artikel

Paul Hermanides: ‘In Hotel Arena komt mijn geschiedenis samen’

Hotel 681

Paul Hermanides bezat met zijn Amsterdam Village Company (AVC) ooit een achttal horecabedrijven. De voorbije jaren stootte hij de een na de ander af om in de loop van 2018 uit te komen op één: Hotel Arena. Dat verbouwde hij in twee jaar tijd grondig voor een slordige €15 miljoen. Arena was zijn eerste hotel en het is waar zijn hart ligt, ook vanwege zijn persoonlijke geschiedenis in dit stukje Amsterdam.

Paul Hermanides: ‘In Hotel Arena komt mijn geschiedenis samen’
Foto: Diederik van der Laan

Hotel Arena is het hotel waar het horeca-imperium van Paul Hermanides ooit mee begon, en waar het ook mee lijkt te gaan eindigen. Want gaandeweg het gesprek dringt zich de gedachte op: is dit een afscheidsinterview? Hermanides is 61, en benadrukt meer dan eens dat hij minder op de voorgrond wil treden in het hotel en dat 2019 het jaar wordt waarin hij tijd wil nemen om zich te bezinnen op zijn toekomst.

Maar denk niet dat hij uitgeblust is, dat dát de reden van de krimp van AVC is. De tred bij een rondgang door het hotel is energiek, de trots waarmee hij de vernieuwingen benoemt aanstekelijk. Als hij plaatsneemt in restaurant Park is één vraag voldoende om hem vol vuur de geschiedenis van dit hotel en zijn rol daarin op te dissen.

De hele operatie van afslanken van AVC was er tegelijk een van focus, vooral op kwaliteit. En Hotel Arena ligt hem na aan het hart. Op 1 juni 1992 nam hij het hotel over van de gemeente, het was op dat moment een sleep-inn waar ze jonge budgettoeristen onderbrachten. De gemeente vond het niet zo’n goed idee dat die allemaal op de Dam en in het Vondelpark sliepen. Hermanides had de opdracht van de gemeente gekregen om de boel te verzelfstandigen en zo kwam hij in de hotellerie terecht.

Foto: Diederik van der Laan

Hij had toen al wel horeca in culturele instellingen, had onder meer De Balie opgericht, maar geen ervaring met hotels. ‘Ik dacht, dit doe ik een jaartje: plan maken om te reorganiseren en verzelfstandigen. Ik wilde een combinatie van jongerentoerisme en jongerencultuur, we gingen popmuziek in de kapel programmeren en groeiden uit tot het derde poppodium van Amsterdam. Maar omdat het meestal zo gaat dat er dan iemand komt om het plan uit te voeren die het vervolgens niets vindt, zei de gemeente: we willen je plan uitvoeren en zelfs subsidie geven, maar dan moet jij blijven. Dat was helemaal niet mijn bedoeling, maar ik heb het wel gedaan.’

Bij toeval hotelier

Lang verhaal kort: Hermanides nam de exploitatie over van de gemeente en uiteindelijk ook het gebouw. Dat kon na de naamskwestie met stadion Amsterdam Arena. Het hotel opende in 1992 onder deze naam, in 1997 kwam het stadion met dezelfde naam. ‘Afgezien van voetballen deden we veel hetzelfde: zij deden ook zaalverhuur, horeca en popmuziek. Dus er was meteen al verwarring. Toen de lichtmasten voor het stadion moesten worden geleverd, reden de vrachtwagens hier de straat in en toen enkele maanden na opening van het stadion Michael Jackson er optrad, stond onze telefoon roodgloeiend. De rechtszaak over de naamsverwarring hebben we dan ook gewonnen.’

Hermanides kreeg een schikkingsbedrag van bijna een half miljoen euro (1 miljoen gulden), waarna hij afzag van het eisen van naamsverandering van het stadion.

Binnen een week kopen

De gemeente zei wel: ‘Paul, als je ons nu het vel over de neus haalt, zakt je populariteit. Maar wat zou van ons willen?’ Waarop Hermanides antwoordde dat hij al drie jaar het pand probeerde te kopen, zonder succes. ‘Toen kon ik het binnen een week kopen, voor de prijs die al eerder was genoemd. Dus moest ik ineens hard naar de bank rennen om de boel gefinancierd te krijgen.’

