Op het eerste gezicht hebben beide chef-koks veel gemeen: wilde haarsnit, good-looking, anti-fastfood, innemende glimlach en een grote liefde voor het sociale aspect rond eten. Maar dan houdt het op. Waar Curtis vooral in de klassieke keuken is opgevoed, is Oliver dat helemaal niet. ‘Ik breek wel eens met wat regels uit de klassieke keuken, maar dat is minimaal.’
Stone komt uit Australië, is 27 jaar en woont sinds zes jaar in Londen, waar hij onder meer chef-kok was bij het wereldberoemde restaurant Quo Vadis van Marco Pierre White. Inmiddels lijkt zijn ster net zo te rijzen als die van Oliver.
Zijn tv-programma Surfing the Menu wordt uitgezonden in dertig landen en zijn boek - in Nederland vertaald tot 'Van starter tot Ster' - is inmiddels verkocht aan zeven landen, waaronder Amerika.
Curtis heeft net opnames in Amerika achter de rug voor een kookprogramma op Discovery. Stone geniet er met volle teugen van. ‘Het was nooit mijn bedoeling mediakok te worden. Het begon toen ik stond in een boek over de gerechten van de beste tien chefs in Londen. Mijn agent, dezelfde als Jamie, vroeg of ik ook geïnteresseerd was in wat tv-werk. Ik dacht: ja hoor, doe maar. We zien het wel.’
Al snel daarna volgde het inmiddels succesvolle programma Surfing the Menu, dat voor uitgeverij Kosmos/De Culinaire Boekerij reden was om hem tot 'The surfing chef' te bombarderen. ‘Een woordgrapje met de titel van zijn tv-programma’, vertelt uitgeefster Suzan Schapendonk.
Ze geeft toe dat een ‘lekker smoeltje’ tegenwoordig een erg grote rol speelt bij de verkoop van kookboeken. ‘Het maakt iemand promotioneel wel aantrekkelijker’, aldus Schapendonk.
Toch gaat het om de inhoud, dus wat voor ingrediënten Stone gebruikt en wat hij ten slotte klaarmaakt. In het boek kiest de chef-kok voor gerechten die op drie niveaus kunnen worden klaargemaakt: makkelijk, alledaags en avontuurlijk. Ze zijn daarmee net zo makkelijk klaar te maken als de gerechten van Jamie, maar ook moeilijker. ‘Het hangt af van de gelegenheid, of het talent’, zegt Stone, die verzot is op truffels.
In zijn werk laat hij zich vooral leiden door het seizoensvoedsel. Hij zou maar wat graag zien dat de mens daar ook veel meer mee bezig is. ‘We kunnen tegenwoordig alles kopen, iedere dag van het jaar. Het zou mooi zij als mensen zich wat meer bewust worden van wat we eten en dankbaarheid tonen voor wat wij allemaal op tafel kunnen zetten. Als ik de mens daarin wat zou kunnen bijbrengen, zou dat erg mooi zijn.’
