artikel

Hotel De Waal: ‘Hier spoelen verhalen aan’

Hotel 246

Maarten Brugge, een vogelonderzoeker met een passie voor strandjutten die met zijn muzikale vrouw Belinda een hotel runt op Texel. Het blijkt een gouden combinatie. Zij organiseert avonden met live muziek en hij neemt zijn gasten mee naar de kust om het strand af te speuren naar dat wat is aangespoeld, of hij pakt zijn schatkist erbij met bijzondere vondsten.

Hotel De Waal: ‘Hier spoelen verhalen aan’
Foto's: Fotostudio Wick Natzijl

Maar ook wordt graag het verhaal verteld achter ieder uniek meubelstuk in hotel De Waal. ‘Het verhaal, de beleving is in dit hotel heel erg belangrijk. Kijk, dit is allemaal aangespoeld op het strand’, zegt Maarten Brugge (38) wijzend naar de bar, houten stoeltjes en tafelbladen. Maarten heeft het niet over de meubels zelf, maar over het hout waarvan hij deze timmerde. ‘Die ronde tafel heb ik kunnen maken na een zware storm in november. De meeste planken komen van boorplatforms. Vroeger werd dat overboord gegooid als het werk erop zat. Nu mag dat niet meer, maar bij heftige wind waaien ze nog wel eens van een platform af. En af en toe gaat er ook wel een containerlading hout overboord.’

Maarten Brugge

Hij vervolgt enthousiast: ‘Deze kapstok is van een roer van een schip. Alle haakjes die we erop hebben bevestigd zijn ook door de zee gebracht. En zie je de hangers van de kamersleutels? Dat zijn allemaal drijvertjes van visnetten.’ Maarten leidt ons verder door het hotel. Tegenover de receptie wijst hij ons op een kist. ‘Dat is voor gasten met kinderen. Die kist zit vol met emmertjes, schepjes en vormpjes die we hebben gevonden. Kinderen vinden het prachtig.’ Via een trap komen we bij de eerste hotelkamers. ‘De nachtkastjes en de bed-hoofdeinden zijn allemaal gemaakt van juthout. Ik hoop dat er binnenkort weer wat aanspoelt, want vier bedden hebben nog niet zo’n hoofdbord’, zegt hij lachend. ‘Gasten verwachten dat nu toch een beetje.’

Boswachter

Hotel De Waal telt negentien hotelkamers met elk een uniek interieur waarin juthouten details verwerkt zijn. Niet meer dan 415 inwoners telt het schilderachtige dorpje De Waal, waar Maarten en Belinda sinds 2013 hun hotel runnen. Een achtergrond in de horeca had het stel niet, toen ze besloten de zaak over te nemen van Belinda’s ouders. ‘Ik heb een opleiding gedaan tot boswachter’, vertelt Maarten als we plaatsnemen bij een tafel dichtbij de haard in de ‘huiskamer’ van het hotel. ‘Twaalf jaar heb ik als vogelonderzoeker gewerkt. Dat betekende dat ik voor mijn werk twintig weken per jaar weg van huis was. Vond het super gaaf, maar ik kon met de feestdagen wel iedere keer mijn gezin achterlaten.’ Ze besloten het hotel over te nemen. ‘Hoe vaak krijg je die kans?’, zegt Belinda (41). ‘En er dan zelf iets leuks van te mogen maken.’

Maarten: ‘Bij mijn schoonouders was het hotel netjes en verzorgd, maar het interieur was wel gedateerd.’ Samen nemen ze dit onder handen en geven het een eigen identiteit. ‘We wilden het heel persoonlijk houden, wilden een ongedwongen sfeer waar je je als gast thuis voelt.’ Zo groeide hun muziekavonden uit tot een begrip op Texel. ‘Op donderdag speel ik hier met vrienden live muziek. Mijn band heet Joynin en we treden elke donderdag op in het hotel. Is echt heel gezellig. Leuk ook als gasten blijken een verborgen talent te hebben, en meezingen’, zegt Belinda. Gasten kunnen bij hotel De Waal niet dineren, maar de keuken is er wel tot 22.00 uur open voor een soepje, tosti, uitsmijter of borrelhap.
‘We hebben voor de hotelgasten de bar zo ingericht dat ze zelf wat te drinken kunnen pakken. Dan hebben wij meer de vrijheid om gastheer en gastvrouw te zijn, vervolgt Belinda. Maarten: ‘Ik word helemaal gelukkig als mensen hier ’s avonds op hun sokken binnenkomen en lekker een boekje gaan zitten lezen. Gasten hoeven het drinken dat ze pakken alleen maar op te schrijven op de lijst. Onze ervaring is dat dit keurig wordt gedaan.’