Foto: Diederik van der Laan

Hermanides kocht in 1997 voor 5,5 miljoen gulden (€2,5 miljoen) het vastgoed van Hotel Arena en kocht ook een deel van de erfpacht af. ‘Dat was voor mij veel geld. Want toen ik in 1992 de exploitatie overnam, ging ik uit van toenemend toerisme. Vervolgens brak de Golfoorlog uit en kwamen de jonge Amerikanen waar we zwaar op leunden niet meer. Zaten we ineens 25 procent onder de bezetting.’

Van min-viersterren naar plus-viersterren

Hermanides redde het en bouwde Hotel Arena langzaam, zoals hij dat zelf zegt, van ‘min-viersterrenhotel’ om naar een ‘plus-viersterrenhotel’. De recente verbouwing was daarin wel de laatste grote stap. Maar wel een die niet zonder slag of stoot ging. ‘Ik heb heel veel verbouwd door de jaren, ik heb veel bedrijven gehad. Dat is altijd goed gegaan, ben altijd redelijk binnen de tijdsplanning en budget gebleven, maar hier ging het vanaf het begin mis.’

Foto: Diederik van der Laan

‘We werkten met een aannemer met wie ik veel heb gebouwd. Hij was altijd heel creatief: als ergens meerwerk nodig was, ging hij zoeken waar hij dat kon compenseren om de budgetten in de gaten te houden. Nu ging het alleen maar over meerwerk. Ik was erg uitgegaan van de relatie met deze aannemer, die ik al sinds 1986 ken. In het bedrijf was echter de laatste jaren veel veranderd. Tijden zijn ook veranderd, aannemers kunnen vragen en doen wat ze willen.’

Besmet werk

‘En dat wordt hard gespeeld. Toen ik een keer ontevreden was, zei hij: dan halen we onze spullen weg, dan denk je er maar rustig over na en gaan wij even een andere klus doen. Voor je het weet ben je een jaar verder. Ik heb overwogen de klus door een andere aannemer te laten afmaken, maar ik heb mijn principes opzij gezet en besloten toch dezelfde terug te laten komen. Als je een ander zoekt, ben je zo een half jaar verder. Het is toch besmet werk. Wel hebben we achteraf veel dingen die niet goed waren gedaan door anderen moeten laten doen.’

Dat geintje heeft hem veel geld gekost, ook vanwege gederfde inkomsten, toch noemt hij het moment van verbouwen goed. ‘Als ik nu zou beginnen, moet ik nog veel meer betalen en zou ik achter in de rij mogen aansluiten. Dus de wijze waarop het gegaan is zit me dwars, maar ik ben blij dat we het gedaan hebben en vind het dit geld absoluut waard.’

11 jaar en 40 miljoen euro

Vanaf de allereerste plannen is Hermanides met dit project 11 jaar bezig geweest, tot aan de afronding najaar 2017. Hij dacht dat deze grote verbouwing de finale stap was voor Hotel Arena. Maar voortschrijdend inzicht noopt dit jaar alweer tot investering van €600.000, vooral in de sfeer in de kamerinrichting en in enkele gangen.

De grote verbouwing kostte, met alles wat erbij komt kijken en het aankopen van de naastgelegen villa, ongeveer €15 miljoen. Met de koop erbij en alle investeringen in al die jaren, stak Hermanides in 25 jaar Hotel Arena zo’n €40 miljoen in het hotel, nog los van alle reguliere onderhoud.

Alles over Amsterdam Village Company

Alles over Amsterdam Village Company

Die villa was de pastorie van het weeshuis waar dit complex ooit voor gebouwd is. Hij was in handen van een woningbouwcorporatie die hem verhuurde voor bewoning. ‘We zijn jaren in gesprek geweest om hem te huren van de corporatie en dan zouden de mensen eruit gaan. Uiteindelijk hebben we de villa kunnen kopen met de bewoners erin. Met hen hadden we een goede relatie. We hebben hen een klein beetje geholpen met hun pensioen, zodat ze een huis konden kopen.’

Dat het met de villa is gelukt, is volgens Hermanides heel bijzonder, want woningen onttrekken aan het woningbestand van de stad ligt politiek zeer gevoelig. Er grenzen nog wat kleine woningen aan de achterzijde van het hotel. Als de mogelijkheid zich voordoet en de gemeente dat goedkeurt, zou de hotelier ook die willen kopen om er bijvoorbeeld extended stay in te maken.

