. Er moest een laag onder zitten, een andere prijsstelling.’ Hij informeerde bij een van zijn drankleveranciers. ‘Die zei: Rudy, als jij een slijterij begint, krijg je twee prijscouranten. Een voor de horeca en een voor de slijterij.’ Gommans wist genoeg. In no time had hij een plan voor een eigen slijterij uitgewerkt. Normaliter worden die vergunningen nooit afgegeven, maar Gommans had mazzel. Op het pand van De Heere van Meijel zit al meer dan honderd jaar een slijterijbestemming. Decennialang werd hier op een paar vierkante meter jenever, bier en goedkope wijn verkocht aan de inwoners van Meijel. En net als honderden andere café-slijterijen in het land, verloor ook deze de strijd tegen het grootwinkelbedrijf en de speciaalzaak.

eigen slijterij

De Heere van Meijel ligt midden in het dorp. Rechts naast het hoofdgebouw de slijterij de Heerekamer.

 

Twee prijslijsten

En nu blazen moeder en zoon Gommans de dorpsslijterij nieuw leven in. De schappen zijn gevuld met speciaal bier. Driehonderd soorten heeft hij, waarvan veertig ook in extra large flessen. De ondernemers investeerden €90.000 in het kleine-maar-fijne winkeltje: €65.000 in de bouw van het interieur en €25.000 in de voorfinanciering van de drank.

‘Er waren leveranciers die de twee prijslijsten naast elkaar wilden blijven hanteren, een voor de horeca en een voor de slijterij. Ik zei: dan koop ik alles bij mijn eigen slijterij in. Of we maken elkaar het leven zuur, of we accepteren het zoals het is. Uiteindelijk ging elke leverancier overstag en koopt Gommans in zijn café-restaurant alle drank in voor de detailhandelsprijs. Twee facturen, maar slechts één prijslijst. Het scheelt €17.000 aan inkoop per jaar. Oftewel zo’n €4 à €5 per liter op gedestilleerd en enkele euro’s op een krat speciaal bier. ‘Keer 2000 kratten per jaar! Als ik de deur van de slijterij op slot zou houden, levert het me al geld op.’

eigen slijterij

Grote flessen speciaalbier zijn ook in Meijel een trend. Eigenaar Rudi Gommans heeft 40 verschillende soorten.

Maar ze houden de deur niet op slot. Integendeel. De Heerekamer is geopend op maandag, donderdag, vrijdag en zaterdag van half twaalf ’s morgens tot zeven uur ’s avonds. ‘We sluiten iets later. Dan kun je nog net voor het verjaardagsfeestje een flesje bij ons kopen. Zo werkt dat.’ Wat ook werkt: zijn gasten pakken op de weg naar huis vaak nog een flesje mee. Gommans heeft de slijterij namelijk heel slim pal naast de uitgang van het café-restaurant gebouwd.

1,2 miljoen investering

In februari 2007 nemen Rudy en Mariet Gommans in het centrum van Meijel een klassiek gemengd bedrijf over. Mariet droomt al lang van een eigen restaurant, na een carrière in de catering. Zoon Rudy wil ook verder in de horeca, ondanks zijn bankiersbaan bij de ING. In 10 jaar bouwen ze de omzet van Nostalgie uit van 3,5 naar 7 ton. In 2016 verkopen ze die zaak en betrekken een paar honderd meter verderop aan de overkant van de straat een enorm hoekpand van meer dan honderd jaar oud: voormalige hotel, café, restaurant, zaal De Zwaan. Het pand is vervallen, maar barst van het karakter. Ze investeren een voor zo’n dorp astronomisch bedrag van €1,2 miljoen.
De twee willen bewijzen dat er kansen zijn, ook op het platteland. Hun nieuwe slijterij past in die visie. Mariet Gommans: ‘Meer dan honderd jaar heeft hier een slijterij gezeten. Wat is er nou mooier dan die terug te geven aan het dorp?’ Maar hoe positioneer je in hemelsnaam een kleine dorpsslijterij in het geweld van de Gall & Galls, het grootwinkelbedrijf en de internetwinkels? De slijterijbusiness staat onder grote druk. Vorig jaar nog ging slijterijketen Mitra op de fles.

Prijsstunt

Rudy Gommans vertikt het om met de prijzen te stunten. ‘Met de prijs doe ik niks. Ja, we hebben een aanrader van de week, dat is alles. Onze prijzen zijn goed. Maar uiteindelijk is die prijs volgens hem helemaal niet belangrijk. ‘Een slijter zei tegen mij: jouw schappen zijn 15 centimeter te hoog. Daar hadden nog makkelijk twee planken boven gekund. Ik zei: dat is nou het verschil tussen jou en mij. Wij denken er allebei heel anders over. Jij denkt veel te veel als een supermarkt. Dat de branche op zijn retour is, heeft daarmee te maken.’

eigen slijterij

De twee runnen de slijterij met een horeca-hart. Dat wil zeggen: beleving en service. Het interieur van de Heerekamer is geïnspireerd op dat van het café-restaurant. De toonbank is gemaakt van dezelfde materialen als de toog. Verzinkte bierleidingen dienen als stelling-dragers. Ruime schappen met halogeenverlichting. Het ziet er smaakvol uit.

Eigen cadeauverpakkingen

Ze hebben eigen cadeauverpakkingen laten ontwerpen. Vijftienhonderd gestanste dozen voor zes flesjes bier, een duur geintje. De boxen zijn er in twee soorten: een speciaal voor mannen, en een voor vrouwen. Die bevat lichter bier en de etiketten zijn kleurrijker. Het oog wil ook wat. De boxen zijn er in twee prijscategorieën. Rudy: ‘Als je er alleen exclusief craftbier in doet, krijg je een bierpakket van €25. Dan haken mensen af.’ Vijftig boxen hebben ze in de eerste twee weken verkocht. Aan webverkoop doet Gommans niet. ‘Dubbeltjeswerk’, zegt hij. ‘En we hebben niet de illusie dat je hier alles kunt krijgen.’

eigen slijterij

De slijterij ligt naast de uitgang van het café-restaurant. ‘Op weg naar huis pakken mensen nog een flesje mee.’

 

 

Wel heeft hij vijftien soorten gin, whisky’s uit alle windstreken en een mooie collectie betere wijnen. Hij wil wegblijven uit het supermarktsegment. Maar Meijel is een dorp, geen grote stad. Lopen die dure dranken hier wel? ‘Ach’, zegt Gommans laconiek, ‘die whisky wordt alleen maar meer waard’. Wijn verkoopt wel iets moeilijker, merkt hij. ‘Daar ben ik eerlijk in. Maar we hebben een restaurant, dus als het hier niet loopt, schuif ik het door naar het restaurant.’

Verkoop van houtskool

Gommans ziet de slijterij als een logisch verlengstuk van zijn bedrijf. Volgens hem is dat de essentie van blurring. ‘De kunst is het om dingen te zoeken die dicht bij je corebusiness liggen. De slijterij hebben we nu. Maar we zitten ook al te denken aan de verkoop van houtskool. We gebruiken tophoutskool voor onze Josper-grill. Die is veel beter dan dat kerosine-verrijkte spul dat je bij de supermarkt haalt. Wij kunnen het scherp inkopen, dus als de mensen hier houtskool halen, zijn ze goedkoper uit dan bij de supermarkt en het is nog lekkerder ook. Maar ja, officieel mag dat nog niet.’ 

Reageer op dit artikel