Strandjutten

Het strandjutten speelt van meet af aan een rol in het hotel. ‘Maar het is wel steeds groter geworden.’ Het begon met de meubels en daarna nam ik een keer gasten mee op pad om te jutten. Dat was een succes, want er
begonnen meer gasten naar te vragen.’ Inmiddels kent het hotel verschillende jutter-arrangementen. Zo organiseren ze een jutterslunch en een juttersborrel, waarbij Maarten groepen vol passie vertelt over zijn vondsten. Bij de lunch serveren ze verse producten van het eiland. ‘Het is moeilijk om te peilen wat deze beleving ons aan extra gasten oplevert’, zegt Maarten. ‘Maar ik denk veel. Gasten hebben het er toch over.’ De omzet is in ieder geval verdrievoudigd sinds Maarten en Belinda het hotel overnamen. Het strandjutten is afhankelijk van het weer. ‘Heb je dagenlang oostenwind, dan vind je niets. Vandaar onze arrangementen. Bij slecht weer is het veel leuker om lekker te eten en mooie verhalen te horen. Dit weekend hebben we drie keer een juttersarrangement verkocht.’

'Beleving is heel erg belangrijk in hotel De Waal'

In de toekomst wil Maarten ook een beach-clean arrangement in het leven roepen. ‘Ik heb sowieso altijd een vuilniszak aan mijn juttersfiets hangen, waar ik rotzooi in gooi. Het opruimen van het strand is natuurlijk ook mooi als bedrijfsuitje. Zoiets doen, geeft een goed gevoel.’ Maartens voormalige werk als vogelonderzoeker komt ook nog van pas. ‘We zijn een samenwerking met Vogelinformatie Texel gestart en voor gasten hebben we van Swarovski verrekijkers in bruikleen gekregen. Ik vind het leuk als gasten bijvoorbeeld Lepelaars willen zien, om ze dan naar de juiste plek te rijden.’ Veel reclame maakt het echtpaar overigens niet voor hun jutters-arrangementen. ‘Tot nu toe moeten we het vooral hebben van de mond-tot-mondreclame. Maar we zijn zeker niet ontevreden over hoe het hotel loopt. In de wintermaanden zijn we gesloten, maar voor de rest van het jaar zitten we voor 85 procent vol.’

Schatkist

Maarten sleept ondertussen zijn schatkist erbij. ‘Dit is een pootgewricht van een steppenwisent uit de ijstijd’, vertelt de boomlange hotelier als hij op zijn knieën voor de kist gaat zitten. Het volgende wat hij uit de kist pakt en toont is het linkerbeen van een babypop. ‘Wist je dat er in Nederland meer linker- dan rechterschoenen aanspoelen? Dat is serieus waar, heeft te maken met de vorm van de schoen en de zeestroming.’ Hij bladert door de map vol flessenpost, en grijpt daarna een flesje Bodyshop shampoo – jaren geleden spoelden er hier honderden van aan, nadat een containerlading overboord ging – daarna toont hij gele plastic badeendjes. ‘Die deden ooit mee bij een duckrace op een camping in Engeland. Er stond gelukkig een telefoonnummer geschreven op de plastic eendjes.’


Maarten is van oorsprong een Texelaar. ‘Dat strandjutten zit in mijn bloed, in mijn genen. Mijn vader en opa deden het ook. Een strandjutter slaapt niet uit, dus als de wind gunstig staat, wil ik als eerste op het strand zijn.’ Belinda voegt lachend toe: ‘Als we noordwesterstorm hebben, dan slaap ik de hele nacht niet want dan is Maarten zo onrustig.’ Wanneer we vragen naar zijn mooiste vondst, vertelt hij dat hij ieder jaar een favoriet heeft. ‘Afgelopen jaar heb ik een versteende krab gevonden. Maar ik ben ook helemaal blij geweest met een HP printer cartridge die van een container op de Atlantische oceaan kwam. Ik zoek dan uit van welk schip en welke lading zo’n cartridge komt. Dat maakt het leuk, anders is het maar een berg rommel.’


Hoewel Maarten als een kind zo blij kan zijn met gekke vondsten, betekent dat niet dat het hotel er ook vol mee ligt. ‘Het is hier geen uitdragerij van troep. We houden het rustig en subtiel.’ Maarten en Belinda zijn gelukkig als hotelier op Texel. De start vonden ze pittig. ‘Het duurt even voordat het je eigen kindje is’, zegt Belinda. Maarten: ‘Maar ook alle regelgeving eromheen vonden we lastiger dan verwacht. Overal moesten we nieuwe vergunningen voor aanvragen. We hebben in het begin grote uitgaven moeten doen om aan alle regelgeving te voldoen.’ Aanvankelijk was de keuze voor meubels met gejut hout dan ook een mooie kostenbesparing. ‘We hadden gewoon niet zoveel middelen. Dan is het fijn dat je zelf je nachtkastjes kan maken’, zegt Belinda. Maarten knikt instemmend. ‘Hergebruik is gewoon hartstikke leuk. Er wordt al zoveel weggegooid.’ Of Belinda wel tegen de verzamelwoede van haar man kan? ‘Hier in het hotel geef ik aan wanneer ik graag nog ergens een kastje of plankje wil. Maarten maakt het dan. Thuis heeft hij een eigen schuur in de tuin waar hij alles opslaat. En als het huis te klein wordt, dan moet hij maar een groter huis voor ons kopen’, zegt ze met een knipoog.

 

Foto's

Reageer op dit artikel