En toen was er nog maar één…

Toen AVC in hoog tempo bedrijven aan het afstoten was, bleek dat voeding voor geroddel. Mensen dachten: ‘Ik weet niet waar die Hermanides mee bezig is, maar hij had acht zaken en nu nog maar één, het gaat niet goed bij AVC…’

Foto: Diederik van der Laan

‘Ja’, blikt Hermanides terug. ‘Toen ik in een redelijke vaart al die bedrijven stopte, dachten mensen: of hij gaat met pensioen, of het gaat niet goed en hij moet de boel stutten. In het geval van mijn horeca in musea en culturele instellingen was ik wel een beetje klaar met de constructie: ik droeg al het risico, maar zodra ik geld verdiende stond de huurbaas aan mijn bureau, hoe zij konden meeprofiteren. Odeon was anders, dat was een eigen bedrijf, ook het vastgoed. We hebben daar fouten gemaakt, maar no guts no glory, je moet wat proberen. We kijken er met veel plezier op terug, maar ik ben ook blij dat we ons nu hier concentreren en dat we alle middelen uit de verkoop van Odeon in Hotel Arena konden investeren.’

Opschakelen

‘Ik zeg wel eens: terugschakelen om daarna weer op te schakelen. Groei kan niet de enige drijfveer zijn. Als je echt iets moois wilt neerzetten, moet je ook in de kwaliteit investeren. En de eerlijkheid gebied me te zeggen, ik vond de kwaliteit van mijn bedrijven echt achteruitlopen, het ontbrak aan ziel. Zeker hier. Dit was mijn oudste bedrijf, maar ik voelde me er niet meer thuis. Dat was een moment waarbij ik dacht: het moet echt anders. Het was een zaalverhuurschuur geworden. Als dat het is, moet ik de boel verkopen. Dan kan ik mezelf helemaal opnieuw uitvinden.’

‘Het was nooit mijn bedoeling
Hotel Arena over te nemen,
ik ben bij toeval
in de hotellerie terechtgekomen’

Dit hotel ook verkopen was een optie, zegt de Amsterdamse ondernemer. Vrienden van hem zeiden: ‘Als je echt een nieuwe fase wilt, doe dat hotel dan ook weg.’ En, geeft hij toe, dat heeft hij ook serieus overwogen. ‘Ik zal niet zeggen dat het nooit gebeurt, maar het heeft nu niet de prioriteit. Ik heb genoeg aanbiedingen. Die markt is belachelijk. Als ik zie waarvoor hotelvastgoed in Amsterdam verkocht wordt, volstrekt doorgeslagen. Neem W, die panden zijn voor €260 miljoen verkocht. Vaak zit daar een sale & lease back achter. Dat zou ik niet willen. Het geeft me juist een enorm goede uitgangspositie dat ik ook het vastgoed heb. Ik zou eerder het vastgoed houden en een managementcontract afsluiten voor het hotel. Nu nog niet, maar wellicht over een jaar wel.’

20 procent boven de waarde

Die aanbiedingen die hij krijgt bevatten, zonder dat de bieder met de ogen knippert, bedragen tot wel 20 procent boven de getaxeerde waarde. Dan is de vraag, wanneer ga je serieus twijfelen? Bij 50 procent? 100 procent? ‘Niet geld is de grootste factor, maar wat ik wil met mijn leven’, benadrukt Hermanides. ‘Als ik er plezier aan beleef en het kan doen zoals ik wil, zou ik het hotel graag houden. Maar als het andere dingen die ik wil in de weg staat, dan weet ik het niet. En je moet ook je rug maar recht houden, er komt een moment dat mensen om je heen zeggen: je bent helemaal gek als je dit niet doet.’

Foto: Diederik van der Laan

‘Ik ben zakelijk aan niemand verantwoording verschuldigd, ik ben de enige eigenaar. Maar ik vind in zo’n situatie verstandig om je eigen critici te organiseren’, verduidelijkt hij. ‘Als je een soort koninkje wordt, is een raad van advies verstandig. Mensen die ik vertrouw en serieus neem. Die kritisch durven zijn en je scherp houden op wat je eerder hebt gezegd. Ik kan iedereen die in deze situatie zit aanraden adviseurs te nemen. Mensen die geen blad voor de mond nemen, en die er niet zitten om ja en amen te knikken of voor hun eigen ego. Die ook zeggen: als je een paar keer niet luistert, ben ik weg als adviseur.’

‘Mijn adviseurs hebben me op een avond goed een spiegel voorgehouden’, blikt hij terug naar de periode waarin hij AVC inkromp. ‘Ik heb die nacht niet geslapen, maar wel de volgende dag de beslissing genomen te gaan afbouwen. En dat wilde ik zorgvuldig doen, je hebt je mensen met wie je rekening moet houden. We hadden 500 man in dienst bij acht zaken, nu nog 160. Ik ben trots dat dat zonder problemen gegaan is, we hebben het netjes gedaan.’

Nog 25 jaar

Op de vraag of er nog 25 jaar Hotel Arena bijkomt, zegt hij: ‘Niet met mij aan het roer. Ik heb kinderen, ik wil hen niet het gevoel geven dat ik dit voor hen aan het klaarstomen ben. Dit hotel bouw ik niet voor generaties van mijn familie. Ik heb niemand verplicht het te continueren als ik er niet meer ben. Nu ben ik 61, en kan prima tot mijn 72e directeur of commissaris zijn, dus ik heb nog jaar of 10 te gaan.’

‘Voor mij is dit een omslagperiode. Ik wil me meer gaan bezighouden met algemeen beleid: wat is de identiteit, wat betekent dat, waar moeten we in investeren? Maar ik wil af van de bemoeienis met de dagelijkse gang van zaken. Daar heb ik goede mensen voor aangetrokken. 2019 moet het jaar zijn dat zij het gaan doen. Ik ben er als ze me nodig hebben, maar ik wil het duidelijk afbakenen.’

Ouwe man met wandelstok

‘Dat is het lastige als ondernemer: aan de ene kant moet je opletten dat je niet te veel meer op de voorgrond treedt, aan de andere kant moeten ze het je ook gunnen: ze lopen wel makkelijk even binnen met een vraag. Gelukkig, dat ik nog niet wordt gezien als die ouwe man met die wandelstok. Ik heb ook nog wel andere ambities. Ben meegegroeid, ouder geworden en wil nog een aantal dingen in mijn leven. Ik vind dit nu mijn huis, van hieruit ga ik dingen doen die niet allemaal met horeca te maken hebben.’

Foto: Diederik van der Laan

Na de blik vooruit, werpt Hermanides ook nog één keer de blik ver achterom, en geeft daarmee meteen een verklaring waarom hij zo verknocht is aan dit hotel op deze plek. ‘Mijn ouders woonden vroeger in de Sarphatistraat, hier 100 meter vandaan. Ik ben daar in het Burgerziekenhuis geboren, wat nu hotel The Manor is. Mijn broers en zussen speelden altijd in het Oosterpark. Dat heeft helemaal niet meegespeeld toen ik hier terechtkwam, maar het is wel een mooi gevoel. Mijn vader vond het prachtig, hij was ondernemer met een bedrijf op de Hoogte Kadijk hier vlakbij. Ik heb een tijd in Los Angeles gewoond en was van plan daar te blijven, maar ben toch teruggekomen. En na die omzwervingen komt mijn geschiedenis samen op een heel klein postzegeltje in Amsterdam.’

CV Paul Hermanides

Leeftijd: 61 jaar

Hermanides is eigenaar en oprichter van Amsterdam Village Company. De portfolio van AVC heeft in de loop der jaren bestaan uit verschillende horecabedrijven: hotels, restaurants en clubs in Amsterdamse monumentale panden. AVC staat met een omzet in 2017 van €10,4 miljoen op plek 93 in de Misset Horeca Top 100 Grootste Bedrijven. Hermanides bekleedt diverse advies- en bestuursfuncties binnen de culturele en hospitality branche. Sinds eind 2015 ligt zijn focus vooral op de locatie waar het in 1992 allemaal begon: Hotel Arena.

Huidige bedrijven

• Amsterdam Village Holding (1992-heden)
• Hotel Arena (1998-heden)
• Amsterdam Village
Company (2004-heden)
• Villa Maurits (2003-heden)
• Nieuwe Heer Monumenten (2015-heden)

Bedrijven in verleden

• Odeon (2003-2015)
• Neva, Hermitage (2004-2018)
• Café Cox en restaurant Stanislavski, Stadsschouwburg (2006-2013)
• Brakke Grond (2007-2011)
• David & Goliath/Café Mokum, Amsterdams Museum (2007-2016)
• Hotel Waterfront Monumenten (2013-2015)

Overig

Paul Hermanides was van 2004 tot 2009 voorzitter Regio Amsterdam bij KHN.

 

Reageer op dit artikel